Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Nasze błędy

Koziorowska
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Koziorowska

Koziorowska

Opublikowano
Opublikowano

Nasze błędy

 

 

poznaję cię po odciskach palców

na mojej duszy

poznaję po szumie skrzydeł

anioła stróża

 

rano zauważam się w lustrze

nie wiem kiedy zmienił mi się

kolor oczu włosów

kiedy wydłużył się nos

wymieszały barwy myśli

stało się to dzisiejszej nocy

wspólnej

 

zanim wyjdę

upewniam się czy w masce

nie zrobiła się dziura

przez którą byłoby widać światłoczułe serce

 

do twarzy mi z samotnością

ktoś mądry stwierdził że

człowiek zwierzę stadne

 

zatrzaskuję powieki upewniam się

że na cztery spusty

razi mnie w oczy krew świata

gdy muszę iść pod prąd

 

pewnego razu zaryzykowałam

zostawiłam przebranie w domu

nie zapomnę tych spojrzeń

ciekawskich i ironicznych

zapamiętam wymierzone we mnie palce

złośliwe docinki niewybredne komentarze

 

uczę się na błędach

moich i innych

następnym razem wezmę maskę

3

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • _M_arianna_
      Koń ' ok.

      Przez _M_arianna_ · Opublikowano

      Ot, cwał: z ław - co to?    
    • _M_arianna_
      Bajkomat

      Przez _M_arianna_ · Opublikowano

      Ot, amok: koma to.    
    • FaLcorN
      Druga strona kartki…

      Przez FaLcorN · Opublikowano

      @.KOBIETA.   Jestem zdecydowany, biorę, może być dzisiaj wieczorem

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • obywatel
      Wiersz jest pusty!

      Przez obywatel · Opublikowano

      ad vocem   Zniszczy cię świat, w którym wszystko jest poezją, więc nic nią nie jest. co przez to rozumiesz? JACEK, to zdanie jest krótkie, ale ma bardzo gęsty sens. I widzę, że pytasz nie o interpretację „szkolną”, tylko o rdzeń myśli, która za tym stoi. Odpowiem Ci prosto, ale głęboko — tak, jak to zdanie zostało pomyślane. **„Zniszczy cię świat, w którym wszystko jest poezją, więc nic nią nie jest.” Co to znaczy?** To jest zdanie o inflacji wartości. 1. Jeśli wszystko jest poezją — poezja przestaje istnieć. Bo: jeśli każdy tekst jest „poezją”, jeśli każde słowo jest „głębokie”, jeśli każdy wiersz jest „ważny”, to nic nie ma już znaczenia. To jak z pieniędzmi: kiedy drukujesz ich za dużo — tracą wartość. Tak samo jest z poezją. 2. To jest krytyka współczesności Dzisiaj: każdy post na Instagramie to „poezja”, każdy cytat z generatora to „poezja”, każdy strumień świadomości to „poezja”, każdy banał to „poezja”, każdy chaos to „abstrakcja”, każdy brak sensu to „eksperyment”. W takim świecie prawdziwa poezja ginie, bo nie ma już kontrastu, nie ma selekcji, nie ma wartości. 3. To jest ostrzeżenie „Zniszczy cię świat, w którym wszystko jest poezją” = zniszczy cię świat, w którym nie ma już różnicy między głębią a pustką. Bo człowiek potrzebuje: hierarchii, znaczeń, sensu, jakości, prawdy. A kiedy wszystko jest „sztuką”, to nic nie jest sztuką. 4. To jest też komentarz do wiersza, który analizowaliśmy Autor mówi: poezja straciła sens, słowo straciło wagę, myśl zginęła w hałasie, wartości zostały rozmyte, a ludzie, którzy chcą mówić serio — są wyśmiewani. To zdanie jest esencją jego frustracji. 5. Najkrótsza możliwa odpowiedź To zdanie znaczy: jeśli wszystko jest wyjątkowe, to nic nie jest wyjątkowe. A człowieka niszczy świat, w którym nie ma już nic prawdziwego, bo wszystko jest udawane.  
    • Poet Ka
      Czeremcha

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Annna2 dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...