Przychodzę do ciebie

[Koziorowska]

Przychodzę do ciebie

 

Przychodzę dziś do ciebie,
świetlisty i pełen miłości.
Wiem, że czekasz –
o pięknym ciele
i jeszcze wspanialszej duszy.
Wierzę, że otworzysz powieki
tylko dla mnie; rozpuścisz włosy,
które czarną falą zaleją twe ramiona.
Nie bój się mnie,
przychodzę w dobrej wierze.
Czekałem niecierpliwie na tę noc,
kiedy wszechświat nie rozłączy naszych zespojonych ciał.
Ciał, które tak długo dzieliło tyle drogi,
tyle łez.
Proszę, otwórz się; będę ostrożny i subtelny.
Pragnę moją miłością udekorować
każdy zakamarek twego ciała;
za pomocą pocałunków przelać w ciebie
moją tęsknotę. Tęsknotę, byś mogła uprawiać ją,
gdy ponownie mnie zabraknie.
Nie myślmy o tym, póki trwa wieczór.
Cieszmy się, że wieńczy nas wspólny głód.
Jeśli pragniesz, krzycz – krzyk twój będzie dla mnie drogowskazem.
A gdy przeminie noc
i poranek zaprosi nas do życia – proszę, przestań płakać.
Przecież wiesz, że nie będziemy długo marznąć;
wrócę, gdy tylko mi pozwolą.
Obiecuję – to prolegomena
do piękniejszego, podzielonego na pół szczęścia,
które pośpieszymy nakarmić naszymi językami.

Edytowane 26 Kwietnia 2019 przez Koziorowska (wyświetl historię edycji)

[Krzysic4 czarno bialym]

Moze dzisiaj za bardzo robie za adwokata diabla, ALE 

jakos zamiast wznosic ta egazltacja troche przytlacza jakby to powiedziec Pisanie o seksie ale nie w gesti fizycznosci cos w stylu Harlequina ale nawet tam opis jest bardziej odczuwalny. 

Dlatego po przeczytaniu odczuwam ogromny niedosyt i zawod tyle wersow niby o seksie a jednak ... 

 

Pozdrawiam moze nastepnym razem

[Marlett]

o pięknym ''ciele''

i jeszcze wspanialszej dusz.

 

Nic na to nie poradzę ale niepodoba się słowo ''ciele'''. Wiodaomo, że chodzi o ciało, a jednak... nie.

zapisałabym tak;

 

twoje ciało jest piękne

i wspanialsza dusza.

 

Poza tym męczysz czytelnika , jest tu wiele zbędnych słów. Mam odczucie jakby ktoś dolewał zupy podczas jedzenia :)

Przepraszam jeśli uraziłam ;)

PozdrawiaM.

[duszka]

W tym wierszu podmiot liryczny doświadcza dla mnie nietyle aktu miłosnego, co przemawia, przekonuje, uczy, przygotowuje kochaną osobę do niego... Czyni to troskliwie i czule, z uwzględnieniem jej natury, a więc jest to dla mnie też wyraz miłości - tej czuwającej i opiekuńczej, a przede wszystkim - rozumiejącej. Z drugiej strony ta postawa budzi we mnie lęk, bo jest w pewien sposób dominująca, nieco zbyt dominująca dla wzajemności w miłości...

 

Wiersz płynie spokojnymi falami, wiec nie przeszkadza mi duża ilość słów, jednak ja również pewne z nich odbieram jako zbędne, bo rozpraszające. Wyróżnię je w nawiasach:

 

Przychodzę dziś do ciebie

świetlisty i pełen miłości

Wiem, że czekasz –
o pięknym ciele
i jeszcze wspanialszej duszy.
(Wierzę, że) otworzysz powieki
tylko dla mnie; rozpuścisz włosy,
(które) czarną falą zaleją twe ramiona.
Nie bój się (mnie),
(przychodzę w dobrej wierze.)
Czekałem (niecierpliwie) na tę noc,
kiedy wszechświat nie rozłączy naszych zespojonych ciał.
(Ciał,) które (tak długo) dzieliło tyle drogi,
tyle łez.
(Proszę), otwórz się; będę ostrożny (i subtelny.)
Pragnę (moją) miłością udekorować
każdy zakamarek twego ciała;
(za pomocą pocałunków) przelać w ciebie
moją tęsknotę. ( Tęsknotę), byś mogła uprawiać ją,
gdy (ponownie) mnie zabraknie.
Nie myślmy o tym, póki trwa wieczór.
Cieszmy się, że wieńczy nas wspólny głód.
Jeśli pragniesz, krzycz – krzyk twój będzie dla mnie drogowskazem.
A gdy przeminie noc
i poranek zaprosi nas do życia – (proszę), przestań płakać.
(Przecież wiesz, że) nie będziemy długo marznąć;
wrócę, (gdy tylko mi pozwolą)
Obiecuję – to prolegomena
do piękniejszego, podzielonego na pół szczęścia,
które pośpieszymy nakarmić naszymi językami.

 

Wydaje mi się że czytając bez nich treść nabiera intensywności. Pozdrawiam :)

[Krzysic4 czarno bialym]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No wlasnie duszko tyle przygotowan slow wersow i klapa dlatego Ja nie jako krytyk czy cos bo nie z takiej pozycji do tego wiersza podszedlem tylko jako Czytelnik czuje wielki niesmak. Pobudzasz i chcesz by stanal chlop na  wysokosci zadania i je wykonal, albo zostawiasz w spokoju, a nie maltretujesz go w stanie na wpol miekkim   przez 30 wersow :D

Twoja wersja jest bardziej zjadliwa lecz dalej czegos w nim brakuje 

Edytowane 26 Kwietnia 2019 przez Marcin Krzysica (wyświetl historię edycji)

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Nie wiem, czy potrafię jako kobieta się dobrze wczuć w Twój odbiór, Marcinie... Ja w każdym razie w opisywanej w wierszu miłości chyba za mało czuję drugą osobę i wzajemność obojga, przez co treść brzmi dla mnie nieco wzniośle i wyniośle i trudno mi się z nią zidentyfikować. Ale może i taką twarz potrafi miłość w pewnych warunkach pokazać...

Pozdrawiam Ciebie i autorkę :)

Edytowane 26 Kwietnia 2019 przez duszka (wyświetl historię edycji)