Utrata

[Młoda]

Ze stromej góry skakać kazałeś

Nie mając skrzydeł

-Skoczyłam

 

W palący wrzątek rozkaz wydałeś

Ręce zamoczyć

-Włożyłam

 

Na ostrzu noża tańca czekałeś

Choć krew tryskała

-Tańczyłam

 

O serce moje nie zapytałeś

Chociaż nie chciałam

-Straciłam

Edytowane 11 Kwietnia 2019 przez Młoda (wyświetl historię edycji)

[Marlett]

Skrzydła wiary  - oklepany banał :)

 

 

[Marlett]

 

[Młoda]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

I trafnie wers mi skrytykowałaś

więc bez zwlekania

- Zmieniłam

 

Dzięki!

[Marlett]

Teraz dużo lepiej :)

[Roklin]

Widać wkład pracy w formę, mnie jednak Twój wiersz nie zatrzymuje na dłużej. Nie wiem, może to z powodu często spotykanych zwrotów? Generalnie jednak uważam go za niezły. Ot, taki miszmasz. :)

[Młoda]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję! W takim gronie mieć "niezły" wiersz to dla mnie i tak nobilitacja! 

 

Chociaż w głębi serca mam nadzieję że wraz z doświadczeniem wam wszystkim dorównam :)! 

[jan_komułzykant]

a mnie tą formą przypomniałaś baaaardzo stary tekst Agnieszki Osieckiej

o "mówieniu żartem", "bo czasami chce się do człowieka".

Dla mnie na plus :)

Pozdrawiam.

 

 

[Roklin]

"W takim gronie"?! Ja tam jestem tylko amatorem, co się czasem lubi zabawić słowem... 

Z doświadczeniem wiele przychodzi: człowiek więcej widzi, zna różne konwencje i umie się nimi posługiwać lub je łamać, ma bogatsze słownictwo, inaczej czuje, to jest wspaniała rzecz: patrzeć, jak to wszystko postępuje. 

Powodzenia :)