Agatkowy zawrót głowy

[Krzysztof_Gromadzki]

Pośród westchnień głębokich, jak łodyżka stokrotki,
Zanurzonych w srebrzystej księżycowej poświacie,
Wciąż mnie ciężar przytłacza, taki dziwny, bo słodki,
W świetle gwiazd roziskrzonych marzę wciąż o Agacie. 

 

W jej oczętach z bursztynu, chociaż raz móc utonąć, 
Perłą z rosy kropelek moczyć rzęsy w jaśminie,
Czereśniowym policzkom dać rumieńcem zapłonąć,
I niech czas jak miód gęsty, słodko powoli płynie.

 

Zapleść w warkocz bzu płatki, utkać pejzaż z poranka, 
Patrzeć jak iskra w oku ciągle wesoło tańczy,
Pełną garścią wciąż zrywać jej uśmiechy do dzbanka,
Tak promienne jak słońce albo miąższ pomarańczy. 

 

Nowy dzień wciąż od nowa, gdy przychodzi zaranie,
Przyodziewa krzew malin w wykwitniejsze szkarłaty. 
Lecz w wyścigu o piękność, nawet świt nie ostanie,
Bowiem przyjdzie mu przegrać z ślicznym liczkiem Agaty. 

 

Choćby nie miał niczego, zawsze będzie bogaty,
Kto właściwie odgadnie, jaka to kręta dróżka, 
Wśród bezdroży manowców wiedzie wprost do Agaty,
Do jej wiecznie płochego, kochliwego serduszka.

 

Próżno zatem gdzie indziej niespełnieni rycerze, 
W nieskończonej tułaczce najpiękniejszej szukacie,
Wiedzcie to, że poeta wyzna wam całkiem szczerze, 
Wszelka piękność dziewczęca jest zaklęta w Agacie.

 

Za tych wiele czułości jedna tylko zapłata, 
Która w sobie zamyka słodycz wszystkich ciasteczek. 
Czy uraczy mnie wdzięcznie urodziwa Agata,
Pocałunkiem różanych, karminowych usteczek ? 

 

[Marlett]

Natrudziłeś się autorze, ale dla mnie jest to tort nugatowo, śmietankowo, miętowo, czekoladowo ....owocowy :)

PozdrawiaM.

[Gość Franek K]

Gdybym był Agatą to pewnie by mi się spodobało :) Pozdrawiam. FK.

[Nata_Kruk]

Sympatyczna treść, kabareciarze mogliby s(wy)korzystać. 
Masz układ 7/7, ale może warto zrezygnować z jednaj sylaby, żeby zachować rytm w czytaniu. 

Westchnienia głębokie, jak łodyżka stokrotki(?) .. podobno w wierszu wszystko można.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 Dziwnie to u mnie wygląda, ale puszczam...
Pozdrawiam.