Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Witam, mam problem. Otóż od jakiegoś czasu już staram się tworzyć wiersze, udało mi się skomponować coś, lecz nie wiem czy to właściwie wiersz, więc nazywam to po prostu "tekstem" , jaka jest prawda?

Oto przykład :

"Niespokojny Sen:

Nie chcę spać z nią, a bez niej nie potrafię.  Z daleka czuje chłód, który otula mnie zamiast niej. Pomimo ciepła, które mi daje, czuję chłód . Już wiem, że nie jestem taki tylko z zewnątrz."

 Co o tym myślicie? Z góry dziękuję za odpowiedzi :)

 

Opublikowano (edytowane)

Proponuję taką oto wersję

- tak na szybko - prosto z głowy w klawiaturę laptopa - łącznie ze zmianą tytułu:

 

- chyba jednak tak się stało ..

~~

W jednym łożu źle mi z nią

- lecz bez niej jeszcze gorzej.

Z daleka wyczuwam chłód

który serwuje, zamiast ciepła.

 

Zdałem sobie wreszcie sprawę,

że to nie tylko zewnętrzne odczucie,

lecz płynące z jej serca ..

~~

Edytowane przez bronmus45
interpunkcja (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Dziękuję serdecznie za każdy komentarz, 

Przeanalizuje jeszcze swoje prace, gdyż jeszcze trochę ich mam. Bronmus45- świetna zmiana, bardzo spodobał mi się ten wiersz. I na pewno obejrzę ten artykuł. Popracuje nad sobą i zobaczę co z tego wyniknie :)

Opublikowano

To jest niezłe :)

Takie utwory zwykło się nazywać miniaturami poetyckimi.

Wcale nie jest prosto tak pisać, więc z mojej strony leci uznanie :)

 

Tylko nie wiem, czy zapisałeś to tak tylko ze względu na to, że to post na forum,

czy tak to wygląda u Ciebie w notatniku.

Ja widzę Twój wiersz w takiej wersyfikacji:

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Niespokojny Sen

 

Nie chcę spać z nią,

a bez niej nie potrafię.

 

 Z daleka czuje chłód, który otula mnie zamiast niej.

Pomimo ciepła, które mi daje, czuję chłód .

 

Już wiem,

że nie jestem taki

tylko z zewnątrz.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Prawdopodobnie masz literówkę przy pierwszym czuję, środek też trochę dla mnie zbyt obfity w powtórzenia.

Ale puenta - odjazd :))

Czekam aż wstawisz do Wierszy gotowych

albo działu krótkich form (Haiku, fraszki, miniatury poetyckie(...)).

 

Pozdrawiam :))

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta Ano, widzisz bywam niegrzeczna...
    • @Czarek Płatak Nikt Niebiescy przypisany do miejsca. Jesteśmy zbiorem miejsc nieoznaczonych, dla jakich szukamy jednak współrzędnych, stąd często nam nazwać miejsca bliskie i dalekie, ciężko wobec nich ustawić odpowiednio zawieszony horyzont. Tak czytam:)
    • @Berenika97 Brzmi jak rozmowa z Bogiem. On nadchodzi od środka.
    • Czasem wybieram się w podróż do głębin nieśmiertelności i zauważam nie swoje myśli próbujące wycisnąć mgłę z moich kolan   innym razem jestem na moście i widzę w wodzie kolosalne drzwi połączone okiem i demonami walczącymi o myśl   każdy wybór  traktuję chłodem bo nie wiem czy kiedyś nie powiem że mogę, choć wcale nie powinienem.
    • Julia.Hologram.   I. fotoplastikon    walec obraca się-klik kolejne kadry-klik perpetuum mobile klik obok cień obcy-klik   mrok jak w atelier - klik patrzę skupiona - klik przez szkiełko - klik Warszawa przesuwa się klik   życie migiem ucieka - klik za szybko by utrwalić - klik w pamięci tylko błysk klik klik - a kim ten człowiek był   zastygam świeci lampa klik  na zewnątrz ciągle - klik mróz co to za człowiek - był to dziwne spojrzenie - klik"   II. lutowy poranek 1909   śnieg zakrywał bożonarodzeniowe wspomnienia topniejąc odsłaniał dach kamienicy przy Chmielnej   pierwsze słońce zajrzało przez szybę tam zamarznięta 37-latka Julia de domo Dlohnier   została pod śniegiem przy łóżku śpiewnik ewangelicki na ostatniej stronie "nolla sepoltud siculi" łamana łacina jak "mane tekel fares"   dziś scena z filmu o rewolucji ręka która owe słowa napisała to holograM-Margologh   zagadka sprzed setek lat dziś jesteśmy bliżsi odpowiedzi albo nam się tylko tak wydaje"   III. ad memoriam   fin de siècle’owa fontanna  na miejski plac na perliste śmiechy na oczy spuszczone  pożegnanie na trzewiki i granatową koronkę  na wieczność w mahoniu rzeźbionym w cerbery i sfinksy  bramie na wieczność zapomniałam  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...