Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zgłoś

  • Niestety, Twoja zawartość zawiera warunki, na które nie zezwalamy. Edytuj zawartość, aby usunąć wyróżnione poniżej słowa.
    Opcjonalnie możesz dodać wiadomość do zgłoszenia.

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @bazyl_prost Cóż, może to być trudne w twoim przypadku. Poważnie. Zacznij od upewnienia się, że dasz radę Wechslerem. 
    • @Tyrs próbuję tylko domyślić się do czego ten tekst zmierza
    • @Marek.zak1   Trafna refleksja o wiecznym dylemacie dziennikarza - gdzie kończy się prywatna rozmowa, a zaczyna materiał do publikacji? Pytanie o granicę między zawodową ciekawością a szacunkiem dla cudzej prywatności. Od charakteru zależy, która strona przeważy. A dziennikarz to jeden z najbardziej stresujących zawodów.   Znów deadline puka do okienka, a w głowie pustka - wcale nie cienka. Scrolluje Twitter, Facebook, blogi, szuka sensacji na swej drodze. Nie widzi ludzi - widzi leady, nie słyszy słów - słyszy cytaty. Każda rozmowa to wywiad w głowie, relaks? To słowo już nieznane. I kiedy wreszcie tekst wysłany, oddech ulgowy - krótki, znany. Bo jutro znowu będzie trzeba nowego tematu - bez wytchnienia.
    • @bazyl_prost Człowieku, ja rozumiem, że są ferie, ale naprawdę daj sobie spokój. Wykorzystaj wolny czas na rozwój, naukę do poprawek czy czegoś tam.  
    • @andrew   Kiedy kogoś nie ma, głowa pracuje na pełnych obrotach, kiedy jest - myśli cichną. Jakież to  prawdziwe i rozpoznawalne. Pozdrawiam. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...