DEKALOG - " Chwała prawdziwemu Bogu, i Boskim bohaterom. "

[PGVSD]

" Bóg, w niebie, z prośbą,
że nie będzie miał człowiek,
przed najwyższym, Bogów cudzych.
Od kołyski, aż po grób,
przez słońce, do blasku księżyca,
po ostatnią kroplę krwi.
Jak często, w czasie drogi,
do nieba, na tym globie,
jest chęć, możliwość, modlitwa,
aby skłamać, zabić, przerazić?
Ziemię w piekło zmieniliśmy,
by w luksusie zaryć,
i z siłą Samsona,
karczmę "Rzym" wybudować.
Dobrem się rodzimy,
a kim umieramy?
Quo Vadis Homo?
Jeżeli, bezgranicznie,
bliższa Naszym sercom jest,
drogi do zatracenia, Balladyna,
bardziej podnieca,
coś bardziej przerażającego.
Komu wierzymy?
Dla kogo żyjemy?
Krwawe pokolenia,
nie wyssane z palca,
ale z mlekiem matki.
Początek, jak w raju,
przez półmetek wojen,
z końcem przerażenia.
Żywot wisielca, żywotem Nowego Mesjasza?
Kula Ziemska przemianowana,
na Kulę Śmierci!
Z Hadesu, powstało nowe oblicze,
na tronie elektrycznym,
po wyborach, pieniądz.
Berło, czaszką uwieńczone,
sługą, wiara w niebo?!
Na wzgórzach z cierpień,
najnowocześniejsza władza,
buduje posiadłość, z błota.
Kalendarz apokalipsy,
pcha świat, do przepaści,
nowa władz, skazuje sprawiedliwość,
na zapomnienie!
Samozagłada!
Niechaj zwycięży Gołębica, z tęczą!
Chwała prawdziwemu Bogu, i Boskim bohaterom! "

[Antoni Leszczyc]

Krwawe pokolenia,
nie wyssane z palca,
ale z mlekiem matki.

Ten fragment mi się podobał. Reszta za długa, za dużo patosu i tych Wielkich Słów. Wiersz się przez nie robi straszliwie podniosły - nie lubię, będąc szczerym, takiej poezji. No i trochę, mym zdaniem, za dużo nawiązań do innych dzieł - przez to mniej tu Ciebie. Jakbyś nie wiedział, co powiedzieć - więc sięgał po znane już w literaturze symbole.

Ale ten fragment naprawdę fajny.

Pozdrawiam, Antek

[Katarzyna Brzezińska]

Wszyscy wiemy, jaki teraz jest świat i jacy są ludzie. Widzimy krętactwa, nieczułość, "początek zagłady". Czy nie warto już jednak wierzyć w dobroć człowieka? i czyż bez tej wiary można jeszcze żyć?
Pozdrawiam