niezbadane są wiersze w których sama sobie depczę po piętach

[tetu]

zamknięta w czterech strofach 
próbuję ugładzić biel
lecz wciąż się potykam 
bo ciasno

 

od słów parują wiersze 
rozmywają się drogi

 

błądzę

 

w białym świetle moja śmierć
ma wykrzywione usta

czyha

 

na końcu zdania ledwo żywy cień
jest świadkiem wszystkich moich uczynków

[jan_komułzykant]

zdarza mi się wchodzić sobie w słowo :)

U Ciebie po doczytaniu puenty pomyślałem:

można by powiedzieć "wykańczający tekst",

ale tak nie jest, bo wychodzi na to, że piszesz z pasją

- życiową? :)

Pozdrawiam.

[tetu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jan_ko ja też wchodzę sobie w słowo, oj wchodzę:) Poszukuję, dedukuję i takie tam.
A im jestem starsza tym więcej przemyśleń:)
Masz rację, że tekst wygląda na wykańczający, ale co nas nie zabije to nas wzmocni.
Ten tekst to takie drążenie, przenicowanie samego siebie jeśli tak można powiedzieć. Spojrzenie na siebie i w głąb siebie.
Szczególny charakter ma tutaj biel i śmierć jako taka. Chciałam by wiersz miał drugie dno:) 
Takich tworków trochę mam stąd też tytuł. Są niezbadane i różnie interpretowane, co sprawia mi ogromną frajdę:)
 
W życiu się potykamy, szukamy dróg, nieraz działamy bez zastanowienia, często pochopnie. Niemoc, bezradność spychają nas na pobocze. Zamykamy się w takich czterech ścianach, wielokrotnie bez sił i nierzadko widzimy siebie gdzieś na końcu...  tunelu... 
Podstawą jest umieć porozumieć się z sobą, ze światem. Odnaleźć w tym wszystkim siebie.
Tak, to poniekąd pasja życiowa, ale też i nauka. Fajnie to określiłeś. Apetyt na coś czego się ledwie liznęło. 

Bardzo Ci dziękuję że byłeś, pozdro.

[Nata_Kruk]

Mnie ten wiersz nie "wykańcza"... ;)

Świetne podejście do tematu zawartego w tytule, jakże dłuuugaśnym... :) (to nie zarzut).

 

Dzisiaj, tzn. 5- go marca dodam, że... piszesz tak, jakbym to ja usiadła nad kartką i chciała zapisać kilka myśli...:)

 

cyt. im jestem starsza tym więcej przemyśleń

też tak mam.

Pozdrawiam.

 

 

Edytowane 5 Marca 2019 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

z tym wykańczaniem, być może lekko przesadziłem, ale to sprawka Twojego, w wierszu, 'cienia ledwo żywego' i tego wiersza:

(jeśli nie lubisz długich wstępów, zacznij od 4:35)

:)

 

 

 

[tetu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Uff:) to dobrze Nata, dzięki za słówko. Lubię długaśne tytuły;)

[tetu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wcale nie przesadziłeś. Wiem jaki ma wydźwięk.

Lubię długie wstępy:P Zatem wysłuchałam od początku

Dzięki raz jeszcze. 

 

[beta_b]

Przepraszam że o sobie, przy Twoim tekście. Wiersz mi się podoba, sam płynie, nawet nie pytaniem a rzeką, składnią, melodią. 

 

Teraz piszę na siłę, słabo myślę. Ale miewałam okresy, że gotowiec spływał wersem, musiałam do sitka tylko słowa pozbierać i przepisać. Taki był sensowny, dorodny i równy. Powstał w głowie, zanim się kapnęłam. W zasadzie najlepsze wiersze tak napisałam, reszta na zmywak. Ciekawa jestem, ile razy go poprawiałaś, szlifowałaś. Czy sam się wylał, już uformowany. bb

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jak to dziewczyna, wybieraj ;)))

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

[tetu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No co Ty za co przepraszasz? 

Cieszę się, że tak odbierasz mój tekst, bo prawdę Ci powiem że tym razem zaczęłam od dupy strony. Podczas czytania jednego z moich wierszy urodziło się to co jest obecnie tytułem i zaświeciła mi się lampka że to jest fajna myśl na tytuł kolejnego wiersza, więc najpierw powstał tytuł, a potem treść;)  Nie poprawiałam. Tytuł odleżał parę dni, aż sobie co nieco poukładałam w głowie i napisałam. Nie lubię jak wiersz leży za długo, bo wybijam się z rytmu, dlatego doskonale Cię rozumiem. Większość i moich wierszy powstała z chwili na chwilę, także wiem jak to jest.

Czasami trzeba odpocząć, oczyścić głowę. Z całą pewnością odzyskasz formę. Dziękuję Ci za podzielenie się słowem Betka, pozdrawiam.

[tetu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jedna piosenka, a jakże różne interpretacje

Maleńczuk jak to Maleńczuk, taki troszkę nonszalancki ton, choć ugładził to:) ale lubię go
Połomski sentymentalnie, teatralnie - fajnie
Rena jak to dziewczyna:) subtelnie, delikatnie kobieco, tak kokieteryjnie, finezyjnie. 

 

Jak to dziewczyna biorę wszystkie, mogę?:D
a jako ad vocem proszę to;)

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - jak to ja mówię  wiersz z górnej pułki - 

Mogę napisać to czy owo ale po co psuć 

jego nastrój z którego jestem zadowolony.

Zakończenie owym cieniem super.

                                                                                                 Radosnego wieczoru życzę.

 

[Waldemar_Talar_Talar]

@tetu  -  dziękuje za serduszko.

[Waldemar_Talar_Talar]

@Nata Kruk  -  dziękuje za serduszko.

                                                                                            

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mnie się podobał Pan Jurek, z niebieskim makeup'em ;p

konkurs rozwiązany

Ewa Błaszczyk bezkonkurencyjna.

Ewa Wiza druga, ale nie ze swojej winy, tylko nagłośnienia.

Natasza i pan robiący mmmm... z gitarą z uwagi na śmieszne środki artystyczne i manierę pani śpiewającej (przypominającą siostry Godlewskie) - order uśmiechu ;))

A jak się robi mmm... proszę bardzo. I już znikam, do następnego wiersza.

 

 

[iwonaroma]

Po długaśnym tytule spodziewałam się elaboratu a tu taka kwintesencja :)

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... "leciałam" po kolei, ale mi pomieszało... nie będę już poprawiać.  

Janko, racja, jest wyjątkowa.

... czyli impuls danej chwili...:) znam ten stan.

... to znak, że myśli trafiły w "dziesiątkę".!!!

 

... ja także , Waldku... :)

[Nata_Kruk]

... dorzucam to, smutnawe trochę, ale... PIĘKNE... dla mnie.

 

 

 

[tetu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:D 

No to do następnego;)

[tetu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Iw za słówko:)