Opowieść o jaworze potóckim

[Roklin]

Czego w pospolitej tej przestrzeni brak?

Czy kolorów lżejszych albo wód płynących?

Pełno wokół słońca i wyschniętych traw,

buków silnych, świerków, sarny są, zające.

Znajdziesz je i u nas, na Przysłopie skwarnym,

lecz tylko tu jawor, gdy u stóp przystanąć,

dumny rozłożysty, znad krawędzi skarpy

urok swój roztacza nad całą polaną.

 

Nad granicą słońce rozpływa się w różu

i długo nie zaśnie frywolna poświata.

Nim nocy granaty zagoszczą na dłużej,

zadzwonią cykady, wiatr figle popłata;

skrzydełka jawora spadają pod nogi –

może któreś z nich wzniesie się ku szczytom;

w majestacie klonu i spokoju błogim

rzuci młody jawor rys swój nad Śrubitę?

 

Wyobraźmy sobie, że go nam zabraknie;

cóż się naszym oczom w oddali ukaże?

Pożółkła polana, która cienia łaknie,

chociaż trochę, tyle, by moc wzniecić wrażeń:

jedno miejsce, w którym możesz lec w hamaku,

za nim - już nie nasze, owce tam się pasą;

on jak punkt graniczny tuż przy linii szlaku,

niechże długo rzuca blask nad czarną trasą.

 

 

Treść utworu wiąże się z przełęczą Przysłop Potócki w Beskidzie Żywieckim i rosnącym pośrodku polany ponad przełęczą drzewem. 

Widać je na zdjęciu po prawej. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Marlett]

Pięknie opisujesz, bo jest co opisywać.

Przypomniałeś mi poetę  z Forum , ktory opisywł swój region w wielką miłością

PozdrawiaM.

[Alicja_Wysocka]

Urzekłeś mnie :)

[WarszawiAnka]

Zielono i nastrojowo. :)

Pozdrawiam

[Roklin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

No, ja mam co do swojego regionu dość ambiwalentne odczucia :)

Cieszę się, że Ci się podoba :)

[Roklin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

To miłe :)

Tam wokół rosną głównie buki i świerki, ten jeden jedyny jawor bardzo się wyróżnia. Pomyślałem sobie, że jest niezłym materiałem na tekst.

[Roklin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

To miłe :) taka odrobina lata w środku zimy.

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Potrzebujemy tego. :)

 

Pozdrawiam