Czas stracony

[Wędrowiec.1984]

Czas stracony

 

Czy kiedyś rozmyślałeś, człowieku sędziwy,

Co życie już przeżywszy, nieba oczekując,

W momencie gdy zasnąłeś, ułudnie dryfując,

O chwili gdy się zbudzisz, czy będziesz szczęśliwy?

 

Im szybciej żyje człowiek, goniąc czas stracony,

Tym szybciej pędzi życie, niszcząc mu marzenia.

Gdy zaśnie będąc młodym, snem pełnym cierpienia,

Obudzi się zbyt późno, całkiem wypalony.

 

Czy dziś człowieku młody, przyszłość pokolenia,

Zasypiać też zamierzasz, pędem życie goniąc,

I snem pełnym goryczy, gubić swe marzenia?

 

Nim zaśniesz zbudź się proszę, życia dumnie broniąc,

Bo czasu nie dogonisz, pędząc bez wytchnienia,

Lecz starcem się obudzisz, piękno swoje trwoniąc.

 

---

 

Edytowane 3 Lutego 2019 przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)

[Wędrowiec.1984]

Dokładnie, caluteńka smutna prawda. Dziękuję za opinię :)

Edytowane 4 Lutego 2019 przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)

[Justyna Adamczewska]

Wędrowcze, no ja podziwiam Twoją umiejętność pisania, dla mnie doskonałych, sonetów. Lubię tę też Twoją romantyczność. 

Tu bezpośredni zwrot do czytelnika - taki zabieg ujędrniajacy poezję. Bo dla kogoż pisze poeta? Dla odbiorcy potencjalnego. Lubię być Twoim odbiorcą. 

 

Pięknie napisane o przemijaniu, mądre przemyślenia. Szczególnie ujmuje:

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Wiersz filozofią egzystencjalizmu. Ciąg ludzkich myśli udowodniony. Dla mnie to taka teza, którą udowodniłeś pięknym poetyckim językiem. 

 

Justyna. 

[Wędrowiec.1984]

Bardzo Ci dziękuję za tak wielki komplement. Jest mi bardzo miło:)

[Wędrowiec.1984]

Troszkę miesza mi to szyk i zmienia nieraz sens zdania więc raczej nie byłbym skłonny przystać na Twoją propozycję, aczkolwiek dziękuję za zainteresowanie. :)

Edytowane 5 Lutego 2019 przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:))

[Justyna Adamczewska]

Wiem, że kochaszromantyzm, ja znów Młodą Polskę - moim idolem jest Kazimierz Przerwa-Tetmajer, ale i Jan Kasprowicz. 

 

A mój najbardziej ulubiony wiersz romantyzmu polskiego to: "Czatyrdach". Pozwolę sobie na przytoczenie:

 

Czatyrdach

 

Drżąc muślimin całuje stopy twéj opoki,

Maszcie krymskiego statku, wielki Czatyrdahu!

O minarecie świata! o gór padyszachu!

Ty, nad skały poziomu uciekłszy w obłoki,

 

Siedzisz sobie pod bramą niebios, jak wysoki

Gabryjel, pilnujący edeńskiego gmachu.

Ciemny las twoim płaszczem, a janczary strachu

Twój turban z chmur haftują błyskawic potoki.

Nam czy słońce dopieka, czyli mgła ocienia,

 

Czy szarańcza plon zetnie, czy giaur pali domy, —

Czartydahu, ty zawsze głuchy, nieruchomy,

Między światem i niebem jak drogman stworzenia,

Podesławszy pod nogi ziemie, ludzi, gromy,

Słuchasz tylko, co mówi Bóg do przyrodzenia.

 

Adam Mickiewicz. 

 

Edytowane 5 Lutego 2019 przez Justyna Adamczewska (wyświetl historię edycji)

[Wędrowiec.1984]

Sonety krymskie są cu-dow-ne!

Uwielbiam Stepy Akermańskie czyli w sume ten najbardziej popularny sonet ale cała reszta także jest świetna. 

[Justyna Adamczewska]

Ja też, Wędrowcze. 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Spokojnego dnia. J. Dziękuję, ze mogliśmy wymienić się myślami. J. 

[Wędrowiec.1984]

Wzajemnie, spokojnego dnia. Pozdrawiam :)

[Gość]

Wiele tu mądrości życiowych. Jakbym miał podsumować ideę jednym zdaniem to jest to wiersz o przemijaniu i o wyścigu szczurów, który do niczego nie prowadzi, a w którym uczestniczymy. Ale jak od tego uciec? Chciałoby się powiedzieć, że dawniej to było lepiej, bo ludzie nie żyli w takim pośpiechu i stresie.

Edytowane 5 Lutego 2019 przez Gość (wyświetl historię edycji)

[Wędrowiec.1984]

Czasami się tak zastanawiam, że wiele rzeczy napędza technologia. Powszechna informatyzacja etc... Oczywiście technologia nie jest złem i nie o tym chcę powiedzieć ale wielokroć jest tak, że człowiek nie jest w stanie nadążyć za techniką. Dziś wszystko trzeba mieć od zaraz, bo możliwe jest żeby mieć od zaraz. Kiedyś tak nie było i nawet czasami błahe rzeczy wymagały poświęcenia czasu. Dziś, jeśli wszystko trzeba mieć od zaraz to człowiek przestawia się na tryb życia, w którym wszystko od zaraz dostaje. Dostaje, bo pozwala na to technologia, która napędza machinę szybkiego życia. Czyż nie powinno żyć się wolniej skoro wiele czynności zostało zastąpionych przez maszyny? No... a przecież, nie żyje się wolniej tylko coraz szybciej, prawda? Mam wrażenie, że za niedługo technika, a co za tym idzie postępujące tempo życia,  może być grobem dla człowieczeństwa. Technika wielokroć daje nam prace ale bardzo często wpędza człowieka w kierat szybkiego życia, by za nią mógł nadążyć. 

 

Lubię technologię, nawet daje mi ona pracę ale bardzo czesto mam wrażenie, że jednocześnie wpędza nas w spiralę pośpiechu.

Edytowane 5 Lutego 2019 przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)

[Wędrowiec.1984]

Tak, słyszałem taki termin. Nie wiem czy slow life przeminie ale, niezależnie od trendów, nie cierpię pośpiechu, bo życie wtedy przecieka o tak... przez palce.

 

Oczywiście nie jestem bierny i żyję po swojemu, starając się pędzić jak najmniej się da. :)

Edytowane 5 Lutego 2019 przez Wędrowiec.1984
Hehe zastanawiam się czy kiedyś napiszę posta bez edycji... ;) (wyświetl historię edycji)

[Wędrowiec.1984]

No dokładnie, widzisz... najważniejsze żeby nie zwariować w tempie dzisiejszego życia. :)

[Maria_M]

Doceniam za formę sonetu:)

 

[Wędrowiec.1984]

@Maria_M dziękuję za głosik :)

[WarszawiAnka]

Pięknie i mądrze! Bardzo mi się podoba, zwłaszcza te dwa wersy:

"Gdy zaśnie będąc młodym, snem pełnym cierpienia,

Obudzi się zbyt późno, całkiem wypalony."

Wiersz jest skierowany zarówno do tych, co gonią, jak i do tych, co śpią - i te dwa tory przekazu harmonijnie się splatają...

 

Pozdrawiam

[Wędrowiec.1984]

@WarszawiAnka Bardzo dziękuję za opinię i cieszę się, że Ci się sonet podoba. :)

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Nie mógł się nie spodobać. Szczerze! :)

Dziękuję za głos. :)

[Wędrowiec.1984]

Jest mi naprawdę bardzo miło :)