Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

ON był matematykiem i kwiaty jej przynosił,

liczył na wielką miłość, a dostał bilet ośli

i w końcu posumował: ONA nieobliczalna!

Mnożąc i potęgując, odjął plewy od ziarna.

 

02.02.2019r.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No to od dzisiaj są:))) Zawsze musi być początek czegoś, czego jeszcze nie było:))) Z oślim biletem, siedzi na oślej ławce hahaha:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jak dla każdego, każda rzecz niezrozumiała jest problemem, ale chyba bardziej dla księgowych - tych głównych najbardziej ;p matematycy pewnie biorą tę ewentualność pod uwagę, tak myślę,

ale myśl Twoja wybitna jest w sensie ogólnoznaczeniowym :)

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ona była dwulicowa

On półgębkiem się przyszczerzał

Rozrysował twarzy owal

I... oblicza... niedowierza!

 

Jednak wynik jednoznaczny

Implikuje wielość następstw:

Udowadnia teraz babce

Czego większy ma pierwiastek ;)

 

Pozdrawiam.

 

PS. Matematycy uwielbiają problemy ;)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Niekoniecznie - samo poszukiwanie rozwiązania to największa zabawa - jak rozwiążą, to już po zawodach ;)

 

Mistrzunio: 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Gosława   Bardzo piękny obraz!  Natura idealnie współgra tu z ludzkimi emocjami. Szczególnie ujął mnie fragment o Annie gubiącej łzy jak mirabelki - jest w tym bardzo naturalna melancholia. Zakończenie z mgłą, połamanymi konarami i ptakami patrzącymi w niebo zostawia z niepokojącym uczuciem. Świetnie zbudowałaś napięcie między spokojem ogrodu a lękiem przed tym, co czai się za lasem. A pytanie  (czujesz?)  wciąga czytelnika w ten duszny, niepewny, przedburzowy (zarówno dosłownie, jak i życiowo) klimat.
    • @Gosławabardzo dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      , wystarczy Lisie . Pozdrawiam serdecznie
    • @Stukacz   Piękne, choć bolesne studium samotności i niespełnienia. Słowa o "sercach w samotności konających" i "próżnym zadumaniu" budują mroczny, romantyczny klimat. Świetnie ukazany ciężar tytułowej Tęsknicy i poczucie uwięzienia we własnych snach. Refren podkreśla, że największą wartością - i największym ciężarem - są nasze marzenia. Niezwykle klimatyczny tekst. Bardzo dobry utwór! Wysłuchałam z przyjemnością. :)
    • @chytrylis   Uważam, że to bardzo  intrygujący wiersz o zmaganiach twórcy z materią słowa. Bardzo podoba mi się wplecenie motywu złotego rogu - przypomina, że talent czy dar przekazywania myśli to nie tylko przywilej, ale i dług do spłacenia (tytułowe myto).  Świetny tekst , zostawia z mocną refleksją.
    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...