Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Moje życie weszło w schemat, 

bo co wieczór mam dylemat:

Jak ułożyć swoje ciało, 

by sprężyny omijało?

 

Gdy tak ciągle o tym myślę,

zwykle w jednym tkwię pomyśle.

Kiedy znowu łóżko zrobię, 

chciałbym leżeć w nim... na tobie. 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jednak przemyślałem sprawę

w pierwej  wypijemy kawę

by ożywić nasze ciało

oraz aby nam się chciało

 

ciut z fantazją pofiglować

wypowiedzieć szeptem słowa

potem wtulić się wygodnie

by się rano z chęcią podnieść

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oj oj, tam tam. PL praktycznym był.

Wszak,  jak sobie pościelisz, tak się wyśpisz.

Ściskam serdecznie :)

s

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gdybyś wiedział drogi Janku, 

co ja czuję o poranku... 

Od "chorego" materaca,

obolala cała glaca. 

Stąd myślenie o dziewczynie. 

Tylko wtedy ból przeminie :))

 

Dziękuję i pozdrawiam. 

s

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziewczę z nim negocjowało,

choć mięciutkie miała ciało. 

Skorzystała z propozycji, 

lecz... po zmianie ich pozycji :(

 

Dzięki Jacku :)

Pzdr. 

s

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Prowokacja??  Może, ale PL-a, nie moja:)

Ważne, że pobudzłem Twoją wyobraźnię :), a to znaczy, że ją posiadasz. To duży plus dla literatki, więc powodzenia :)

s

P.S. Może być bez "Pan"? Dzięki. Tu na Orgu wszyscy jesteśmy koleżenstwem; chyba, że ktoś nie życzy sobie TYkania,wtedy uszanujemy jego wolę. 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oczywiście że peela 

Przez myśl mi nie przeszło że autor w realnym życiu ma takie przeżycia :-) 

Gosia :-)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Miała trochę puszystości,

więc nie czuła moich kości.

Ja natomiast - wstyd powiedzieć. 

Nie mam nawet na czym siedzieć :(

  

:) s

 

...i super Twój wpis,  za który pięknie dziękuję. 

Do miłego :)

s

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Propozycja wyjątkowa, 

bowiem głowę turban schowa. 

Nie pomyślę wtedy sobie:

Skąd sprężyna w mojej głowie? 

_ _ _

Ani,

przepraszam, ale nie sądziłem, że ktokolwiek jeszcze przysiądzie na mój Materac. 

Dziękuję i pozdrawiam z uśmiechem :)

s

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @EsKalisia   Bardzo dziękuję!   Dziękuję Ci serdecznie za te słowa - "śmiech na przekór" to chyba najtrafniejszy sposób, by opisać tę chwilę w wierszu. Twoje życzenie poczytnej poezji bardzo mnie motywuje. To trzeci wiersz z Luizą. Pozdrawiam ciepło i dziękuję, że zechciałaś się zatrzymać.   @lena2_   Bardzo dziękuję!  Też myślałam o tym, ale pierwszy wiersz "Luiza" też był o samotności, trochę cięższej niż teraz, gdy stara się "wrócić do życia".   Serdecznie pozdrawiam.  @Kwiatuszek   Dziękuję Ci serdecznie - masz rację, to portret właśnie takiej kobiety. Cieszę się, że wiersz to oddał. Pozdrawiam serdecznie!  @andrew   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.    Może i Luiza, krok po kroku, za kotem pójdzie ku słońcu, ku życiu, i odnajdzie znów tę dawną śmiałość, która czeka cierpliwie w oddechu. @LessLove   Bardzo dziękuję!  To głębokie spostrzeżenie - rzeczywiście, jest w tym wierszu ta wielowarstwowość Luizy, ciągła zmiana, mijanie samej siebie. Dziękuję za tak refleksyjne spojrzenie - pytanie "kim jutro" zostaje ze mną. Pozdrawiam serdecznie!
    • @Leszczym   Uważaj, czego pragniesz, bo jeszcze Asia wejdzie Ci na głowę! :))
    • @Poet Ka   Niezwykle czuły tekst. Pokazałaś w nim, że poezja to nie wielkie, nadymane słowa, ale właśnie ta ulotność - zachwyt nad kroplą rosy, poranną kawą czy wspomnieniem słońca.   a wiatr wie dokąd ucieka zapach tamtych truskawek i ile mrugnięć oka trwa zachwyt zbieramy te okruchy bo tylko w nich mieszka cała ulotność
    • @Waldemar_Talar_Talar   ta myśl przychodzi do wielu z nas i cicho siada obok na wolnym krześle pisz więc nadal o moim i swoim świecie bo warto - dla mnie ma to sens
    • @Poezja to życie Czy to takie proste uwierzyć? Ale ta niepewność, która stale towarzyszy. Nie możemy nie brać jej pod uwagę. Tak jakoś to odbieram. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...