Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

POLSKI HEROSTRATES


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W antycznym Efezie

Nad brzegiem Aegidy

Wznosiła się świątynia

Boskiej Artemidy

 

Z dawna uznawana

Za siódmy cud świata

Służyła kultowi

Całe długie lata

 

Aż razu pewnego

Chyba dla zabawy

Podpalił świątynię

Człowiek żądny sławy

 

Słynny szewc z Efezu

Chociaż był bandytą

Został najsłynniejszym

Jońskim celebrytą

 

Człowiek ma tę cechę

Że innych małpuje

Dziś słynnego Greka

Wielu naśladuje

 

Nie było wiadomo

Czym się motywował

Stefan W. gdy w Gdańsku

Włodarza mordował

 

Kiedy już wyłożył

Swe kawy na ławy

Tak jak Herostrates

Pragnął wiecznej sławy

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Gosława   Bardzo piękny obraz!  Natura idealnie współgra tu z ludzkimi emocjami. Szczególnie ujął mnie fragment o Annie gubiącej łzy jak mirabelki - jest w tym bardzo naturalna melancholia. Zakończenie z mgłą, połamanymi konarami i ptakami patrzącymi w niebo zostawia z niepokojącym uczuciem. Świetnie zbudowałaś napięcie między spokojem ogrodu a lękiem przed tym, co czai się za lasem. A pytanie  (czujesz?)  wciąga czytelnika w ten duszny, niepewny, przedburzowy (zarówno dosłownie, jak i życiowo) klimat.
    • @Gosławabardzo dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      , wystarczy Lisie . Pozdrawiam serdecznie @Berenika97 dziękuję, doceniam spostrzeżenia i interpretację . A gdybym powiedział, że ten wiersz ma podtekst polityczny?
    • @Stukacz   Piękne, choć bolesne studium samotności i niespełnienia. Słowa o "sercach w samotności konających" i "próżnym zadumaniu" budują mroczny, romantyczny klimat. Świetnie ukazany ciężar tytułowej Tęsknicy i poczucie uwięzienia we własnych snach. Refren podkreśla, że największą wartością - i największym ciężarem - są nasze marzenia. Niezwykle klimatyczny tekst. Bardzo dobry utwór! Wysłuchałam z przyjemnością. :)
    • @chytrylis   Uważam, że to bardzo  intrygujący wiersz o zmaganiach twórcy z materią słowa. Bardzo podoba mi się wplecenie motywu złotego rogu - przypomina, że talent czy dar przekazywania myśli to nie tylko przywilej, ale i dług do spłacenia (tytułowe myto).  Świetny tekst , zostawia z mocną refleksją.
    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...