-
Ostatnio w Warsztacie
-
Waldemar_Talar_Talar 20 461
co można jeszcze kupić
gdy ma się już wszystko
zapytał biedak bogatego
który monetę mu rzucił
ten bardzo zdziwiony
niby prostym pytaniem
rzekł a o co ci chodzi
bo chciałbym ci drogo
sprzedać swe marzenia
a potem je za to odkupić
coś wrzucił do kapelusza2
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 43 odpowiedzi
- 874 wyświetleń
-
- 37 odpowiedzi
- 745 wyświetleń
-
- 30 odpowiedzi
- 622 wyświetleń
-
- 26 odpowiedzi
- 514 wyświetleń
-
- 25 odpowiedzi
- 608 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@lena2_ Niezwykle trafna diagnoza naszych czasów. Wspaniale uchwyciłaś kontrast między krzykiem cywilizacji a szeptem duszy ukrytym w macierzankach i krwawnikach. Pięknie i mądrze malujesz słowem, jak zawsze! :) -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Gra-Budzi-ka Rozkoszna! :) Pływa z Wami bo musi, czy też chce? :))) Podejrzewam, że to pierwsze. :) -
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
Przez Poet Ka · Opublikowano
@bronmus45 to nie jest plagiat, kiedy piszę, że to nawiązanie, ale może nie wszystko wiem... to rzeczywiście lepiej nie ale słyszałeś piosenkę, słowa są inne @bronmus45 ale też już w końcu nie wiem... @bronmus45 to w końcu użycie jednego słowa i do tego nie w tej samej formie...ale lepiej dmuchać na zimne...odpuścimy to @bronmus45 podobno sam neologizm nie podlega ochronie praw autorskich, a gdyby podlegał, byłby to absurd -
Przez andrew · Opublikowano
@AmatorSztuki .. kapitan niech ma trochę swobody nie trzyma rodziny za rogi niech sam czasem pożegluje jeśli się z tym dobrze czuje ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia -
Przez Tomasz.O · Opublikowano
Oblicze lwicy, figura damy, nonszalancka w stylu estrady. W tataraku poznana, jeździłem za Nią nawet do Poznania. W szkarłatnym płaszczu, czasem naga, uderzyła mi do głowy mocniej niż spektrum gamma. Niczym foton, co tu i tam bez czasu pomyka, była jedyna jak drzewo życia Stoczyłem się, przyznam szczerze, z krzykiem na ustach, że w Boga nie wierzę. Oddałem duszę tej przyjemności, co zwie się pasją obrazoburczości. Z gniewnym obliczem, urokiem satyra, stwierdziłem: pal licho! Smutek mi nos goryczą zatykał, oczy mgłą zaszły. Ekstrema widziałem i kontrasty, i złoty środek, jakim jest milczenie, przestał być w cenie, dlatego wracam do pióra. Marny Wasz los, polecimy jak stado kosów w rytmie żądnym, bez porządku, i żaden wiersz nie będzie składny. Arytmia i palpitacje, skoki ciśnienia, przerysowane oblicza. W przestworza, do światła i mroku jak jutrzenka, spadniemy na cztery litery. I tu na ziemi, na tym portalu, będzie grafoman szukał w poezji wentyla, własnego ujścia, w wierszu szału. Naciskam kursor : wyślij...!!!
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się