OSTATNI CZŁOWIEK

[Koziorowska]

OSTATNI CZŁOWIEK

 

Moja dusza krwawi
Twoimi łzami.
Chciałabym pójść dalej,
ale brakuje mi nóg.
Po raz kolejny zaniemówiłam
z miłości…
Czy pozostał jakiś ślad po samotności?
Chciałabym się jej nauczyć,
poznać dotyk.
Mojemu sercu znów brakuje prawdy; podzielisz się swoją?
Biegnę, lecz nie patrzę gdzie;
wiem, że poprowadzi mnie Twój strach.
Moje myśli boją się najbardziej
Twojego imienia; czy możesz im pomóc?
Znów śmiejesz się
z mojego smutku; nie rozumiesz, jak to jest spotkać
ostatniego człowieka.
Szepczę ze szczęścia,
Twój śmiech wywołuje u mnie ciszę.
Nieznośna jest ta Twoja przyjaźń; już od tygodnia
stoi w oknie i czeka, aż przyniesiesz jej
odrobinę uśmiechu.
Kończy się dzień, zostaję sam na sam z gwiazdami;
gwiazdeczki, możecie mi obiecać,
że to tylko prawda?
Znienawidziłam Twoje szczęście; jest tak podobne do mojego.
Zanurz się, proszę, w moich marzeniach;
poczuj, jak proszą o litość.
Kto by pomyślał, że noc urodzi
tak piękny dzień? Dzień, od którego może zależeć
cała nasza przeszłość.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - powiem tak ogólnie się podoba - ma to coś czego 

szukam w wierszach - tylko jedno mnie boli że peel czy peelka

prosi o coś kogoś kto się wyśmiewa z tych uczuć - no ale to 

tylko wiersz całe szczęście chyba nie oparty na faktach

bo inaczej to horror  moim zdaniem.

Jak powiedziałem na wstępie jestem za wierszem.

                                                                                                        Dużo miłości życzę