Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Solsbury Hill (Tłumaczenie utworu)

Tom Tom
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Tom Tom

Tom Tom

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Wspinam się na Solsbury Hill

Widzę w dole światła miast

Wiatr zatrzymał płynność chwil

Orzeł wzleciał z nocnych mas

Budził podziw jego kształt

Zbliżył się, słyszałem głos

Każdy mięsień tak jak stal

Kazał wsłuchać mi się los

 

Nie wierzę już sam swej własnej jaźni

Oddaje się więc swej wyobraźni

Coś w pierś wali – bum bum bum

Synu – rzekł

– Weź  co masz i wróć by ujrzeć dom

 

Uciekłem by zachować twarz

Pomyślą że wariata gram

Zmieniam wodę w wina dzban

Wolność już za kratą bram

Mijał zatem dzień za dniem

Piłem swej rutyny jad

Wciąż myślałem czy już wiem  

Kogo mam wyrzucić z kart

 

Byłem dla nich pionkiem na planszy

musiałem wiać z  marnej  taśmy  

Coś w pierś wali bum bum bum

Ty mówiłeś

- Weź co masz i wróć by ujrzeć dom

 

Gdy iluzja rzuca sieć

Jestem tam gdzie nie chcę być

Wolność tańcem wzywa mnie

Kiedy zmysłów słucham swych

Czuję pustych słupów wzrok

Widzą wszystko to co złe

nierozumny myśli tok

nie zna już nowego mnie

 

nie muszę znać cudzych uciech

niech wiedzą co znaczył uśmiech

coś w pierś wali bum bum bum

Hej, posłuchaj

Bierz co mam, ja dziś zobaczę dom  

Edytowane przez Tom Tom (wyświetl historię edycji)
2
Tom Tom

Tom Tom

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Powyższy utwór jest tłumaczeniem tekstu piosenki Petera Gabriela - Solsbury Hill, który traktuje o jego trudnościach w podjęciu decyzji o odejściu z grupy Genesis i rozpoczęciu własnej kariery - zgodnej z własnym zamysłem artystycznym.

 

 

Zachęcam do odczytania w trakcie słuchana utworu. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • LessLove
      KOBIETA - LECZ NIE TA

      Przez LessLove · Opublikowano

      @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Ja nie aspiruję do Ciebie, tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę, naprawdę.  Wierz mi, obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-) 
    • obywatel
      Obęd

      Przez obywatel · Opublikowano

      Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
    • Stukacz
      wiosenny sen

      Przez Stukacz · Opublikowano

      @Jacek_Suchowiczteż tak wielokrotnie mam, że już nie poprawiam...
    • Stukacz
      Obęd

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Link do piosenki:     Odchodzę – może kiedyś wspomnę Że nie było jak chciałem – trudno Wiem, że nigdy nie zapomnę Z Tobą nie było mi nudno   Zbyt dużo dzieli – różne nasze światy Zbyt dużo zgrzytów pomiędzy nami Wiersz na koniec. A kwiaty? Z pocałunkami…   Dzisiaj gasnę cicho, w smutku Zapominam powolutku   Odchodzę – bez szczypty żalu Bez złudzeń, bez cierpienia Odchodzę od Ciebie pomału Bez duszy swędzenia   A rozkosz, spotkania nasze? Już nie dumam nad nimi I strumień ciszy w sobie gaszę Złudzeniami czyimi?   Dzisiaj gasnę cicho, w smutku Zapominam powolutku   Odchodzę – sam łóżko zaścielam Tam gdzie nie ma już Ciebie Sen w zagęszczeniu powielam I zasypiam jak księżyc na niebie   Rano budzę się drżący i cichy Bez śpiewu, zapachu Twojego Zostały jeszcze rozrzucone ciuchy Nie sprzątam ich – dlaczego?   Dzisiaj gasnę cicho, w smutku Zapominam powolutku   Myślami od Ciebie odchodzę Na nic więcej się nie zgodzę
    • obywatel
      jeszcze raz lustereczko czyli poeta w krzywym zwierciadle

      Przez obywatel · Opublikowano

      @Berenika97nie zawsze jest to pleonazm czyli fakt autentyczny, akuratny wydał mi się taki zestaw sceny, chcąc prastarymi dywagacjami o poetach poprowadzić wraz z AI porównawcze teksty. Jakoś nikt nie zwrócił uwagi na dwie wersje, a bardziej na scenę i aktorów. Nie mam żadnego stosunku do tego czy rzeczywiście jest to prawda, zresztą ona zawsze leży po środku. Osobiście ciekawe wnioski dla mnie wynikają z tego faktu. Autentyczne bo widz bierze w nich udział. Dziękuję i pozdrawiam. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...