Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

złoto srebro platyna

niby coś ale jednak

bez serca

 

uśmiech płacz żal

niby prawdziwe ale

czegoś  tu brak

 

spowiedź kłamstwo

choć siebie równe

któreś łże 

 

miłość kochanie coś 

pięknego  ale wielu

jest na nie

 

życie śmierć pasują

jak ulał cóż więcej

człowieku chcieć 

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

wiersz warty głębszej refleksji i uwagi-w życiu jak w różańcu raz tajemnice radosne,raz chwalebne,,,jesteśmy tu na chwilę,by godnie przeżyć życie i nieważne jak się zaczyna,najważniejsze jak się kończy-w życiu człowieka są najważniejsze dwie daty,te-które  widnieją na nagrobku i myślę,że mają swoją wymowę/pozdrawiam serdecznie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

witam -  miło cie widzieć - dziękuje za obszerny kom. jak i serduszko.

Cieszy mnie że zatrzymał.

                                                                                              Spokojnego dnia życzę.

Opublikowano

Podoba mi się minimalizm jaki zastosowałeś w wierszu. Każde słowo, strofa i zwrotka od razu nasuwają konkretne myśli i wnioski. Najbardziej pierwsza przykuła moją uwagę. Świetne!

Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam - miło że zajrzałeś i  miło skomentowałeś ozdabiając to serduszkiem   -  dziękuje.

                                                                                                                             Pozd. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @AnieLa powiem słowami Jerzego Lieberta   Uczę się ciebie, człowieku. Powoli się uczę, powoli. Od tego uczenia trudnego Raduje się serce i boli. O świcie nadzieją zakwita, Pod wieczór niczemu nie wierzy, Czy wątpi, czy ufa — jednako —  Do ciebie człowieku należy. Uczę się ciebie i uczę I wciąż cię jeszcze nie umiem —  Ale twe ranne wesele, Twą troskę wieczorną rozumiem.          
    • @obywatel - "Wyjątkowo zimny maj jest- na Warmii jest gdzie jest gaj? Pięknie byłoby
    • @Migrena Czysty (brudny) Eros. Bardzo dobra realizacja tematu. Poetyka, jak zawsze u Ciebie, skrajnie naturalistyczna i technicystyczna, mało organistyczna - twoja rozpoznawalna licentia poetica.   Zaskoczę wielu(e) czytających, ale w tym wierszu narracja jest bardzo subtelna - jeśli odnieść się do Twojej metody opisu rzeczywistości. Oczywiście można odnieść wrażenie, że traktujesz akty schematycznie, zawsze jak starcie, agresję,  anihilację - z reguły, u ciebie, oczekiwaną lub inspirowaną przez kobietę.   Cóż, nie jest to seks tantryczny - który bardzo poważam, ani sztuka Kamasutry, który podziwiam... Ale tu nie miejsce na wygłaszanie "zdania odrębnego" w temacie. Różnie odczuwamy kobiety, kobiecość i seks - a erotyka jest ojczyzną kobiet, choćby się od tego mocno odżegnywały. Gratuluję, jesteś jedną z mocnych marek tego portalu. Pzdr.   P.S. /zamiast "rozrywa gwinty", dałbym "zrywa gwinty"/ @Alicja_Wysocka Alu, jesteś uosobieniem subtelnej kobiecości. Migrena będzie Ci zawsze trochę podpadał :-) Miłego Dnia.
    • @Krzysic4 czarno bialym Smaczne ,bardzo.  Starczy dla ...   Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • @obywatelDobra wiosna, ale te dżdżownice - jak chodzić, żeby nie nadepnąć, kto mi te buty wyczyści?  :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...