Za wcześnie

[Silver]

 

przebudzone
fatamorganą wiosny
maleńkie
grudniowe kwiaty
bratek koło bratka w kolorze purpury
ramiona
niczym szlachetny zielony awenturyn
porcelanowe buzie
o żółtych oczach
spoglądając w niebo
błagają
łaknąc odrobinę wiosennego słońca
chwilę potem
znikają w bezlitosnej
mroźnej
otchłani białego puchu

 

Sylwia Błeńska  8.2.2017

 

Awenturyn -kamień szlachetny

[Justyna Adamczewska]

Silver, to o śmierci jest , a raczej o przedwczesnym zn=martwychwastaniu, jeżeli w nie się wierzy. Ale teraz juz pominę eschatologiczny wydźwięk wiersza Twego. 

Może to też o kaprysie przyrody - za ciepło, np. w grudniu, i zwierzaki budzą się z letargu?

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

O i "Dziewczynka z zapałkami" mi się przypomniała:

 

Nazajutrz w kąciku pod murem, ujrzano zmarznięte ciało dziewczynki. Na twarzy miała uśmiech na ustach, w dłoni spalone pudełko zapałek. Dzień noworoczny powitał ją blaskiem jasnego słońca,...   

 

H. Ch. Andersen

 

Dużo by pisać, ale napiszę, może nie aż tak dużo, jednak trochę:

 

To piękne. 

 

Ale jeszcze bardziej wysublimowane jest:

 

No, Silver, rzeknę juz teraz tylko

 

ach.       

Jestem pod wrażeniem.             Daję 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Silver]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Justyno za tak piękną, szczegółową recenzję wiersza. Pozdrawiam serdecznie

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bo to piękny i mądry wiersz. Wiesz, ja kocham wiersze. Tyle w nich mądrości i potęgi ludzkiego umysłu. 

[Silver]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam -  super  - tylko tyle i nic więcej.

                                                                                                       Słońca życzę.