Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Droga do Ciebie

Gaźnik
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Gaźnik

Gaźnik

Opublikowano
Opublikowano

Pędzę przez pole, ze spoconym torsem
i boję wciąż się, że spali mnie słońce
a jednak gorsze niż zmęczenia torsje
myśli - nie dojdę. Celu nie osiągnę

 

Przemierzam drogę poprzez mroczną słotę
bo moje serce nie zna żadnych barier
tak kroczę sobie, cyklicznie krok za krokiem
pokonam każdą z tych naturalnych armię

 

Zero strachu, krocząc w zaspie po pas
mimo omamów w przytłaczającym mroku
przebijam chłodny, czarno-biały las
by pełen nadziei stanąć w nowym roku

 

Twoje ramiona to najsłodsze łakocie
do nas należeć będzie przyszła wiosna
wydamy kwiaty, wydamy swe owoce
będę szczęśliwy i Ty będziesz radosna 

4
Waldemar_Talar_Talar

Waldemar_Talar_Talar

Opublikowano
Opublikowano

Witam dokładnie jak Iwonaroma - no ale nie ma łatwych dróg 

zdarzają się pod   i  z góry.

Ciekawy wiersz.

                                                                                                                                  Pozd.                                                                                                                             

Czarek Płatak

Czarek Płatak

Opublikowano
Opublikowano

Jade, Jade na motorze, wiater mi owiewa twarz... 
mam na sobie czarne spodnie, a na brzuchu czarny pas. 
Biere każde auto z boku, nikt dziś do mnie nie ma szans 
błyszczy sie na słońcu motór, a na ramie wisi kask. 


Czy mnie słyszysz jade do Ciebie UJeeeeee

Tak mi się z Paranoidem skojarzył Twój wiersz. 

Sorry za czcionkę kopiuj - wklej powyższy fragment testu jakoś mi ją tak sformatował. 

Salut! 

Gaźnik

Gaźnik

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Serwus. W sumie nigdy Cycków nie słuchałem, musiałem sprawdzić. Rzeczywiście mieli swoją dość luźną interpretacje tego klasyka.

Ja tam na trasę wolę "Passenger" Iggy Popa :)

 

Dziękuje wszystkim :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Alicja_Wysocka
      Poeta i niezapominajki (baśń)

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      To opowieść o cierpliwości, która nie żąda natychmiastowych cudów. O pracy serca, która nie zawsze przynosi kwiaty od razu, ale kiedy już zakwitną, są prawdziwe. Bardzo poruszyła mnie ta cisza ogrodu i moment, w którym słowo okazuje się jedynym możliwym gestem. Historia o odzyskiwaniu radości bez zawłaszczania. O ogrodzie, który zakwita dopiero wtedy, gdy ktoś umie przy nim po prostu być.   Masz pióro, które umie czekać, nie przyspiesza tam, gdzie trzeba pozwolić czytelnikowi iść własnym krokiem. To pióro pracowite jak ten ogród: najpierw cisza, potem wysiłek, potem dopiero cud - nie na pokaz, tylko do przeżycia.   Niezapominajki zostają ze mną długo po lekturze, odkładam tę baśń jak książkę, i zamykam ją uśmiechem.
    • bazyl_prost
      Może:

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      to tak globalnie?
    • Bogdan Tęcza
      Pióro feniksa

      Przez Bogdan Tęcza · Opublikowano

      BÓG DOBRY Dobry Bóg obdarzył mnie skrzydłami, pozwolił lecieć tam, gdzie wolna wola, dał siłę, wiarę i nieba aksamit, pozwolił, bym żył, a nie istniał, by ziemia cała była tylko moja.   W zamian nie zabrał nic, co było marne, chciał tylko duszy dać we mnie schronienie, kazał, bym chronił ją przed myślą czarną, hordą aniołów wsparł słuszne dążenia.   Masz jedno życie, możności wyborów i wsparcie czynów, co mej chwale służą, lecz gdy na skróty będziesz brnąć do złego celu, to życie będzie ci kolcem, nie różą.   Lecz z przymrużeniem oka nieraz mnie traktował, wiedząc, żem tylko człowiek z gliny zbyt surowej, wybaczał potknięcia i nieroztropne słowa, na wsparcie w wierze zawsze był gotowy.   Przywilej wiary to przywilej chwili, w której na wieczność człowiek zbiera czyny, życie przemija ja dym z kadzidełka, nic się nie dzieje przypadkiem i  bez kary za winy.   Bogdan Tęcza.  
    • hollow man
      portret malującej paznokcie

      Przez hollow man · Opublikowano

      @tie-break Dziękuję.   @Tectosmith Słuszna uwaga. Możnaby jakieś akrobacje czynić, że to taka półtwarda ziemia ;) Dzięki za czytelnictwo.
    • Marek.zak1
      Pytać czy nie? Epilog.

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Właśnie, a nie każdy przecież jest artystą w tej dyscyplinie:). Dzięki za wpis.  Dokładnie, jak taki strachliwy, czy niezdecydowany, to dobrze to nie rokuje.  Pozdrawiam zdecydowanie:).  Generalnie jest, jak piszesz, wyczucie może mylić, ale jak mawiają w brydżu, "jak się wahasz, licytuj wyżej" :). Pozdrawiam

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...