Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Nad Świętą 

 

przestało padać 
słońce rozpływa się w kałużach 
i w pobliskiej rzece
święta ożyła
w jej ramionach kaczki
łabędzie wiją gniazda 
ptasie rozmowy 
mieszają się z nurtem wody

 

walc wiedeński i ja
pośrodku życia

 

 

Sylwia Błeńska  24.4.2018

 

Święta -Rzeka płynie środkiem Żuław Malborskich, mijając Nowy Staw i Nowy Dwór Gdański. Uchodzi do Szkarpawy w pobliżu Tujska.

Edytowane przez Silver (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witalij Waldemarze tak ciekawie to u mnie wiosną. Teraz to szaro i ponuro, choć każda pora roku ma coś w sobie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

. Pozdrawiam

Opublikowano (edytowane)

Bardzo ciekawy klimat. Lubię :)

Pozwoliłem sobie jednak na niewielkie przeróbki, mam nadzieję, że daleko nie odbiegłem od głównej myśli. Może coś się przyda... :)

 

przestało padać 
słońce pływa w kałużach

iskrzy w rzece

 

święta ożyła
w jej ramionach kaczki
łabędzie wiją
ptasie rozmowy 
mieszają się z nurtem

 

pośrodku życia

walc wiedeński i ja

 

Pozdrawiam serdecznie :)

 

P.S.: Podobnie jak np. Czarek, powtarzasz tytuł. Może to nie jest jakiś błąd, ale moim zdaniem jest to zupełnie nie potrzebne :)

 

 

Edytowane przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

. Pana wersja  jest ciekawa , ale ja jednak pozostanę przy swojej

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, doczytałam. Przyznam że jakoś 

Specjalnie nie powtarzam tytułu. Porostu tak wychodzi . Tworząc nowy tekst zwrócę na to uwagę

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

PS. Może lepiej będzie bez Pani wolę Sylwia

 

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No, też tak myślę :) :) :)

Chodzi mi o to, że tworząc nowy wątek podajemy jego tytuł, więc podawanie jeszcze raz tytułu w komentarzu go rozpoczynającym wydaje mi się już lekko zbędne. Zdarza się to jednak niektórym użytkownikom, a niektórzy robią to z jakiegoś powodu wręcz nagminnie :). Zupełnym przeciwieństwem są np. publikacje Iwonaromy, która przenosi pierwszy wers swoich utworów do tytułu. Postrzegam taki zabieg jako celowy i, w sumie, dosyć interesujący... dopóki nie stanie się manierą :).

Wszystkiego Dobrego :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Jacek_Suchowicz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @andrew @iwonaroma dzięki:)
    • „Wolna myśl”   Pchnij umysł w ciszę — tam, gdzie myśl dojrzewa, gdzie prawda nie krzyczy, lecz cierpliwie czeka. Mówią ci, jak myśleć, jak patrzeć, jak śpiewać, jakbyś sam nie umiał odróżnić człowieka.   Nie wrzask jest siłą myśli, lecz jej ciche trwanie, gdy człowiek sam przed sobą staje bez zasłony; bo łatwo tłum prowadzić w gotowe otchłanie, trudniej ducha ocalić od mody i strony.   Namawiają, byś stał się odbiciem ich twarzy, byś uwierzył w ich słowa bez cienia zwątpienia. W twoim własnym otoczeniu sieją niepokoje, skłócając pokolenia w imię ich rządzenia.   Mówią ci: „Wierz”, jak gdyby wiara była z tłumu, jakby prawda rodziła się z liczby i z krzyku; a przecież źródło myśli nie zna ich rozumu, bo mieszka w samotności, nie w cudzym języku.   Przyszłość twoich dzieci układają ci w ciszy, kreśląc ścieżki przed każdym kolejnym istnieniem. Budują świat posłuszny — wygodny dla siebie, karmiąc propagandą i strachem przed myśleniem.   Bo choćbyś w ciemnym lochu był zakuty w kajdany, jeszcze pozostaje ci ostatnia kraina: własny sąd — niekupiony, milczący, nieznany, w którym człowiek przed sobą sam siebie poczyna.   Możesz skinąć im głową pod ciężarem lęku, przyznać im rację słowem, którego oczekują, złożyć podpis wymuszony przemocą lub groźbą — lecz serca i sumienia ci nie podporządkują.   Można zmusić do milczenia, nie można — do myśli. Bo ta, gdy raz dojrzeje, trwa nawet w ruinie; i więcej jest wolności w jednej prawdzie cichej niż w tysiącu okrzyków ginących w godzinie.   Można zmusić każdego człowieka do milczenia, do wyuczonych zdań i pustych deklaracji, ale nie da się przestawić jego myślenia ani zgasić spojrzenia, na widzenie swej racji.   Leszek Piotr Laskowski. 
    • @Poet Ka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Miód wspaniały antybiotyk  leczy a chorób nie zliczę lecz dawkuj go powoli a zdrowie ci dopisze   Na początku czerwca będę w Kamiannej gdzie kupuję wspaniały miód! Pozdrawiam
    • @Berenika97 Tten wiersz i klimat przypomina mi Witkacego, choćby 622 Upadki Bunga, gdzie u pani Akne tak to się działo. Opium, upadek, ratowanie namiętnością przed spleenem to taki motyw w tej i nie tylko tej książce. Jako fan Witkacego bardzo lubię takie uniwersalne odpryski w poezji. Oprócz tego moc i wysoka temperatura w tej dyscyplinie są wskazane, więc porzucenie delikatności i wejście tejże siły mocy, kiedy peelka staje się żarem rozpala też cały utwór, a i czytającego nie pozostawia obojętnym:). Pozdrawiam serdecznie z podobaniem dla Uczty i uczty. 
    • @Marek.zak1 Że co że Bochun wrócił do Heleny i odbił ją Skrzetuskiemu :)) Możliwe, możliwe... Stara miłość nie rdzewieje :) @obywatel Mogę i nad antyparadoksami się pozastanawiać, czemu nie, ale paradoksów jakby nieco więcej, dużo więcej, a przynajmniej ja widzę więcejj :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...