Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nie możesz wiedzieć, że piszę o Tobie
Nie możesz domyślać się też
Że jeszcze nie znikasz mi nocą spod powiek
Że jeszcze nawiedzasz mój sen

 

Nie możesz wiedzieć, co o Tobie myślę
Że w ogóle myślę też nie
Wysłałbym ci myśli poleconym listem
Ale wcale nie wiem, czy chcę

 

Nie możesz wiedzieć, że serce wciąż bije
Dla Ciebie - bo skąd miałabyś?
Nie rzucisz mi się z wdzięczności na szyję
Wczoraj - może tak, lecz nie dziś

 

A dlaczego nie wiesz, odpowiedź jest prosta
Choć długo tak w gardle mi stała
Nie wiesz, bo nie pytasz, więc wniosek ma postać:
Nie pytasz, bo zapomniałaś
 

Opublikowano

Witam :-) Ciekawy i intrygujący przekaz. Wiersz "do niej" bez porozumienia, zrozumienia...tak jakoś to odebrałem. Każda z trzech zwrotek zaczyna się w dość określony sposób. To próba zmierzenia się z tym "kimś" i dowiedzenia się o co chodzi ;-) Czwarta strofa wydaje mi się odpowiedzią autora tekstu na rozważania nad myślami z trzech poprzednich. To tylko taka moja luźna interpretacja, ale sam tekst wporzo, zastanawia...

Pozdrawiam :-)

Opublikowano

Hmm...mnie nasuwa się inna konkluzja 

Po prostu, nie jest zainteresowana. 

Kobiety mają pamięć słonia, na dobre i na złe :))

 

Ale fajny, ma coś ze mnie ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Benjamin Artur   Mocny wiersz, w którym metafora karcianej gry ("kładę na stole duszę swą")  - to ryzyko emocjonalnego zaangażowania.  A przyznanie się do blefu to  moment słabości. Powtórzenia "nie skryję się , nie ucieknę" budują poczucie nieuchronności, a koniec -  "stawiam wszystko na miłość" -  to odważna deklaracja mimo lęku. Bardzo intrygujący tekst! 
    • Dziś przebyliśmy krótką drogę na niej był skwar i trochę patrzenia  bez zrozumienia   gdy trafiłem do celi opowiedziałem własną historię trochę tak jakbym zakrywał słońce   praca urwała się na chwilę ze smyczy pobiegła na inną zmianę   może nasza droga była odkupieniem win wiem tyle, że musieliśmy się rozejść   jeśli światło zaprowadzi mnie na otwarty ocean popłynę ale to marzeniem będzie tylko na jakiś czas   bo przecież bardziej zależy mi na zrozumieniu a im tego więcej tym góry stają się wyższe bo jedno z nas zamiast gwiazd wybiera noc. 
    • @karenka   Piękny wiersz o walce, jaką każdego dnia toczymy z chaosem i powierzchownością współczesnego świata. Świetny jest ten kontrast między „tanimi wizjami z pierwszego tłoczenia” a głęboką tęsknotą serca, która na szczęście ostatecznie wygrywa. Ten wiersz działa jak literacki hamulec bezpieczeństwa - zmusza do refleksji, budzi ze snu i przypomina, gdzie tak naprawdę bije źródło prawdy. Ostatnia strofa przynosi ukojenie i nadzieję. 
    • @Toyer   Świetny pomysł - zażalenie do Nieba jako forma na gorzką refleksję o klimacie. Anioł, który zwraca odpowiedzialność ludziom, i personifikacja Ziemi jako kobiety z "uzasadnionymi kaprysami" dobrze łączą wątek ekologiczny z ironicznym komentarzem społecznym. Choć ostatnia linijka trochę zaskakuje. :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...