do moich krytykow

[Krzysztof Kuitkowski]

Poprosiłem kiedyś o wiersz koleżankę

A dostałem od niej kiepską rymowankę

Ona była dumna ze dzieło stworzyła

A mnie aż ze wstydu gęba się spaliła

 

Wiersza się nie pisze aby było miło   

Ale trzeba słowa wydzierać mu siłą

Czasem w samotności czyhać na nie nocą

Czasem brać podstępem, czasem też przemocą

 

Czasem słodkim miodem posmarować usta

I kartka zgnieciona - a nowa wciąż pusta...

Otworzyć też trzeba i puszkę Pandory  

I wykraść zaklęty ten róg Wernyhory...

 

Choć nie lubię krytyki

Macie przecież rację

Chrzanię wszystkie wierszyki

Jadę na wakacje!

[Gość]

Witam :-) No tak to jest z tym podejściem do wierszy. Z czasem się ono zmienia i fajnie to oddałeś w swoim tekście. Trzecia zwrotka ciekawa, dobre nawiązania :-) A czwarta dość zabawnie kończy cały utwór. Lekko i z dystansem. Pozdrawiam 

[ania mila milewska]

fajnie się czytało:)

[23.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przemawia i to uderzająco ;)

[Roklin]

Jeżeli ma być miło, 

bo tego pewnie wszyscy chcą,

to - jeśli mam być szczery, 

a ja od dzisiaj chcę być szczery - 

potrzeba więcej lol

 

Tak mi się skojarzyło. To zależy od tego, czego się pragnie i czego się szuka w poezji. 

Pozdrawiam :)