Sprawy kobiece

[Patryk Robacha]

 

 

Skala rytmiczna: w wersach krańcowo amfibrachy, pośrodku dwa trocheje, poczwórny zestrój akcentowy, dziesięciozgłoskowy. 

 

 

miesiące miały nazwy kobiece

gdy chuci wściekłej pożar gasiłem

po mieście błądząc z wódką w kieszeni

i paczką białych miękkich marlboro

i grandę wietrząc w miejscach znajomych

gdzie czyjeś żonki siedzą za barem

jak kury w sromu nagłej potrzebie

 

wracały potem rano do domu

do mężów dzieci garów w sekrecie

trzymając to co wtedy się stało  

 

czujecie jak ten brzydki wiersz płynie? jaką ma melodię rytmu?

 

Edytowane 4 Grudnia 2018 przez Patryk Robacha (wyświetl historię edycji)

[iwonaroma]

rymy rymami a kobiety kobietami

[Patryk Robacha]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

tu nie ma rymów, Iwono, są rytmy ;-) 

wiersz można śpiewać pod gitarę :)

[iwonaroma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

nie bądź taki koleś z gitarą ;)

[iwonaroma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

a gdzie w tym wszystkim jest kobieta?  :) 

[Patryk Robacha]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

siedzi przy barze, wódkę pije, a potem nad ranem wraca do męża.

poza tym, czy zwróciłaś uwagę, że miesiące mają wyłącznie męskie nazwy? kobieta jest już w pierwszej strofie i jest jej co najmniej dwanaście w skali roku :) 

[ania mila milewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

moim zdaniem - nie trzeba:). I jest na to wiele przykładów. Tyczy się to nie tylko poezji, ale i muzyki, malarstwa, każdej sztuki. Światu zabrakło by mnóstwa wspaniałej poezji i sztuki w ogóle, gdyby tylko znawcy teorii się za nią brali. 

[Patryk Robacha]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[iwonaroma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

no mają faktycznie te miesiące nazwy męskie, i "czas" też jest "on" (czego akurat nie zazdroszczę ;)), ale to takie tam przekomarzanie się. wolność i boskość jest kobieca, i co Ty na to :)

[Patryk Robacha]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Baby! Ach, te baby! 

Tęgi chłop, co w ręku swym łamie sztaby,

a wobec baby, jak to dziecko, całkiem słaby*

 

Bodo

Edytowane 4 Grudnia 2018 przez Patryk Robacha (wyświetl historię edycji)

[Tom Tom]

„Brudy” wiersz - podoba mi się. W odpowiedzi, na możliwe uwagi pań, warto zauważyć, że podmiot liryczny też święty nie jest. ;) 

 

pozdrawiam serdecznie.

[Patryk Robacha]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"Mocno przesadzone jest twierdzenie, że poezja to owoc natchnienia, a odbiór jej jest czysto subiektywny. Powyższe przykłady pokazują, że natchnienie największych poetów wychodzi nad wyraz często spod cyrkla i liczydła. Te misterne konstrukcje numeryczne stanowią niezbędne spoiwo sztuki pisania. Bez formy nie ma treści! Pisanie jest trudne, wymaga pracy i doświadczeń - i oddalenia, dystansu. Myślę, że warto poznać "elementarz poety". Na pewno pozwoli on niejednej osobie spojrzeć szerzej na to, co sama tworzy. Nawet dziś, w dobie wiersza wolnego - bez żadnych rygorów i dyscypliny (najczęściej też bez sensu) piszą niektórzy według tych "archaicznych", "staromodnych" wzorców. Chociażby na p.h.p. można znaleźć piękne sylabiczne wiersze marca, Henia, czasami trafi się nawet przykład sylabotonika, który upodobał sobie Jan Kalina. Nie wspominam tu o wierszach, pozornie, wolnych, w które nierzadko są wkomponowane całe serie np. trzynasto- bądź jedenastozgłoskowców. To dowodzi, że klasyczna, "czysta" poezja nie umarła i na pewno można się spodziewać jej (niedalekiego?) renesansu. " Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

także tego