Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

***Tekst do utworu***

Na YT

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

PIERWSZA ZWROTKA
Dawno temu, była sobie wena,
Przyjaciel i studio, przesłanie w wersach,
Utwory, komentarze, strona, wyświetlenia,
Teraz to tylko nic nie warte wspomnienia,
Miało być kolejne solo z podziemia,
Pytali mnie, kiedy ukaże się ten materiał,
Przez lata wiało pustką, Wiem, że nie pamiętasz,
Wracam tu na chwilę, ale czy to coś zmienia?

 

REFREN
Dziś jestem w śnie proroczym,
Nie pasują słowa do melodii,
Od deszczu znowu te kartki przemokły,
To spalę w ognisku, rozsypię, jak prochy,
Gdzieś umysłu sen, utkwiony w przeszłości,
Otwórz wrota. Mam zamiar je przekroczyć,
Chce się stąd wydostać, ciebie tu zaprosić,
Chociaż dobrze wiem,
Ciąg Dalszy Nastąpi.

 

DRUGA ZWROTKA
W kółko bez nastroju chodzę po pokoju,
Słuchając listy z ostatnich przebojów,
Może też coś nagram, ale nie mam mikrofonu,
Taki etap rozwoju, wszystko na początku,
Teksty byle jakie, zaufać, ale komu?
Sam z sobą, blant i whisky z colą,
Nie jestem najlepszy, może inną nocą,
Dostaje depresji, sam się o nią prosząc...

 

REFREN 2
W tamtą noc brakuje rozmowy,
Uczucie niech chmury nade mną rozproszy,
Bardzo dobrze wiem, jak to być gorszym,
Myślę dlaczego mnie Bóg stworzył...

 

TRZECIA ZWROTKA
Sam bez wiary nie dam rady zdjąć klątwy,
Może chociaż z daleka mnie pozdrowisz,
Przestań się przyglądać, coraz trudniej mnie zdobyć,
Nie pozwól w tym wszystkim mi bardziej się pogrążyć,
Przyszłaś, zamiast drzew masz sadzonki,
Mówisz potrzeba czasu? To zatopmy się w rozkoszy,
Kiedyś przyjdzie dzień, który jeszcze mnie zaskoczy,
Wnioskuję, że na razie Ciąg Dalszy Nastąpi...

 

REFREN
Dziś jestem w śnie proroczym,
Nie pasują słowa do melodii,
Od deszczu znowu te kartki przemokły,
To spalę w ognisku, rozsypię, jak prochy,
Gdzieś umysłu sen, utkwiony w przeszłości,
Otwórz wrota. Mam zamiar je przekroczyć,
Chce się stąd wydostać, ciebie tu zaprosić,
Chociaż dobrze wiem,
Ciąg Dalszy Nastąpi.

 

CZWARTA ZWROTKA
To szczęście cię spotkać tak na wstępie,
Przez pięć ostatnich lat, wypisywałem receptę,
Walcząc w wersach z niewidocznym lękiem,
Zrozumiałem, że te teksty nie muszą być najlepsze,
Ważne, że usiądę i te myśli lekko wesprze,
Przed tobą wersów nie łączyłem z dźwiękiem,
Nie muszę nigdzie szukać. Jestem natchnieniem,
Teraz żałuję. Wcześniej bałem się uwierzyć,
Podajesz mi dłoń, gdy próbuję wstać z ziemi,
Marzyłaś to życzenie postanawia się spełnić,
Jeszcze szmat drogi, wspólnie patrzmy w księżyc,
Wiesz tylko ja w tym związku popełniam błędy,
Dzięki tobie na nowo pragnę znów być lepszy,
Cokolwiek się wydarzy to nie to, o kiedyś,
Ciąg Dalszy Nastąpi, bo dla ciebie chce przeżyć,
Czy jesteś wstanie mi uwierzyć?

 

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Rrr w każdym bądź razie niepoprawne językowo, ale zgoda to wiersz więc niech Ci będzie . A tak to nawet fajna językowa pokrywką Kredens pozdrawia 
    • A co będzie potem? Bo rozumiem że to uchwycony jakiś moment z tą siekiera która spada. Klątwa nadal trwa? Jak zwykle u Ciebie ciekawie beksińsko Pozdrawiam kredens   
    • Rozchlapuję serce jakoby kto w krowie łajno bosą stopą wkroczył.   Niby ta dusza łomocę po polu niewidoczne dzwonki bydłu żałośnie rozbujam.   A w zboże rozchwiane rzęsiście się wlewam.    Ponoć największa żałość przychodzi na ludzi gdy dom rodzinny ktoś z dymem puszcza.   Gdy strąca ostatnie posłanie lub suchar stary ze zgrabiałej dłoni wydłubie.   To nic przy cudzie krzyża z dróg rozstaju co ostał się niby Pan na niebiosach dmuchnął niepełnie.   A jedna struga najmniejszej mocy miała by ten pomnik żałości obalić.    Tak tkwi na końcu lipowej alejki moje drzewo życia mój grzech popełniony co go słabym światłem miesiączek oświeca.   Jakby szkoda mu było promieni marnować na to miejsce smuty na czas zapomnienia.    Niech by i sczezło w ziemię się zapadło niech i by bór wyrósł czy chłopskich chałup tysiące na szczycie pobudował.   Nie zdoła to wymazać z głowy zakamarków radości jakie wzniecało.    O Piękna Pani wietrzyk w zatwardziałe serca zaprowadź a wybudź litość w setnym pokoleniu i wykop z mroku podziemnej krainy.   Te kolumny pękate i portyk przeczysty te dachówki karpiowe i ściany bielone w radości wykwitłe a słońcem na wiosnę umajone.    A na powrót serce wkleję w parcelacji łaty.    
    • Doskonały przekaz a i sposób narracji niebanalny. Łatwo sobie wyobrazić tą w ustach górę lody gdy temperatura na zewnątrz się obniża a chłód otoczenia to najmniejsze nasze zmartwienie. 
    • Tak bo cóż innego nam pozostało. Człowiek całe życie z piórem w dłoni teraz już częściej ze smartfonem i ten potok myśli aż żal go wypuszczać a w moim przypadku myśli stare jak świat. Ostatnio byłem na wieczorze literackim młodych poetów uczestniczyłem po deklamacjach w spontanicznej dyskusji i choć wszyscy posługiwali się językiem polskim ja nic z tego nie rozumiałem co oni mówili a i tematy były dla mnie miałkie. Oni choć nie zaprzeczę z uwagą mnie słuchali to czułem się jak zgniły owoc jak kamień przez Boga rzucony na szaniec jak starzec co przemawia jeszcze w zaangażowaniu a nie widzi że sala jest już pusta. Poza przyjętymi ramami poza teraźniejszymi nurtami. Więc twój wiersz może wcale satyrą nie jest a chęcią życia w młodszych świecie? przewrotną namiętnością bycia uniwersalnym i niezapomnianym? Rozpaczliwą próbą dokonania jeszcze czegoś wielkiego. Przeczytałem ostatnio przerażającą jak dla mnie informację. Firma wynalazła okulary które pozwalają na ulicy zidentyfikować osobę i przeczytać wszystko co ta osoba zamieściła w sieci?! Porażający wynalazek i to dopiero jest groteska.  Coraz bardziej mi się nie chce niż chce. Coraz częściej mogę powiedzieć że wiele bym jeszcze zdziałał gdyby zamienić miejscami chęci z wypaleniem. Dlatego wolę bardziej czytać niż publikować a jeśli już to w taki sposób że nikt nie będzie miał wątpliwości z kim ma do czynienia. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...