Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Melancholia

Violetta Marszałek
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Violetta Marszałek

Violetta Marszałek

Opublikowano
Opublikowano

miałeś być dla mnie w radości i żalu

trzymać za rękę

nie puszczać w głąb smutku

miałeś mnie kochać

jak ptak kocha wiosnę

zostać na zimę

otulić swym ciałem

 

siedzę tu sama

w tę mroźną pogodę

szukam Cię w tłumie

bez sensu się plączę

dławię się smutkiem

uciekam w ciemności 

wciąż mam nadzieję

że jeszcze Cię ujrzę

 

i ta nadzieja jest coraz mniejsza

jestem niechciana

jak zabawka

starszego dziecka

 

2
Kobra

Kobra

Opublikowano
Opublikowano

Przypomina mi ten tekst moje pierwsze wiersze z lat młodości. Masz wrażliwość moja imienniczko ;-) 
A miłość ta prawdziwa przyjdzie i będzie. Tylko śmierć taką odbiera. 
Życie mnie uczy, że ludzie w naszym życiu przychodzą i odchodzą... czasem idą po prostu w cień, by ustąpić światła innym, a czasem odchodzą na zawsze. I trzeba to przeżyć. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Gosława
      odczarowanie

      Przez Gosława · Opublikowano

      @Charismafilos czy Ty wiesz że ja pół dnia się zastanawiałam stąd Ci się ta Pędzisława wzięła  Pół dnia !!!  No i mnie olśniło  Albo jestem bardzo zmęczona ostatnio  Jakaś mgła mózgowa czy inna Szara  Albo Głupia  Wykończysz mnie tymi rebusami

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Andrzej P. Zajączkowski
      H. P. Lovecraft - V. Powrót do domu (V. Homecoming)

      Przez Andrzej P. Zajączkowski · Opublikowano

      Demon powiedział, że zabierze mnie do domu, Do krainy bladej i cienistej, na wpół zapamiętanych Wzniosłych schodów i tarasów, obmurowanych Z balustradą z marmuru, od nieba ogromu,   Gdy u stóp labirynt kopuł ciągnie się w dali I wież obok wież wzdłuż wybrzeża postawionych. Jeszcze raz, powiedział mi, stanę oszołomiony Na tych starych wzgórzach, słysząc szum morskiej fali   Wszystko to obiecał i przez wrota zaćmienia Poniósł mnie pośród chlupotu jezior płomiennych I krwawo-złotych tronów bogów bezimiennych Przed bliskim swym losem wrzeszczących z przerażenia. A potem czarna zatoka, szum morza i mrok: - Tu był twój dom - zadrwił, - kiedy jeszcze miałeś wzrok! -   I Howard: The daemon said that he would take me home To the pale, shadowy land I half recalled As a high place of stair and terrace, walled With marble balustrades that sky-winds comb,   While miles below a maze of dome on dome And tower on tower beside a sea lies sprawled. Once more, he told me, I would stand enthralled On those old heights, and hear the far-off foam.   All this he promised, and through sunset’s gate He swept me, past the lapping lakes of flame, And red-gold thrones of gods without a name Who shriek in fear at some impending fate. Then a black gulf with sea-sounds in the night: “Here was your home,” he mocked, “when you had sight!”
    • Charismafilos
      Naprzeciw

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @lena2_ doprawy prawdziwe :) Odwagi dla nas, do stawania w Prawdzie :)
    • Charismafilos
      Żerowisko

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Clavisa roziskrzyło się iskrami żerowisko :) Śliczne :) i tutaj tajemnych nawiązań... :)   P.S. Hurt-Detal - iskry do nabycia w dobrej cenie ;)
    • Nata_Kruk
      na pewno...

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka... cudowny.. romansik.. czerwca i dróżki. Jestem pewna, że ze sobą śpią... :) Porównania jak z bajki. No ale kto, jak nie Ala.. nam takie zostawia. Dobranoc.. pora na mnie.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...