Chłód oraz Chłód II

[Patryk Robacha]

Umyślnie odwracam kolejność. Obydwa wiersze dotykają w sposób bezpośredni kwestii intymności. Opowiadają tę samą treść, bawiąc się percepcją rzeczywistości. W celach uniknięcia szoku odwracam kolejność. Najpierw Chłód II,a następnie Chłód. 

 

Chłód II

 

czas

pędzlem odwiecznych marzeń

nakropił

świetlne plamy

tuli je puch

tuli

 

zimno

zwycięża

rycerz ciepła konając

rzęzi  

 

ogień

rozpacz opromienia

i cienie

blaskiem

powołuje na świadków

 

snu

ciał

 

kokon pęka

____

 

Chłód

 

budzi mnie chłód 
co pochodzi z kosmosu
otwieram ciężkie powieki
ogień pełga jeszcze 
świeca 
wetknięta we flaszkę

 

miarowo oddycha 
obce ciało
usnęło przy ścianie

 

pościel pachnie nocą
żółte plamy orgazmów 
zastygają na prześcieradle 

wstaję
oglądam
kolaż podłogi i rozpusty
to są majtki 
to pończocha 
tam stanik 

 

zapalam gaz
nachylam się 
odpalam papierosa

Edytowane 17 Października 2018 przez Patryk Robacha (wyświetl historię edycji)

[mysticp12]

Widać w tym wierszu nieuchronny upływ chwili którą nie można zatrzymać a jednak ta chwila niesie w sobie to co wieczne.

Problem z interpretacją jest taki że przeważnie nakładamy na nią własne doświadczenia więc trudno stwierdzić w jakim stopniu jest czysto obiektywna.

[Patryk Robacha]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

obydwa wiersze opowiadają o pewnej fascynacji spełnionymi marzeniami o jakimś tam niezobowiązującym życiu, które - jak się okazuje - nie do końca jest dla podmiotu radosne: 

 

"budzi mnie chłód

co pochodzi z kosmosu" 

 

chłód nie może być synonimem radości, to rozczarowanie 

 

"otwieram ciężkie powieki" 

 

wniosek praktyczny z upojenia alkoholem 

 

"obce ciało" 

 

przypadkowa znajomość

 

"wstaję, oglądam" 

 

jakby się dziwował, tak jak się dziwuje i bada szczegółowo obraz w galerii 

 

"odpalam papierosa" 

 

wymowność tego momentu jest banalna w formie

 

Edytowane 17 Października 2018 przez Patryk Robacha (wyświetl historię edycji)

[mysticp12]

jeśli tak-,,nie są do końca rewelacją dla podmiotu,, to znaczy,że podmiot ma już dystans do sytuacji-jest to optymistyczne

mimo wszystko bo pozwala iść dalej

[Patryk Robacha]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

i tutaj pojawia się dodatkowy motyw z Chłodu II 

 

"kokon pęka" 

 

pękają złudne wyobrażenia, bo stały się rzeczywistością, fascynacja marzeniem stała się rozczarowaniem rzeczywistością. 

[mysticp12]

Najgorzej jak nie pęka a trzyma,a może nie o wszystkim my decydujemy i  to też dzieje się samo w nas.

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Smutna interpretacja. 

[Patryk Robacha]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

bywa i tak, smutek niekoniecznie jest paralelny do braku piękna. 

 

jak oceniasz sam utwór?

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wybacz, ale jak dla mnie zaciąga obleśnością, drażnią mnie wyrazy: majtki, żóte plamy, stanik/ pończochy mniej, ale też bardziej do prozy pasują. To jest tylko mój odbiór, więc się nie przejmuj, po prostu nie gustuje w tego typu fizjologicznych wynurzeniach. Chłód II jest bardziej delikatny. Pozdrawiam :) czekam na inne Twoje wiersze.

Edytowane 17 Października 2018 przez MaksMara (wyświetl historię edycji)

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dobrze świadczy o Tobie,  że się nie fochasz :) 

[Patryk Robacha]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

nie ma o co się fochać :) rozmawiamy o amatorskiej (miejmy nadzieję, że póki co) poezji. wg mnie wiersz sam w sobie spełnia kryteria bycia poezją, a odbiór - to już indywidualna sprawa. Dziękuję za opinię, jest warta uwagi. 

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dobrze powiedziane, nie twierdzę, że to nie poezja, tylko że nie dla mnie :) Poczekajmy co inni powiedzą?

[beta_b]

A mi pasuje Chłód. Konkretny, bezpardonowy.

Bliskość obu tekstów powoduje, że Chłód II traci na wyrazistości.

bb

[Patryk Robacha]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję, bezpardonowość to właściwe słowo.