Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Iwonko, z tą tolerancją, to jest bardzo różnie. Szerokie zagadnienia postaw i zachowań społecznych, gdzie słowo tolerancja staje się niebezpieczne i przechodzi w znieczulicę, a co mnie to obchodzi, jestem tolerancyjna, nie reaguje na zło. Miałam dwa lata temu taką sytuację: jakiś starszy elegancki pan przywiązuje do drzewa w lesie psa rasy wilczur, widać, że stara suka w wyciągniętym, prawie do ziemi sutkami. Jechałam obok, więc widzę i oczom nie dowierzam. A psina z łbem spuszczonym, przerażona, miasta się w tą i z powrotem, zerkając od czasu do czasu na człowieka. Przejechałam, ale po sekundach namysłu, zawróciłem.

Dlatego zamieniłabym na takt. Ponieważ z taktem można i tolerować, i ganić.

Oczywiście to moje prywatne zdanie, ale Twoje trzy słowa bardzo, bardzo głębokie.

Pozdrawiam :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Zgoda :) to zresztą bardzo prowadzi w kierunku dyskusji pod "tęsknię"... (Sheldrake się kłania ;)). Rzeczywiście, niektórzy z naszego rodzaju (ludzkiego) zachowują się... trudno to w ogóle określić, jak... wówczas ani tolerancja, ani nawet takt nie powinien mieć miejsca, tylko z grubej rury!! trzeba interweniować :)

Zdrówka

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Gosława   Bardzo piękny obraz!  Natura idealnie współgra tu z ludzkimi emocjami. Szczególnie ujął mnie fragment o Annie gubiącej łzy jak mirabelki - jest w tym bardzo naturalna melancholia. Zakończenie z mgłą, połamanymi konarami i ptakami patrzącymi w niebo zostawia z niepokojącym uczuciem. Świetnie zbudowałaś napięcie między spokojem ogrodu a lękiem przed tym, co czai się za lasem. A pytanie  (czujesz?)  wciąga czytelnika w ten duszny, niepewny, przedburzowy (zarówno dosłownie, jak i życiowo) klimat.
    • @Gosławabardzo dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      , wystarczy Lisie . Pozdrawiam serdecznie
    • @Stukacz   Piękne, choć bolesne studium samotności i niespełnienia. Słowa o "sercach w samotności konających" i "próżnym zadumaniu" budują mroczny, romantyczny klimat. Świetnie ukazany ciężar tytułowej Tęsknicy i poczucie uwięzienia we własnych snach. Refren podkreśla, że największą wartością - i największym ciężarem - są nasze marzenia. Niezwykle klimatyczny tekst. Bardzo dobry utwór! Wysłuchałam z przyjemnością. :)
    • @chytrylis   Uważam, że to bardzo  intrygujący wiersz o zmaganiach twórcy z materią słowa. Bardzo podoba mi się wplecenie motywu złotego rogu - przypomina, że talent czy dar przekazywania myśli to nie tylko przywilej, ale i dług do spłacenia (tytułowe myto).  Świetny tekst , zostawia z mocną refleksją.
    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...