Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

przydrożne świątki

iwonaroma

Przez iwonaroma
w Fraszki i miniatury poetyckie

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wczoraj nosiłam w sobie ten Twój wiersz, czekałam, aż się mi otworzy i wyjawi głębsze znaczenie i tuż przed snem stało się to: gdy staję tuż przed Bogiem, gdy łączę się z Nim, również wszystko obok i wokół mnie, też dalekie przestrzenie przybliżają się nagle i staja się mi bardzo bliskie, bo odczuwam jedność z nimi. To cudowne uczucie. Dziękuję za Ci za przypomnienie o nim i ożywienie go. :) Pozdrawiam.

iwonaroma

iwonaroma

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Duszko :) jesteś wrażliwą, nastawioną na drugiego osobą, to w sumie nie takie częste w dzisiejszych czasach...

Ale tak (odnośnie Twego komentarza), ja takie odczucie miałam realnie spoglądając na Świątka przy drodze, wśród rozległych  pól, i my...akurat byłam tam z osobą (która może nie do końca jest tego świadoma) jest mi niezmiernie bliską (to mój syn) (a wszystko jest Bogiem :)). Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Posem
      87#

      Przez Posem · Opublikowano

      W poczekalni tylko słodki mróz i opowieść, która czeka   im bardziej patrzę w siebie tym bardziej widzę chaos różnokolorowych mgłą obleczonych krwi cierniowych   gdy wychodzę znów czekam na popielate  jak chmury ciężkie snute podróże   siedząc już przed komputerem rozwijam okna z upału, który zastygł na środku ja w nim trwam i słyszę, że takich temperatur nie było od dawna. 
    • Berenika97
      Nawet gdy mnie nie ma

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Toyer   Piękne połączenie cierpienia i nadziei. Ostatnia zwrotka - ta "kropelka zbawienia" po całym tym ciężarze - daje naprawdę mocne zamknięcie.  
    • chytrylis
      ...ściana...

      Przez chytrylis · Opublikowano

      @Gerber Dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      . Cieszy autora taka opinia
    • Berenika97
      ...

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Gosława   Bardzo piękny obraz!  Natura idealnie współgra tu z ludzkimi emocjami. Szczególnie ujął mnie fragment o Annie gubiącej łzy jak mirabelki - jest w tym bardzo naturalna melancholia. Zakończenie z mgłą, połamanymi konarami i ptakami patrzącymi w niebo zostawia z niepokojącym uczuciem. Świetnie zbudowałaś napięcie między spokojem ogrodu a lękiem przed tym, co czai się za lasem. A pytanie  (czujesz?)  wciąga czytelnika w ten duszny, niepewny, przedburzowy (zarówno dosłownie, jak i życiowo) klimat.
    • chytrylis
      ...myto...

      Przez chytrylis · Opublikowano

      @Gosławabardzo dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      , wystarczy Lisie . Pozdrawiam serdecznie @Berenika97 dziękuję, doceniam spostrzeżenia i interpretację . A gdybym powiedział, że ten wiersz ma podtekst polityczny?

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...