Przeprowadzka

[Deonix_]

przybyłam z krainy lasów i sadów

wiecznie cichej spokojnej zieleni

 

 

do szarej rzeczywistości

 

 

zwabiona widokiem

soczystego zachodu

 

 

wpatrywałam się z uznaniem

w beżowy aksamit nieba

gdzieniegdzie przebity zimnymi cyrkoniami latarń

dopóki krwawa kreska nie zabliźniła się na styku

a nieboskór nie stał się siny

 

 

teraz błądzę w podzielenionym granacie

po sznurze świateł żółtych fasetek topazów

skutecznie przysłaniających diamenty

 

 

i czasem bardzo pragnę

powrócić w ten mi najmilszy

chlorofilowy zakątek

 

 

Edytowane 1 Października 2018 przez Deonix_ (wyświetl historię edycji)

[Maria_M]

Nie ma co czekać, bierz się za pakowanie. 

Piękne obrazowanie ukazane w niesamowitych kolorach ziemi i kamieni szlachetnych. Przepięknie :))

[WarszawiAnka]

Artystycznie nasycony kolorami, atrakcyjny wizualnie. Bardzo czytelny; opowiada historię. Bliski jest mi ten sposób pisania, kiedyś  pisywałam w nieco podobnym stylu. 

 

Pozdrawiam

[Marlett]

Dobrze napisany wiersz . Potrafisz świetnie operować metaforami.

... I wracaj mi tu zaraz do chlorofilowego zakątka :)

PozdrawiaM.

[Annie]

Ładnie opisany zachód Słońca, feeria kolorów, barw i szlachetnych kamieni w tym wierszu.

Utknęłam tylko tutaj:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdr.

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Żeby to tak zawsze można było

i nie było ku temu przeszkód wszelkiego rodzaju...

 

Cieszę się bardzo, że Ci się spodobał.

Ale świeżynka to jeszcze, więc się nad nią zastanawiam ;)

 

Dzięki serdeczne i pozdrowienia ;)

 

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Miło mi, że styl Ci bliski i że wiersz jest czytelny,

mimo nasycenia obrazami.

Dziękuję za wizytę ;)

 

Pozdrawiam ;)

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję, sprawiłaś mi przyjemność tym komentarzem.

Jak mogę, to wracam, na stałe niestety nie da rady :(

Zostają wspomnienia.

 

Dziękuję raz jeszcze i pozdrawiam ;)

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję Annie :)

 

Coś czułam, że to może być nieprzystępne...

A chodziło mi o zielonkawe prześwity na nocnym niebie po zajściu słońca,

może nazbyt dziwnego określenia użyłam, ale mam taką tendencję

i trudno mi się jej pozbyć :)

 

Pozdrowienia serdeczne :)

[Gość]

Bardzo ciekawe obrazowanie :-) z przyjemnością przeczytałam

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję pięknie :))

 

Kłaniam się :)

[Annie]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie, jest w porządku, po prostu żle czytałam, zamiast pod_zielenionym, to - poddzie_lenionym :))

sorry :)

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

A, ok, nic się nie stało :)

Dzięki, że wyjaśniłaś :)

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Nasycenie obrazami jest atutem tego wiersza, bo wzmacnia przekaz, ale z drugiej strony nie przytłacza. Przynajmniej ja to tak odbieram. :)

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

To fajnie, cieszy mnie to :)

[Deonix_]

@8fun

 

Dzięki za serce i wizytę :)

[Krzysic4 czarno bialym]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A mi się wciąż wydaje
że podmiot to krucha dziewczynka
idąc przez las od czasu
z radości z wdziękiem podskoczy

 

I tylko obłęd w spojrzeniu
co mrozi do szpiku kości
leniwy stukot siekiery 
w oddali płonące domy

 

Gdzie idziesz drobną dziewczynko
Zapytał z przekorą czytelnik
lecz zamiast dostać odpowiedź
dostał pod żebro ten wierszyk
 

Edytowane 18 Stycznia 2019 przez Marcin Krzysica (wyświetl historię edycji)

[8fun]

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

to serce dla tekstu - to jak 30 ucisków i 2 wdechy :) 

mam nadzieje, że trafi do gotowych
 

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

:))))

 

Dzięki Marcin :)

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jest blisko :)

Ale jeszcze się nad nim zastanawiam.