Zawracanie kijem rzeki

[Maria_M]

Nim lato odejdzie, a słońce wysączy 

turkusową zieleń z gałązek i liści

w ogrodzie poznania obok zbitych pnączy 

usiądę, posłucham radosnych chwil ciszy.

 

Wszystko dookoła mimochodem bieży,

chcę cofnąć, zawrócić jak kijem nurt rzeki,

a woda mi pluszcze, że dla mnie zaczyna

być początkiem. Ona, tam gdzie nic, już nie ma.

 

Więc patrzę na błękit i ptaki przed chłodem

płynące jak statki, żaglowce po niebie,

usiądę, poczekam na ławce przed domem,

nie żałując lata, jesień da mi Ciebie.

 

 

 

28.08.2018r.

Edytowane 14 Września 2018 przez MaksMara (wyświetl historię edycji)

[8fun]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tu odczytałem, że nie żałuje

a tu, że żałuje 

Niejasne czy żałuje, czy nie (dla mnie oczywiście)

[8fun]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

urocze :)

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Summa Summarum: on już nie żałuje. Podmiot liryczny to mężczyzna w średnim wieku ( może po piędziesiątce?, do końca nie wiem ) któremu życie się nie ułożyło, jak również dostrzega uciekający czas i siebie z nim, w tym momencie żałuje. Ale jesień daje mu nową miłość, przepełnioną wzniosłym, prawdziwym uczuciem. I mimo, że żałował upływu lat, w pewnym momencie chciał nawet zawrócić je jak nurt rzeki kijem, to już nie żałuje, bo w pewnym sensie zawrócił nurt- spotkał Ją. Myślę, że czytelnie objaśniłam. Wiesz mężczyźni inaczej spostrzegają niź kobiety. To by było na tyle. Jak masz jakieś pytania, to zadawaj, chętnie odpowiem.

Hej :)

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję.

Przeczytaj, a może drugą zwrotkę przestawić z trzecią, wtedy nie będzie retrospekcji i wszystko będzie jasne jak na talerzu?

[8fun]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak pomyślałem, gdy czytałem, ale wydaje mi sie, żeby cos więcej powiedzieć (napisać), powinno sie wnikliwie "rozpatrzyć" tekst. Nie mam na to czasu, praca. Pozdrawiam

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Też przeginam, bo praca czeka. Juź znikam :)

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ciut cieknie po brodzie ;)

moim zdaniem niepotrzebna inwersja,

przekształca prostą myśl w sztucznie nabrzmiałą, 

z kompletnie nieświadomego (tego zabiegu) "ogrodu poznania".

Jeśli używasz interpunkcji, to trzeba już wszędzie, jeśli nie, to nigdzie.

A wiersz całuśny :)

Pozdrawiam.

 

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To świeży tekst, co myślisz o zamianie drugiej zwrotki z trzecią ? A interpunkcja jest ! 

Hej :)

[Andrzej_Wojnowski]

Dla mnie O.K.

 

                                 pozdrawiam

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  może być, ale w zasadzie 2ga jest bardziej kontynuacją 1szej niż 3cia.

:)

ale zrobisz jak uważasz. 

Są jeszcze dwie rzeczy, które warto zmienić

2x Nim (ale to niekoniecznie, czasem takie powtórzenie bywa ciekawą kontynuacją)

2x płynie/popłyną - tutaj poszukałbym synonimu

2x usiądę, poczekam (patrz - nim :)

 

 

Nim lato odejdzie, a słońce wysączy 

turkusową zieleń z gałązek i liści

w ogrodzie poznania, obok zbitych pnączy 

usiądę, poczekam radosnych chwil ciszy.

 

Wszystko dookoła mimochodem płynie,

chcę cofnąć, zawrócić,  jak kijem nurt rzeki,

a woda mi pluszcze, że dla mnie zaczyna

być początkiem. Ona, tam, gdzie nic już nie mam.

 

Nim ptaki błękitem przed jesiennym chłodem

popłyną, jak statki, żaglowce po niebie,

usiądę, poczekam na ławce przed domem,

nie żałując lata, jesień da mi Ciebie.

 

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję pięknie :)

pozdrawiam 

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Podoba mi się taki układ, też o tym myślałam. Natomiast powtórzenia są zamierzone. Bardzo dziękuję:)

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A może tak, żeby uzyskać kontynuację:

 

Więc patrzę na błękit i ptaki przed chłodem

płynące jak statki, żaglowce po niebie,  

siadam i czekam na ławce przed domem,

nie żałując lata, jesień da mi Ciebie.

??

 

Edytowane 28 Sierpnia 2018 przez MaksMara (wyświetl historię edycji)

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Wojciech Bieluń -Targosz]

spokojny, ciekawy, czyta się z przyjemnością. Pamiętasz pytanie polonistki - co autor miał na myśli?. To pytanie nigdy nie dawało pełnej odpowiedzi. Pozdrawiam

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję. Wyżej, w komentarzu opowiedziałam historię podmiotu lirycznego. Jest pełna odpowiedź w tym przypadku.

pozdrawiam :)

[Gość]

Ładny, harmonijny wiersz, podoba się

 

Pozdrawiam :)

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki @radio :))