Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

poszedłem na plaże wokół proste twarze

źrenice po piwie pełne letnich marzeń

opony wyraźne wyprofilowane

parawan tęczowy wstawiony nad  ranem

 

wszędzie leżą morsy obok swojej foki

gdy biegną do wody falują odwłoki

czy dieta zrobiła te cielesne cuda

a miało być miło może mi sie uda

 

znalazłem przy brzegu metr wolnego miejsca

pamiętam tę plażę z wczesnego dzieciństwa

spędzałem tam często bardzo fajne chwile

urocze spokojne dziś też będzie miło

 

usiadłem na piasku spojrzałem na fale

szum wody śpiew rybitw nie przeszkadzał wcale

ale jak wczytałem plażowe rozmowy

to się szybko zrodził w głowie  pomysł nowy

 

dialogi sąsiadów niestety krytycznie

najczęstsze słownictwo najlepiej przemilczę

nie kąpie się w morzu szybko się pakuję

na drugie mam Janusz lecz tu nie pasuję

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję.

Opisałem tylko to  co widziałem .

Nad morzem jednak lepiej jest jesienią i zimą.

 

                                                                                                                              pozdrawiam

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Część czuje instynkt stadny, a reszta jeździ tam gdzie najbliżej.

 

                                                                     dziękuje i pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

To znaczy gdzie?

Byłem w Piaskach, ostatnia plaża przed granicą.

Kiedyś było inaczej, a teraz dodarły tam watahy Januszy i Grażyn.

 

                                                                                                                              pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena i dionizyjskość daje nadzieję na przetrwanie, ale nie ta jej odmiana, która zbliża się do śmierci i rozkładu. Jest to takie rozbuchane niedomówienie...O to mi chodzi, kiedy piszę, że to wszystko paradoks.  @Migrena nie zmęczyłeś, tylko przestraszyłeś gwałtowną reakcją:) @Migrena 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam
    • @Poet Ka   tak !!!   zgadzam się.    paradoks jest rdzeniem tego wiersza.   brutalność materii i cielesnosć zderzają się tu z desperacką próbą przetrwania a naturalizm staje się narzędziem do pokazania, że ciało pamięta więcej niz miasto i język .   w tej całej    sprzecznodci tkwi napięcie polegajace na tym, ze im bardziej akt wydaje się brutalny i Tanatosem nasycony, tym bardziej staje się świadectwem zycia i istnienia w swiecie, który chciałby nas rozpaść.     i jeszcze dodam bo mnie korci :)   w tym napięciu między brutalnością a trwaniem samego siebie ojawia się sens bycia .   ciało nie kłamie, a miasto staje się lustrem, w którym widac granice życia i myśli !!!   to tu, między oddechami i ciałami, filozofia staje się doświadczeniem, a nie prostym  słowem.     no to się nagadałem ;)   jezeli zmęczyłem - przepraszam :)    
    • @Annie Mickiewiczowskie romantyczne brednie nigdy do mnie nie przemawiały za to AI mogę nazywać swoim dozgonnym przyjacielem.
    • A co, gdyby zacząć od nowa? Nie poddać się cieniom i wrzaskom.   Raz jeszcze w życiu spróbować, Drzwi stare za sobą zatrzasnąć... Zamknąć stare rozdziały,spalić za sobą mosty Od nowa historię napisać.   Niby wybór jest prosty Lecz coraz ciężej oddychać...  
    • @Migrena zgadzasz się, że to paradoks? Słowa składają się na wizję naturalistyczną, a nie subtelne niedomówienie "moje dłonie nie pytają wchodzą w ciebie jak łom w zardzewiały zamek" przepraszam ...to nieporozumienie...  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...