Zbawiciel

[Rafał Pigoń]

Kilka przełączników ożyło

W kłujących pulsowaniach zegarów.
Masyw wlewał się, miarowo,
Rozsuwając falującą atmosferę.

 

Trzask
Rozdzierał szarą harmonię skał.
Na końcu przeciągły dech,
Jakby starca w swej cichej agonii.
To '' Zbawiciel''.
''Zbawiciel'' osadzony.
To Księżyc.
...

 

Rozsuw włazu.
Koliste hełmy wchłonęła ciemność.
Promieniujące oczy schowane za
Wielowarstwowym szkłem
Zlały się z buchającym blaskiem.

 

Spokojne, opanowane czoła
Pokryły zgrubienia potu.

 

To leci wprost na nas.
Na nas.
Spokój uśmiercony.

Jedni miętolą krzyże.
Instrukcje.
Biblię bez okładek. 

Cisza...

 

Tępy blask uspokaja swym
Zbliżającym bezkresem.

 

Chcą uciec.
Odlecieć.
Rzucić księgą!
I lecieć.
Byle lecieć w ciemni gwiazd!
A nie. Nie, to rozsadzić!
Zgnieść!
''Zbawicielem''!
Modlić!
...

 

Kolejna dioda
'' Zbawiciela'' ożywiła
Monochromatyczny ekran.

 

Zalany palącym blaskiem
Zdołał odczytać
Awarię głównej wentylacji.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 29 Lipca 2018 przez Rafał Pigoń-Bbard (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj -  nie wiem co chcesz przez ten wiersz powiedzieć  -  uświadom mnie - to nie jest średniowiecze  by coś komuś wmawiać.

                                                                                                                                                                                                                                         Pozd.

                                                                

                                                                                                                                                                                               

[Rafał Pigoń]

Witaj, czy uświadomienie nie będzie poniekąd wmówieniem? A czy naddana interpretacja nie będzie też narzuceniem jakiejś jedynej możliwej wersji? 

Poza tym w średniowieczu nie było monochromatycznych wyświetlaczy. 

 

Pozdrawiam