Rafał Pigoń Opublikowano 11 Lipca 2018 Zgłoś Opublikowano 11 Lipca 2018 Zabawą serca wszęda twoja strona.Patrz, pan, zabawą wszak moją jest ona.I ja zabawką, a szczęście grzech chować,jak się nie bawić, smutkiem prorokować.Zabawą serca wszelka myśl o tobie.Wszelkie uciechy skryłem w twej ozdobie.I jak tak, droga, odmówić zabawy.Ta nam potrzebna niczym na głód strawy.O głodzie umrzeć nam, a poniewczasiesmutkiem się rozlać na gwiezdnym atłasie.Skuś się zabawą, jak woda czyściutka,drobna, niewinna i mała, malutka. Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Justyna Adamczewska Opublikowano 11 Lipca 2018 Zgłoś Opublikowano 11 Lipca 2018 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Cześć Rafale, miło brzmią te wersy. Swojsko. Fajny wiersz, trochę stylizowany na fraszki Jana z Czarnolasu. Fotografia zagadkowa. Co przedstawia? Pozdrawiam Justyna. :))
W.M.Gordon Opublikowano 12 Lipca 2018 Zgłoś Opublikowano 12 Lipca 2018 Bez wątpienia wiersz z epoki Kochanowskiego Jana. Niestety treść na poziomie wczesnego średniowiecza.
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się