Po horyzont

[karenka]

 

Pałać miłością jak pochodnia,
to po horyzont unieść spojrzenie,
wędrować w mroku ciemną doliną,
rozgrzewać chłodne serca płomieniem.

 

I nie potrzeba nam silnych łokci
i stóp żelaznych, by brnąć przez knieje,
wystarczy powiew czuć jednostajny,
poczuć we wnętrzu Boże natchnienie.

 

I nie potrzeba nam zachwytu
od luksusowych sprawców zdarzeń,
nie warto nawet śnić w takim blasku,
kochać się w jednym z takich marzeń.

 

Mamonie duszę zaprzedać łatwo
i łatwo w sidłach jest się zatrzasnąć,
bywa, że płomień, który był żywy,
nagle w natłoku pobladł i zgasnął.

 

Czasami ślepcem jest się w ogrodzie,
owoc dojrzewa i pachnie sadem,
tak mimochodem nam nie po drodze
podążać stale jednakim śladem.

 

Tam na pustyni stale gorączka
i każdy biega jak opętany,
fatamorgana wzmaga euforię,
nieustające wschodzą omamy.

 

Tym, co ulegli pokusom czarta,
dawno się ogień w sercu wypalił,
głęboko wierząc w świata ułudę,
to, co bezcenne w życiu, przegrali.

 

Pałać miłością, być jak pochodnia,
po za horyzont unieść spojrzenie,
to takie proste, takie zwyczajne,
sercem spoglądać, mieć to pragnienie.

Edytowane 18 minut temu przez karenka (wyświetl historię edycji)

[Deonix_]

Karenko, rymujesz ładnie i czuć w Twoim pisaniu lekkość,

co jest bardzo fajne. Nie przeszkadza mi tu nawet swoisty (para)rytm tego wiersza.

 

Ale mam niestety wrażenie, że chciałaś tu zamieścić jak najwięcej "złotych myśli",

przez co ta główna, przewodnia idea się zamazuje. I ja się tu przez to trochę gubię,

pojedyncze zwrotki uderzają przekazem (który niekiedy trąca frazesami), lecz daje mi to wrażenie rozstrzału, 

mimo że tekst jest spójny i logiczny.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I jeszcze tu niepotrzebna spacja;

 

Powiedziałabym raczej, bo tak wynika z kontekstu;

 

Pozdrawiam,

postaraj się na mnie nie gniewać :)

[jjzielezinski]

Bardzo ładny wiersz Karenko. A czy myśli za dużo i za bardzo wymieszane? A może tak ma właśnie być? ;) Nikt nie jest w tym ziemskim życiu alfą i omegą - niezależnie od doświadczenia, choć oczywiście warto od czasu do czasu posłuchać rad, ale ostateczna decyzja należy do Twórcy -było nie było- INDYWIDUALISTY. :)

Trzymaj się i twórz dalej - zwłaszcza rymowaną poezję! Bardzo Ci kibicuję.

Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński

[karenka]

To mój starszy wiersz, zostawię go już w tej formie, ale jak będę pisała nowe postaram się pisać uważniej...dziękuję za Twój komentarz JJ i miłą gościnę z motywującym dobrym słowem...pozdrawiam najmilej*)