Sielskość

[Justyna Adamczewska]

Sielskość

 

Był w moim życiu oprawca,

ot, taka szara owca.

Robiłam swetra kawał,

gdy wełnę mi oddawał.

 

Zimą przy kominku,

wypijał po drinku.

Szumiało mu w głowie,

ja leżałam sobie.

 

Za oknami hulał wiatr,

nasz bardzo przedziwny swat.

Zapraszał do łożnicy,

przy pomocy kłonicy.

 

Oprawca wtedy działał,

a jam się oddawała.

Wełną byłam zwykłą

i wypruwaną nitką.

 

 - Po co o tym mówię?

 - Aby być na luzie.

 

Justyna Adamczewska.

 

 

 

 

 

Edytowane 11 Czerwca 2018 przez Justyna Adamczewska (wyświetl historię edycji)

[bajaga1]

Witaj Justynko ten wiersz to codzienność bardzo wielu osób, ukryta w kącie za szafą, zamknięta w czterech ścianach nie oglądająca światła dziennego. Najsmutniejsze jest to, że często osoba krzywdzona myśli, że tak musi być. Bardzo smutny temat.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A może - a ja nie protestowałam  lub nie przeszkadzałam,  milczałam ...

Jakoś nie wyobrażam sobie jak można  się oddać komuś tak "uroczemu ".

Dobrze opisany kawał ludzkiego cierpienia i poniżenia. Ja tak to odbieram.  Pozdrawiam

[bronmus45]

Zastanawia mnie, czemu ten tekst znalazł się w "Różne"

[Andrzej_Wojnowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

  Niezły horror sado-maso.

 

                                                                      pozdrawiam

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj Justynko - wstyd mi za takie sytuacje mimo że nie mam z nimi  nic wspólnego.

Trudny wiersz o prawdzie która musi zaboleć.

                                                                                                         Spokoju ci życzę

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Andrzeju, tak, horrory bywają niezłe. Jednak, gdy się jest ich bohaterem, to są złe. Kiedy patrzy się na pewne sprawy z boku, to można się nawet pośmiać, ale horrory, w których środku jesteś, w realu, to już nie film. Dzięki. 

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, prawda czasami boli, dlatego jej unikamy. Dziękuję. Też spokoju, Waldku. Justyna. 

[W.M.Gordon]

Pomysł z wełną ciekawy, ale cały wiersz napisany na luzie, brak dramatyzmu i nawet to porównanie z 

kłonicą trochę śmieszy.

 

"Za oknami hulał wiatr,

nasz bardzo przedziwny swat"

A ten fragment to chyba tylko po to aby się zgadzały rymy.

Dawno temu napisałem wiersz na podobny temat, zaraz go zapodam dla porównania.

 

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"Na luzie", po to, by nie zwariować. Tak Wojtku. 

Końcówka wiersza brzmi:

 

O! 

 

Kłonica zmierza do końca. ;)  Justyna. 

[Justyna Adamczewska]

Rymy są podporządkowane życiu w "sielskoścI". 

 

Porządek musi być, prawda?    J. 

 

 

[Czarek Płatak]

Dobrze, że tamta 'sielskość' to już przeszłość :) Kłonicą?! Grrr! 

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czarku, Twoje imię... czaruje, jak i Twoje wiersze oraz powyższy komentarz. Spokój mi ofiarowałeś. Dziękuję. 

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oj, to się cieszę :) 

Ale, aż mnie ręce świerzbią, żeby tak gościa kłonicą... przeżegnać :/

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Szkoda rąk, Czarku. Kłonicy nawet szkoda, gościa dopadła już ręka sprawiedliwości, policzyła też jego kości.   Justyna. 

Jeszcze raz dziękuję. 

[zamiatacz_ulic]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tego nie rozumiem, wybaczy Pani,

cytat:

Był w moim życiu oprawca,

ot, taka szara owca.

koniec cytatu.

oprawca to rodzaj męski,

a owca to rodzaj żeński.

 

Nie można cech męskich przypisywać kobietom.

Tak przy najmniej mi się wydaje.

 

Po stokroć

Bardzo Serdecznie

Pozdrawiam.

 

[Justyna Adamczewska]

Znam przypadki, ze np. czarnymi owcami są mężczyźni. 

Tu koloryt zmieniłam owej owcy. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Odpozdrawiam. 

A jak się zamiata ulice, latając i to jeszcze w kapeluszu? Ciekawe zajęcie, jeżeli w ogóle możliwe. J. 

[zamiatacz_ulic]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cytat.

A jak się zamiata ulice, latając i to jeszcze w kapeluszu? Ciekawe zajęcie, jeżeli w ogóle możliwe. J.

Koniec cytatu.

 

Pozazdrościłem swego czasu Merlinowi, tych jego umiejętności robienia porządków i tak mnie naszło, a ulice, no cóż

w wielkim mieście bez przerwy je trzeba by było sprzątać.

A tak na poważnie

cztery ulice odnoszą się do całego życia człowieka.

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I tu jest sedno. Zazrdość - ogólnie się przyjmuje - jako coś b. złego, a tu konstruktywnie. 

 

Taka busola życia. Dziękuję za rozmowę. Nie poznaliśmy się jeszcze do tej pory, oczywiście na org. Tzn. nie "dialogowaliśmy", Panie zamaiataczu_ulic.   No to na razie, zmykam. bo czas mi umyka. ;) J.