Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Witam, na wstępie chciałbym się przedstawić. Mam 18 lat, i nigdy nie byłem fanem literatury. Jednak, od lat wiele osób w tym mój profesor z języka polskiego uważa, że potrafie ładnie pisać. Szczerze nigdy sie tym nie przejmowałem, i nie robiłem nic w tym kierunku. Jednak ostatnio, po długim związku zerwała ze mną moja ukochana kobieta. I fakt, może i jestesmy młodzi... jednak jestem osobą strasznie uczuciową, i ten nasz związek... no był cudowny. Niestety nagle bez słowa wyjaśnień zostałem sam... z raną na sercu wielkości rowu Mariackiego. Od miesiąca dzień w dzień siedzę w domu załamany... dotarło do mnie ze właściwie to nie znam siebie *edycja: i pisząc coś, jestem w stanie się jakoś lepiej poznać może.* No i wpadłem na dość szalony pomysł w postaci napisania książki/zbioru wierszy no czegokolwiek. W końcu mam dużo czasu i niby tam niektóre osoby, w tym moja najdroższa mówiły że fajnie pisze różne rzeczy. Więc tutaj chciałbym podzielć się moim pierwszym dziełem, napisanym na kolanie w 15 minut. Bardzo proszę o rady, wskazówki. Nie mam wielkich aspiracji aby zostać pisarzem, lecz chciałbym przynajmniej stworzyć jedno dzieło od serca. Więc, prosze nie bijcie, oto przed państwem mój pierwszy hmm sam nie wiem co to właściwie. Proszę o wskazówki i opinie, krytyka w każdej formie też mile widziana. Dziękuję i zapraszam do tej króciutkiej lektury, króciutkiej- bo chciałbym wiedzieć czy to ma sens, i liczę, że tu uzyskam odpowiedź! Pozdrawiam :)

 

 

Jakże w sekund kilka, świat przestaje istnieć? 

Czemu i dlaczego, musze o tym myśleć?

Moja Aleksandro, droga i kochana- czemuś Ty odeszła, poszła w siną dal? 

Skarbie, dzięki Tobie życia smak poznałem

Lecz teraz, gdy zniknęłaś- został tylko żal. 

Pustka, cisza, smutek- na nic się nie zdadzą

Jednakże jest ludzkie, cierpienia poczuć smak

Teraz, w samotności, padam na kolana- pragnę tylko Ciebie, serce chce Ci dać. 

Ludzie, bracia, siostry- urońcie ze mną łzy

Me całe, długie życie, w tej pustce będzie trwać.

Nikt, kto nie pokochał, szczerze sercem całym, nie wie co to znaczy, po bliskim nosić rany. 

Ludzie są dla siebie, często jak szatany

Nie liczą się z innymi, wbijają w serca strzały.

Łzy moje są słone, dobrze znam ich smak, płakać to nic złego, lecz bardzo niezwykłego.

W końcu to ze środka, serca niemy krzyk.

Nie ma co zagłuszać, bo serce nie sługa.

My ludzie to sługi, sługi naszych serc, musimy się słuchać, cichutkiego szeptu, szeptu wewnątrz nas, cieplutkiego głosu, co rady dobre da.

Teraz muszę odejść, nadal będę sam...

Za moją kochaną, oddam to co mam. 

Lecz niestety przykre, bo wszystko co miałem... odeszło razem z Olą...

I stałem się żebrakiem, martwym w środku śmieciem. Brak we mnie nadziei, gości tylko pustka.

Jutro dzień kolejny, przetrwać muszę ja,

Nie wiem czy wytrzymam, kolejną dobę sam.

 

Dodam jeszcze na końcu że jest to bardzo na spontanie i na bardzo brudno. Chodzi mi o ogólny zamysł, „styl”. Chciałbym się dowiedzieć czy to co robie, ma sens. 

 

 

Edytowane przez Kowas
Niedopowiedzenia, poprawki błędów i głupot które napisałem w pierwszej wersji (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

Też witam, Kowas. 

 

Zwracasz się z prośbą o pomoc - tyle tagów dodałeś do swojego tekstu, rzeczywiście ważna dla Ciebie musi Ola. Ale, wiesz, co mnie zastanawia? Pewne sformułowania w Twoim tekście, nie tym pisanym kursywą, ale tym "wstępnym". 

 

Np. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

??? Co to???

 

Dzieło, napisane "na kolanie w 15 minut"???? 

 

Masz wysokie mniemanie o sobie, może to dobrze, ale z Twojej wypowiedzi wynika, że jesteś  również załamany. Skrajność Twoich słów "bije po oczach". 

 

To, co napisałeś kursywą, czyli tren - tak zrozumiałam, to nie żaden tren. Bo tren to gatunek literacki pisany ku czci osoby zmarłej. 

 

Piszesz też:

 

Fajnie, że tak uważa Twój profesor, ale np. w słowie "potrafie" zrobiłeś błąd ortograficzny. Powinno być "potrafię". 

 

Jeszcze jedno. Ładnie pisać, czy to oznacza, że masz ładny charakter pisma, czy też, że piszesz poprawnie? 

 

Oby Ola wróciła do Ciebie. Życzę Ci tego i wyjdź do ludzi, nie siedź sam. Życzę powodzenia. Justyna. 

 

 

Edytowane przez Justyna Adamczewska (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Już prostuję wszystko.

1. Pierwszy raz jestem na jakimkolwiek forum, więc nie jestem obeznany z etykietą, i „zasadami” (?) „tagowania”,

2. Generalnie chodzi bardziej o to, że był to taki hmm spontaniczny pomysł, tak z minuty na minute, a szalony ponieważ... no napisanie czegokolwiek długiego, z jakimś przesłaniem, spójnego i no kurcze pięknego wydawało mi się zawsze takie abstrakcyjne, nierealne i wyjątkowe. Zarezerwowane dla nielicznych geniuszy i bardzo wybitnych ludzi.

3. No dzieło to to nie jest, na 2000%, powinno być „dzieło”, a co do czasu, to tak. Napisałem to na spontanie w kilkanaście minut, jak to przeczytałem kilka godzin temu to naszła mnie myśl. „Boże, jakim ja kretynem jestem, z czym do ludzi”. Teraz wygląda to całkiem inaczej, jest poprawione i przerobione właściwie od podstaw. 

4. Hmm wysokie mniemanie o sobie? Raczej nie, sam uważam, że jedyne do czego się nadaje to łopata... no może bez przesady, lecz no bardziej wychodzę z założenia że jestem takim „nikim”, Jestem raczej skromny i cichy. Jednak faktycznie ostatnio jestem załamany i funkcjonuję zupełnie inaczej, choć w sumie „funkcjonowaniem” bym tego nie nazwał. Dlatego też mogłem napisać jakieś głupoty (właściwie to już to zrobiłem, *cytat* cały mój post *cytat*).

5. Co do tego czym to jest, to eee faktycznie, jedno wielkie nic. 

6. Co do nauczyciela, to charakter pisma mam całkiem przeciętny, mi się kompletnie nie podoba. Nie chodzi też o pisane poprawne, ponieważ nie jestem orłem, uczę się przeciętnie. Chodzi im wszystkim o to, że to co piszę, czyta się przyjemnie, fajnie. Rzeczywiście, to co napisałem wyżej to dramat, i z pewnością zrobiłem sobie na start fajną antyreklamę, lecz może faktycznie, coś jest w tych moich pracach. Tych lepszych oczywiście. Dodam też, że nie pisałem nigdy wierszy, książek, tylko wszelkiego rodzaju rozprawki itp. I tak ogólnie to pisząc to 2gi raz, no poświęciłem dobre 2 godziny, i pisane sprawia mi satysfakcję, przyjemność. 

Coś jeszcze? Ahhh chciałem cos jeszcze dodać, wypadło mi z głowy co.

Okej, wiem! To co piszę, piszę dla siebie, może jak coś mi wyjdzie to wstawie tutaj, ale nie chce tego jej pokazywać, ani wydawać. Po prostu, mam teraz taką motywację, nie mam co robić, a właściwie to pisane sprawia mi przyjemność, jak wczesniej wspomniałem. A kto wie, może faktycznie mam jakis talent? Jeśli tak to może go teraz odkryję? No głupie i naiwne gadanie, dziękuję Pani Justyno za ciepłe słowa, też życzę powodzenia! Jak coś jeszcze do dodania, to eee zapraszam do komentowania, czy tam odpowiadania tutaj. (Nie wiem czy dobrze to nazwałem, no nic, jak mówiłem nie znam się) 

 

Opublikowano

Ok. Wybacz zatem, że zareagowałam. Prosiłeś o pomoc, teraz piszesz: 

 

Treny, a może nie? Szukam rad i wskazówek

 

Tagi Twoje:

Tren, wiersz, złamane serce, nowicjusz, pomoc, 

 

Dzięki za sprostowanie - zrobiłeś pierwszy krok, już nie jesteś Nowicjuszem. Jeszcze raz - życzę powodzenia. Bywaj, Anonimie, choć 5 g. temu byłeś Kowas. ;)) Justyna. 

Opublikowano

... a mnie przeraża - i zapewne nie tylko mnie - pierwszy obraz, jaki rzuca się w oczy, czyli tasiemiec, bez podziału na strofy. Nie potrafię takich doczytać do końca, raczej nie chce mi się. Więc też nie mam prawa do głębszej analizy.

Opublikowano

Myślę,że co do pisania,mógłbyś popracować nad całością,ponieważ forma w jakiej piszesz naprawdę wymaga ogłady i stylu.

Ja osobiście też nie piszę najlepiej,bo wcale pisanie to nie jest prosta sztuka,zatem próbować warto i czytać komentarze,które mogą pomóc,ja tak robię,a co do Twojej sytuacji,myślę,że czas będzie najlepszą odpowiedzią,wiem,że na siłę nie można kogoś zatrzymać,skoro odeszła,to jest jej świadoma decyzja,którą trzeba uszanować,bo przecież każdy człowiek powinien szanować ludzkie wybory.Życzę wiary w miłość,tę najprawdziwszą,bo ona istnieje i kto cierpliwie czeka,to ją znajduje,pozdrawiam serdecznie*

Opublikowano (edytowane)

Powiem uczciwie: raczej ze swoim problemem idź do psychologa, na pewno coś pomoże. Natomiast Twój wywód jest chaotyczny, pozbawiony sensu i logiki, co nie znaczy, że Cię nie rozumiem - zawód miłosny boli, ale dopóki nie przestanie boleć, nie spojrzysz na to z góry, nie bierz się za pisanie, bo wyjdą same bzdury, a Ola jak to Ola, nie pierwsza, nie ostatnia, ...

Trzymaj się, a może pogadaj z rodzicami? 

Edytowane przez MaksMara (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • sytuacja najgorsza

      znów piszę słowa 

      niech zechcą się rymować 

      niech wpadnie metafora i porównanie by poezja popłynęła a nie tylko szczekanie jak pies na pianie 

      wścieklizną się pojawie w twoim śnie 

      będę bał się wody która oczyścić potrafi ciało i krew a przede wszystkim serce i duszę 

      będę pompował w krwi obiegu gęsta ciemną maź

      nie krew bo ubogą w cały tlen 

      duszę się w twoim śnie 

      i płuca nie napełniają się w zyciodajną materię czyli (powtórzenie cholera ale inaczej sie nir da) z powietrza (jeszcze nie terwz uciekłem tym słowem ale zaraz padnie co w niedawnym wersie i oto jest juz tuz po nawiasie) tlen

      tlen 

      tlen 

      tlen 

      tlen (razy pięć widzisz to rymuje się ze sobą to samo słowo czy off)

      potrzebuję oddechu a jedyne co mam to dym z papierosów którym wśród czterech ścian oddycham i oddychałbym wszędzie tym nikotynowym szczęściem 

      na plaży i w lesie ale tam nie niesie mnie krok

      do monopolowego to jo

      ale nie dalej

      tylko gdy drobne uzbieram wyżebrać się uda na flachę 

      w kieliszek polane ale to niewystarczająca ilość 

      leję tani twardy alklhol w szklankę i wlewam w ryło 

      wuda do ryja

      vvdvdoryjv 

      czarnego skrzydła motyla

      zgubiony w pseudonimach 

      niesiony na skrzydłach 

      znikam

      by zasnąć w sen wieczny jako bezimmirnny

      i to moja nagroda 

      nie do wiary jaki jestem zjebany

      i przeklinać mogą niby inteligentni mówią słowa przysłowia ale prawdziwie mądrzy potrafią nie rzucić kurwą w stronę chama ggdy odpierdala bo w sercu mają miłość Pana i idą w jego słowa by na raj w życiu po sądzie ostatnim zapracować 

      a ja

      odchody piekła 

      robactwo co go diabeł się wyrzeka

      utopiony w rynsztoku z fekalii demonów i grzeszników z kotłów 

      po prostu 

      po kieliszku w szklance się żale 

      szczekanie a na pysku kaganiec

      zeby niepełne w szczęce i dziurawe

      nie obawę a odwagę wykarzesz gdy w twoim śnie będę nawiedzał cię 

      i eutanazję jak się należy z nabitej srebrem strzelby wymierzysz między oczy i nic nikogo tu nie zaskoczy 

      wyzionę tedy ducha i uleci w pył rozbita przez grzechy dusza i opuści atmosferę jak nikt mnie nie chce bo zrobiłem co mogłem by trafić w serce i zdradzić zaufanie i kolejną szansę zamienić na te ostatnie wzruszanie ramionami na nie

       

      czyli tak

      ja to pies 

      ja to pies chory na wściekliznę 

      za późno na ratunek należy ubić podłe złe zwierzę zagrożeniem jestem 

      oto nke pytam dziś pod koniec dziwnego tekstu kim jestem 

      bo wiem że dzięki nim (Oni) udało mi się dojść do błędu 

      obłędu w jakim tkwiłem

      sprawdź sobje wielbłada jako metafore w arabskich tekstach 

      ja nie jestem Nim

      demon z piekła mnie opętał 

      można powiedzieć 

      ale to nie inne byty kierowały mną a winnego mam siebie 

       

      to nie żale 

      to nie ku chwale

      to ku przestrodze dla ciebie żebyś widział dalej 

      niż ja widziałem 

      mimo okulara szkiełka tylko czubek własnego nosa dostrzegam 

      mimo uszu pełnych miodu nje słyszę szeptow innych niz krzyki ego które mi wmawia że jestem okej

      o jej

      olala 

      paczeko (fonetycznie z portugalskiego tłumaczy się na wysoko ale w niematerialnym sensie tylko wyniesion jakos tak nie wiem jak ci to wytlumaczyc sputaj w Hiszpanii) 

      ego 

      nie niosę światła myślę o sobie 

      ja jestem światłem 

      mów mi słońce 

      mówię o największej gwiezdzie którą znam też na b jak imię i ksywa które nadała mi rodzicielska decyzja i ksywka którą sobie sam potem wymyślam 

      b b b b b

      lubię choć nie wolno mi lubić nic tylko do siebie czuć wstręt i hejt jak nienawiść 

      czemu nie potrafię się zabić 

      skoczyć i skończyć 

      wybrać gałąź i owinąć szyję w pętle i runać niczym nazisci i skończyć jak Hussein tylko w pewności zostawić że napewno winny 

      zabiję cię 

      a to ja zasługuje na śmierć 

      przystaw mi broń do głowy i kurwa mać strzel

      niemetaforyczne jak liryczne zabójstwo tylko elektryczne krzesło ku ulgom 

       

      hau hau buda i łańcuch i kagancu na pysku a nie mi tu bazyliszku 

       

      oto ściana słów które nic nje znacząc cóż skąd miód i mleko i ze srebra zastawa na stole komus kto nie doceni nigdy bo jest matolem

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...