ostatnie drzewo

[Johny Gmatrix]

ta ziemia
tak właśnie ta
ta którą depczemy co dnia

 

słyszałęm pogubione rozmowy
jest twarda to jeden z żywiołów

 

tak rozmowy tych samych
którzy ja depczą

 

chciałem być ptakiem
one fruwają
za ciężki spadłem

 

myślałem że to wina skrzydeł
oni je mieli
by istnieć w zakłamaniu
udając że nie depczą

 

do nogi przywiązali mi kulę
więc stałem w miejscu
by nie deptać

 

wokoło ślady stóp widziałem
mnożyły się
czułem ich ciężar
chciałem krzyczeć
kopali słowa
zamarły

 

jeszcze tej nocy powiesili echo
na ostatnim drzewie

[Luule]

Witaj. Odczuwam tu niezgodę i ból na zło świata, a raczej ludzi. Na kłamstwo, niesprawiedliwość, zaszczucie... I z drugiej strony metaforę szacunku do ziemi, niedeptanie jako nieniszczenie, nienadmierne eksploatowanie. I niestety przegrana w starciu z silniejszymi i liczebniejszymi. Tak to sobie czytam.

 

(masz małe literówki jakby co w 4 i 7 wersie). Pozdrawiam

[Johny Gmatrix]

bingo

Pozdrawiam.

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cześc Johny, okrutny wiersz. Robi wrażenie. Deptanie, kule u nóg, cisza... zła. To powyżej zrobiło na mnie wyjątkowe wrażenie. Pozdrawiam. 

[Johny Gmatrix]

od zawsze w pisaniu zależało mi by trafić do czytelnika, Dziękuję. Jesteś Wielka

Okrutny.. ale przecież ludzie niszczą i siebie i Ziemię.

I własciwie każdy nie widzi, lub udaje że nie widzi.

Pozdrawiam.

Edytowane 22 Kwietnia 2018 przez Johny Gmatrix (wyświetl historię edycji)

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Johny, niszczą, a odpowiedzialność typu: 

 

"Zasiałoby się, zebrałoby się..." i nic z tego nie wynika. Konstruktywne działania są często krytykowane, ale niszczenie "to normalka", Taki świat, mawiają niektórzy. 

 

Jest taka historia:

Pewien człowiek szedł po plaży, było na niej dużo ryb, które otwierały pyszczki, dusiły się, słońce prażyło. On zbierał nieszczęsne ryby i wrzucał do morza. Płynęły wolne, żyły. Ktoś zapytał człowieka owego: - Po co to robisz? Przecież i tak wszystkich nie uratujesz? On rzekł, trzymając jedna z ryb w ręku - Ale ją uratuję i to jest ważne. 

 

Pozdrawiam Johny. J. 

[Johny Gmatrix]

a ja próbuję Ziemię ratować naświetlając to w wierszach

Dużo mam takich.

Może ludzie się ockną. 

Pozdrawiam.

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Johny, ja też próbuję. Często postrzegane to jest jako fanaberia, ale staram się jak mogę. 

Czy ludzie się ockną? Oby. Pozdrawiam. Justyna. 

[Johny Gmatrix]

to jest nas dwoje