Bez Atu

[Justyna Adamczewska]

Bez Atu

 

Drżące karty w ostrych dłoniach,

rogi sterczą, talia odrzucona.

 

Brydż zawadiacko walczy,

figur spokojnych wystarczy.

 

Martwe maski, puste oczy

grają. Ziemia powoli się toczy.

 

Bo jakże inaczej ma być,

skoro kukły zaczęły wyć?

 

Justyna Adamczewska 10. 03. 2018 r. 

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 17 Kwietnia 2018 przez Justyna Adamczewska (wyświetl historię edycji)

[8fun]

Super wiersz, jestem pod wrażeniem 

[Justyna Adamczewska]

8fun serdecznie dziękuję, kłaniam się. Justyna. 

[Połeta]

Nie lubię gry w karty bo kojarzy mi się z dorosłymi dziećmi.

Szczególnie brydż choć nie znam zasad i wiem że jest dość trudny.

Twój wiersz dobrze oddaje ten klimat, a te dwa wersy malują mi szyderczy uśmiech na twarzy po którym przychodzi mi smutna myśl

-czym ja się od tych graczy różnie 

 

Drżące karty w ostrych dłoniach,

rogi sterczą, talia odrzucona

 

Pozdrawiam :)

[Justyna Adamczewska]

Gieesz, jest jeszcze tarot. To dopiero gra. A  karty? Fakt grają, jeno tak, jak im się zagra.  "Piotruś" - dla Wszystkich. A ja mam i "Piotrusia". Justyna. 

p.s. Pogram jeszcze. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Maria_M]

Umiem grać tylko w tysiąca.

Ale przyszła mi taka myśl, że całe nasze życie to jest poniekąd gra.

Ciekawy pomysł na wiersz. Pozdrawiam :)

Edytowane 17 Kwietnia 2018 przez MaksMara (wyświetl historię edycji)

[egzegeta]

Justyno,

podoba się, tylko z jednym się nie bardzo zgadzam;

u wytrawnego pokerzysty, tudzież brydżysty ręce nie drżą,

dlatego pierwszy wers widziałbym

          

zimne karty w ostrych dłoniach

 

Pozdrawiam

 

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Egzegeto dziękuje za sugestię. Wiesz to karty same drżą, nie poddają się "wytrawnym brydżystom", jak napisałeś. Tu brydż żyje własnym własnym życiem, jest niezależny. Wytrwale walczy, przeciw kukłom, które wyją, bo chciałyby go opanować. Dłonie zimne ze strachu, brydż panuje. Zatem zostawię "drżące", ale jeszcze raz raz dziękuję. 

Ludzie na szybcika, a Ziemia powoli. 

O wytrawnych graczach też coś mam. Pozdrawiam. Justyna. 

Edytowane 17 Kwietnia 2018 przez Justyna Adamczewska (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam -  dawno nie grałem w brydża - wspaniała gra  jak i wiersz.

                                                                                                                               Udanego dnia życzę 

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, Maks. Tak ludzkie życie to gra. Masz rację. Dziękuję. Justyna. 

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Waldku, brydż, jak każda gra, uczy pokory. Trudny jest, ale i wspaniały. Dziękuję za czytanie, też udanego. Pozdrawiam. Justyna. 

[8fun]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Też taką miałem pierwszą myśl ale tu chyba chodzi o same karty 
Karty drżą np. przy tasowaniu

[Połeta]

Justyno, nie wiem co Ci odpisać. Nie chcę znać przyszłości i nie umiem latać. Granie kiepsko mi się kojarzy bo słaby ze mnie gracz. Dlatego traktuję życie poważnie. Ekran komputera i gra  potrafi wygłuszyć wiele rzeczy. Zakłamuje rzeczywistość i robi coś dziwnego z komunikacją. Kiedy nie patrzysz komuś w oczy jest inaczej. To tak jakby grać w pokera przez internet albo przy  jednym stole. To są już dwie inne gry. 

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gieesz, sadzę, ze wiesz, co mówić, jesteś b. inteligentny. Karty nie przepowiadają przyszłości, no chyba, że mogą sugerować wynik danej gry. Tarot to nie tylko wróżenie, w tarota się gra. 

Co do komputera, zgadzam się, świat poszedł naprzód, ale rozdziela ludzi. Siedzą sobie, stukają w klawiaturę, nie znają się, nie rozmawiają twarzą w twarz, tylko klikają w laptopty, tel. 

Nie da się grać naprawdę przez Int. Tylko żywy kontakt, daje poczucie prawdziwej bliskości, choć przy grach to i one są medium. 

Zresztą język, mowa, to też medium. 

Latanie? Tylko ptaki latają, my chodzimy, nawet, ba... włóczymy się samotnie po Ziemi. Tak sadzę Gieesz. 

 

My ludzie - samotnicy

trwający w tajemnicy

przed światem otwartym

czasami pozostają tylko karty.     Justyna. 

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

8fun, no taka prawda. Brydż samotnie gra, steruje, choć to nam się wydaje, ze gramy. Czasami oszukujemy, ale to już nie jest gra, to parodia gry. Pozdrawiam. Dziękuje. Justyna. 

[Andrzej_Wojnowski]

Gram sportowy w brydża od wielu lat i uważam że robisz antyreklamę dla tej gry.

W brydżu niewiele zależy od kart jakie posiadasz  tylko od ich wykorzystanie.  Matematyka i wyobraźnia - tak mnie uczył  arcymistrz międzynarodowy L. Wesołowski. Nic więcej. Poza tym nie jest to gra indywidualna, tylko w parach.

 

 

Pozdrawiam

 

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Andrzeju, chwali się, że "gram sportowy w brydża". 

Antyreklamę gry? To wiersz, nie propagowanie, ani namawianie do czegokolwiek, tym samym, tu się powtórzę "(anty) reklama". 

 

"Reklama (z 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 reclamo, reclamare ‘odzew’; re 'w tył, znów, naprzeciw’ i clamo, clamare ‘wołać’) –  połączona z komunikatem perswazyjnym. Zazwyczaj ma na celu skłonienie do nabycia lub korzystania z określonych  czy , popierania określonych spraw lub idei (np. promowanie )." za Wikipedia. 

 

Nie napisałam też o ludziach, parach czy indywidualnych, ale o samej grze jako o istocie. 

 

Pozdrawiam serdecznie, dziękuję, Andrzeju.  Justyna.