Tchnienie ciszy

[modis]

Brzask jutrzenka słońce wschodzi

Pierwsze przebudzonych ptaków śpiewy

Leżąc przytuleni kochankowie młodzi

Wsłuchują się w cichnące odgłosy ulewy

 

Twarz przy twarzy ramię przy ramieniu

On o niej ona o nim myślą w rozmarzeniu

I czule wpatrzeni w swe odbicia jasne

O czym myślisz pyta ją ona pyta jego

Dotknij mego czoła- dłoń jej wyciągnięta

Zawisa w próżni

Jakże blisko są siebie i jakże od siebie różni

Czuję chłód - szepcze i pieszczotliwie gładzi jego skroń

Tej nocy jesteśmy tylko my oboje - mówi ona albo on

Bo już nie ma podziału

Na duszę i ciało które jednym się stało

A zapach jej włosów pośród urzyczonych głosów

Korzenną słodką wydzielały woń

I zbędne się stały i gesty i słowa

Bo wreszcie swą połowę odnalazła połowa

 

Nic nie mów - dotknęła jego ust i cofnęła dłoń z przestrachem -

Bo spłoszysz i uleci - co ? - ta chwila która łączy i rozdziela

Cicho - i przykłada palec do opuchłych warg - słyszysz ?

Szelest liści powiew wiatru

                                 Tchnienie ciszy

 

[Marlett]

Mam wrażenie, że czytam utwór stylizowany językiem ''epoki romantyzmu''.

To już było :)))

Przed poetami współczesnymi są nowe wyzwania. :)

Nie przepadam za archaizmami we współczesnych utworach.

PozdrawiaM.

 

Edytowane 14 Kwietnia 2018 przez Marlett (wyświetl historię edycji)

[Johny Gmatrix]

dobry wiersz... Jakże w dzisiejszych czasach brakuje romantyzmu... Nie odchodź od niego... Poezja Twoja ma duszę. Dobrze że jesteś. 

Pozwolę sobie zauważyć, że często np.w ubiorach co jakiś czas moda się zmienia, ale.... no właśnie to "ALE" . miniona moda często powraca .... tak  więc w poezji też poeci powracają Poezja to nie stalowe maszyny... poezja to piękno które wzrusza raduje duszę. Dobry wiersz to taki do którego czytelnik powraca. Współcześni poeci winni brać nauki od tych którzy już odeszli a pozostawili po sobie trwały ślad. 

Pozdrawiam serdecznie i zażyczam dalszej weny.

[jan_komułzykant]

z poezją jest podobnie, jak z muzyką. Dobrej nie sposób się wyprzeć, bez względu na trendy. Zła sama przeminie, bez sentymentów. A taki pan Chopin wciąż się nie starzeje i oby tak dalej, bo to muzyka "niepowtarzalna", no chyba, że słoń na ucho wdepnął, wtedy nie ma dyskusji. U ciebie jest ciekawie, ale przychylam się do głosu Marlett, to już brzmi tylko jak stylizacja. Zaimek dzierżawczy "twe, swe" - dziś, nawet lekko "uśmiecha". Poza tym wiersz dobry, dla konserwatystów może nawet pełnić rolę smakołyka.

Popraw jedynie to, co pośród wdało się niechcący.

Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[modis]

Dziękuję. Pisałem ten wiersz wczesnym rankiem, nie myśląc, jaką formę mu nadać - więc, jakby, pod natchnieniem - i nie jest to stylizacja , bo wynikał z porywów duszy, która - zwłaszcza o tej porze dnia - odczuwa nieco inaczej : cisza , spokój, wszyscy jeszcze śpią, a ciało lgnie do ciała. Romantyczni kochankowie  - to jest to , czego brakuje w dzisiejszych czasach konsumpcjonizmu. A tak na marginesie - dziękuję za przyrównanie mnie do Wielkich Romantyków , bo wiele mi do nich brakuje i sam nie poczuwam się za takiego , a wręcz przeciwnie...