Powietrze wolności

[Maria_M]

Przykro, że w dwudziestym ósmym roku życia

masz już siwe włosy na skroniach,

ale to nic takiego,

po prostu czas dotknął

dobrze ostrzyżonej głowy,

nie przejmuj się,

proces siwienia przystopuje

na długo przed końcem.

 

Przykro, że ukrzyżowanego Jezusa

zasłaniają ciężkim, starym płótnem,

niech się udusi

pod splotem fioletu,

jakby było mało: gwoździe,

rany, włócznia, cierniowa korona.

Doduszany od ponad dwóch tysięcy lat,

czy jeszcze zmartwychwstanie?

 

Przykro, że stary człowiek jest potrzebny

ławkom w parku, cwaniakom „na wnuczka”,

dzikim turkawkom,

starej szkatułce z duperelami

nieocenionej 

kosztowności wspomnień,

porzucony siedemdziesiątej trzeciej jesieni

zaprzyjaźnił się z powietrzem wolności.

 

 

08.04.2018r.

Edytowane 26 Kwietnia 2018 przez MaksMara (wyświetl historię edycji)

[Stary_Kredens]

o wolności pisano już wiele , ta myśl jest do przemyślenia jak i wiele innych przykrości ,ale zawsze warto zatrzymać się nad którąś z nich tą banalną i tą o większym wymiarze - o poranku i nie o poranku , ale akurat tutaj o poranku

pozdrawiam Kredens

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ten wiersz nie jest o wolności, chodziaż to słowo się pojawia. Przemyślę jeszcze. A ponadto o wszystkim (miłości, śmierci, przyrodzie, życiu, ....... ) już pisano.

pozdrawiam :)