Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

 

Gdy bywam na placach przed marketami

ujmuje mnie to powszechnie tu widziane,

gdy pod wiatami, przypięte łańcuchami

po zakupach wózki starannie są odstawiane.

 

Myślę – jaka władza tak zarządziła?

Ukazów sejmowych ile wydano?

Ilu nauczycieli swój trud darowało?

Ilu wezwań z ambon wysłuchano?

 

Lecz gdzie indziej jest ten władca!

W koszu ukryty jest jej sprawca!

To dwu złotowa moneta tu włożona!

Oto jaką potęgą jest mamona!

 

A jeśli kiedy zechcemy pokonać jej pęta,

okazać musimy tą ku niej wzgardę,

by rąk naszych  łańcuchem nie kalać

i wózki z monetami wolnymi zostawiać.

Edytowane przez Polman (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

nie pokona się niczym pieniądza

 

jest jak bóg i na zdradę nas nie stać

gdybyś chciał darmo dać (możesz brom brać)

nie przeżyjesz bo zakończysz jak Tesla*

;))

 

* Tesla chciał przesyłać prąd bez drutów, słupów itp. budując system wież, które emitowałyby prąd. Wynalazek jest jak najbardziej realny, tylko że wynalazca chciał go światu "dać", w prezencie. Jak widać kasa rządzi światem - nie dobro ludzkości i szlachetne zamiary.

Edytowane przez jan_komułzykant (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Ale mamy szansę na wdzięczność, że postawią nam pomnik jak Tesli w Andrićgradzie i będziemy bohaterami narodowymi jak Tesla dla Bośniaków. Ale to dopiero po śmierci :-) 

Pozdrawiam

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

Tak, to prawda, dzięki 2zł przed marketami porządek z wózkami, 

pomysł na wiersz pewnie po zakupach? 

a z pomnikami to ostrożnie, ilum to postawiono, a teraz idą do kasacji.

Pozdrawiam :)

 

 

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

A właśnie że nie, to efekt wieloletnich doświadczeń i przemyśleń :-)

Gdy czasami myślę o czy ja myślę, to się sam siebie boję :-)

Co do pomników.

Na szczęście nie jestem pomnikowym tematem :-) :-) :-)

Więc temat jest mi obojętny.

A wierszu, którego jeszcze nie prezentowałem napisałem coś takiego w tym temacie:

"Karłem stają się prawo i nasze sumienia,

karłem stają się miłosierdzie i nasze działania,

dawnym bohaterom karłów dają tylko role,

a karły powstałe z grobu stawiają na cokole."

 

Pozdrawiam.

Edytowane przez Polman (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97, mam jeszcze jeden wiersz o rosole, tylko muszę poszukać  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • A swoją drogą - koty. Kota się kocha tak, że nie zostawia się go na długo. On wraca zawsze własnym krokiem, jakby znał wszystkie ścieżki.   Z ludźmi bywa inaczej - im dziwnie łatwiej uchodzi, gdy odchodzą.   Może dlatego koty są tak bliskie sercu: wierne nie przez obietnice, ale przez samo bycie.    
    • @Berenika97Dużo tu już zostało powiedziane o wierszu. Oczywiście nietrudno jest skojarzyć tekst  z opisami stanów depresyjnych i  poczucia niemocy, zwłaszcza w odniesieniu do sytuacji, gdy wychodzi się z różnych psychologicznych zawłaszczeń. Wtedy nawet wstanie z łóżka jest przedsięwzięciem na miarę wspięcia się na Nanga Parbat, a zrobienie czegokolwiek, jakaś decyzyjność, sprawczość - całkowitą abstrakcją. Faktycznie, pomagają wtedy takie checklisty, jak ta opisana w pierwszej zwrotce. Jakiekolwiek działanie budzi lęk, bo osoba sparaliżowana jest poczuciem, że nic od niej nie zależy, zagubiona w niejasnych regułach świata, który do tej pory był  jej pokazywany przez chore, patologiczne filtry. To świetny obraz wyuczonej bezradności. I jeszcze do tego lekka domieszka fobii społecznej. Jak zwykle, Twoje studium przypadku zadziwia precyzją języka i przenikliwością umysłu.
    • @Arsis ja uwielbiam papa dance’owe nutki:) nikt nie ma takich z muzyków na świecie:)  
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Tak, masz rację. To jest bardzo trudne. Sport opisujesz jako dobrą szkołę pewności siebie, wiary w swoje możliwości, pokory i świadomej oceny własnej wartości, a także czerpania doświadczeń z tego, co się nie udało. Chociaż i w świecie sportu zdarzają się małe dramaty. No i w dyscyplinach, gdzie jednostki potrafią zarabiać fortuny, co prowadzi nieraz do choroby syfonowej, raczej trudno mówić o wychowawczej roli sportu...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...