Cisza w Alei Róż

[Czarek Płatak]

Cisza w Alei Róż

 

„MOJE PIÓRO WRZUĆCIE DO WISŁY,
 MOJE CIAŁO NA CZTERY WIATRY”.
         Konstanty Ildefons Gałczyński

                         

Tego przedświtu w Alei Róż mżyła cisza, 
jeszcze prężyła się jak kot Warszawa przez sen. 
Wtem! —  rekwiem — Moros gołębie krzykiem pozrywał,
to w domu numer 6 pękło poety serce.
W pokoju, gdzie na skrzypcach lekko grał gnom dziwny;  
to mój autoportret —  mawiał K. I. Gałczyński.

 

Tuż nad półką przycupnął z papieru krokodyl, 
z kąta półmrok łamała kolejarska lampa. 
Jak sąsiad sąsiadowi, tak tu Szekspirowi,
w ramkach na ścianie puszczał oko Jan Sebastian.
Skinęła tyfiliska z ikony Panienka
i odpłynął ku Wyspom Szczęśliwym poeta.

 

Podziesiętną, piękną pieśnią od zapomnienia
ocalona, chmurna, zwiewna Srebrna Natalia
klęcząc przy nim, najmilsze powieki zamknęła,
czułe, pół nieme szepcząc słowa pożegnania. 
I te jej zapisane w „Noctes Aninenses” 
jak spadające gwiazdy spłynęły łzy srebrne. 

 

W kałamarzu uśpione zaklęcia zielone,
tam księżyc — kolczyk nocy  jak inkaust wysycha. 
Koń w żałobie ciągnie czarodziejską dorożkę, 
zwiesza głowę woźnica, tonie lira; cisza. 
Potem danki składano poecie i skradł ktoś 
artefakt bezcenny — stare pióro z obsadką. 

 

Niesie, het niesie Wisła szarym nurtem flukty. 
W późną jesień pękło serce jak okaryna. 
Szare „De Profundis”, deszcz, szare śluzy Tuwim 
pogubił nad wieńcem smutnym z dzikiego wina.
A Zielony Konstanty na zielonej gęsi 
latał ponad Parnasem pośród chmur niebieskich. 

 

 

Edytowane 18 Marca 2018 przez Czarek Płatak (wyświetl historię edycji)

[befana_di_campi]

Cudny wiersz :))) Jedynie "Requiem" zapisałabym po staroświecku :)

 

Serdecznie :)))

[Jacek_Suchowicz]

taki cudny to on nie jest ale ładny

czy te flukty to nie są przypadkiem szarobure?

:)))

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj -   byłem czytałem -   nie mój klimat więc wybacz że tylko tyle powiem.

                                                                                                                                                            Pozd.

 

[Luule]

Ładny wiersz, dla uczczenia poety. I te szczegóły z pokoju ciekawe:) 

[Krzysic4 czarno bialym]

Świetny zazdroszczę :)

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję. Bardzo jestem rad, że się podoba. To dość istotny dla mnie osobiście kawałek. 

 

Serdecznie pozdrawiam! 

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak najbardziej, do tego mogły też być w graficie morengo ;) 

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Doceniam poświęcony czas. Dziękuję,  pozdrawiam 

[Bolesław_Pączyński]

Ładnie, fajne klimaty.

Pozdrawiam:)

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki, dzięki. Tak, chciałem ukłonić się w tym sposobie jednemu z moich ulubionych poetów. Ciekawią mnie losy rzeczywiście skradzionego z pokoju Konstantego Ildefonsa pióra z obsadką. W dzień śmierci poety do jego mieszkania przybyło sporo czytelników pragnących się z nim pożegnać. I ktoś to pióro wówczas sobie zabrał na pamiątkę. 

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

cholerka,dziękuję !! 

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rad jestem niezmiernie.

Pozdrawiam, pozdrawiam :) 

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Te sympatie i romanse, w tym z faszystowskim "Prosto z mostu" to już inna, nie jednoznaczna według mnie sprawa. Sam pewnych postaw nie podzielam, ale i nie mi oceniać.

Choroba alkoholowa to niestety przywara wielu ludzi pióra. Natomiast poezja K. I. Gałczyńskiego zdecydowanie zajmuje specjalne miejsce w moim sercu. Dlatego - hołd. 

[Czarek Płatak]

Zarzewiem tego wiersza był dla mnie drobny epizod związany z kradzieżą pióra Gałczyńskiego przez najprawdopodobniej jednego z czytelników, którzy przybyli pożegnać się z poetą do jego mieszkania w dniu jego śmierci. Wokół tego szczegółu postanowiłem osnuć wątek fabuły, przeskakując jedynie w ostatniej zwrotce o 3 dni do przodu, czyli do dnia pogrzebu. Nie rozliczam się z jego postawami, czy cechami. Po prostu snuję opowieść, której akcja rozgrywa się z wyjątkiem ostatniej strofy 6 grudnia 1953 roku. 

Osobiście Tuwim idź u mnie w parze z Gałczyńskim,  choć każdego cenię za nieco inne wartości, a obu panów uważam za najwybitniejszych polskich poetów ubiegłego stulecia. 

Edytowane 18 Marca 2018 przez Czarek Płatak (wyświetl historię edycji)

[Czarek Płatak]

Też się zastanawiałem nad możliwościami dalszych losów tego przedmiotu. Obstawiam oczywiście opcję z imieninami, na których pewnie i tak nikt nie wierzył w pochodzenie tego pióra. Przeszło mi też przez myśl, że straciło swoje 'moce' w chwili, w której przybyły do mieszkania Gałczyńskiego lekarz pogotowia przy jego pomocy wypisał akt zgonu. Można już jedynie spekulować.. 

Edytowane 19 Marca 2018 przez Czarek Płatak (wyświetl historię edycji)

[Krzysic4 czarno bialym]

Biblia piszą nie kradnij lecz nikt nie mówi nie zamieniaj :D może ktoś zostawił ołówek ;) . Dzięki Czarku za przybliżenie mi Gałczyńskiego i za ta ciekawa historię.

[Annie]

Ciekawie, jak to czasy się zmieniły. Teraz trzeba by było skraść laptopa :)

Pozdr

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Może, kto to może wiedzieć. Pewnie i tak zgodnie ze słowami poety nie zatonęło by w Wiśle. Jednak takie złodziejstwo budzi we mnie olbrzymią niechęć. Dobrze, że w przeciwieństwie wspomnianego powyżej Yeatsa było to tylko pióro. Zresztą złodziejaszek ów musiał być kompletnym laikiem, by nie wiedzieć czemu że moce drzemały w zielonym inkauscie nie samym piórze :) Taki żarcik oczywiście 

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Hahah, zaiste. Zapewne przy okazji trafiły by się niepublikowane utwory, których autorstwo złodziejaszek mógłby sobie przypisać.