Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

~~~~~

Żądny dziś jestem miłosnej uczty

Zupełnie wręcz "oczadziały"

Weną rozkwitły w urokach niebios

Usta pieszczoty by chciały

.

Twoje ramiona w bezsilnym geście

Stworzyć chcą namiot nad nami

Razem wzlatamy gdzieś ponad światem

Płomieniem żądz kierowani

.

Odlećmy zatem na dłuższą chwilę

Nie chcąc lądować zbyt wcześnie

Młotem kowadła serca nam biją

Łuna pożaru wnet zgaśnie

.

Lubię ten spokój, jaki tu zapadnie

Kiedy już lot nasz skończymy

Jesteśmy senni, nieco ociężali

nawet bez zbytniej tremy

.

Hola waćpanno!!! nie zasypiaj jeszcze

Gotowym do nowej drogi

Fal namiętności znów przypływ nastąpił

Erekcji nastał czas błogi

.

Dyszący żądzą wzlatuję znów w niebo

Co Tobie znane już przed

Bowiem nie wzgardzisz tym, co Ci potrzeba

A zatem wracamy do Ż(et)...

~~~~

Opublikowano

Bronisławie, zaglądam do Ciebie,

bo lubię erotyki, także takie właśnie "prostochłopskie",

jednakże mam trochę zastrzeżeń:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Osobiście dałabym "w" po "młotem";

 

Nie widzi mi się ten rym. Może "zejdzie" zamiast "zgaśnie"?

Poza tym, trochę za szybko mi tu to wygaszenie,

akcja się przecież dopiero rozkręca :P

Wyrzuciłabym "tu", bo kruszy rytm;

A tu zamiast "nieco" napisałabym "ciut" w celu upłynnienia melodii;

Fajnie, że się nie wstydzisz takich wtrętów fizjologicznych, ja czasem lubię taką dosłowność erotyczną (za co niekiedy obrywam), ale tutaj, choć nie jestem facetem i percepuję inaczej, napisałabym albo "srogi" zamiast "błogi" (wtedy byłoby pole do popisu na zastosowanie technik sado-maso xd), albo "refrakcji" zamiast "erekcji" (mam nadzieję, że wiesz, co mam na myśli);

 

A tutaj napisałabym "trzeba" zamiast "potrzeba";

 

Oczywiście żadna z moich uwag Cię nie zobowiązuje,

nie jestem specjalistką od abecedariuszy (w ogóle nie znam się na literaturze pięknej za bardzo :)),

być może istnieją tu jakieś zasady,

o których nie mam pojęcia.

To, co powyżej, to moje widzimisię odnośnie wyglądu Twojego wiersza.

 

Pozdrawiam :)

Opublikowano (edytowane)

Wszystko "piknie, cacy" co piszesz, ale... spróbuj takiego "potworka" ułożyć po kolei z liter abecadła, i to na dodatek go zrymuj jako / tako. Zapewne wiele można poprawić, lecz mi się po prostu ... nie chce.

Dzięki za uwagi

Pozdrawiam :-)))

P.S - te zbędne według Ciebie słowa "na siłę" czasami "wciskałem", aby zachować jednakową ilość zgłosek w rymujących się wersach.

Edytowane przez musbron1945 (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo możliwe, widocznie już byłem zmęczony wyszukiwaniem nowych rymów, a opublikowałem go zaraz po zakończeniu i nigdy do niego z poprawkami nie wracałem. Bo i po co? Przecież ja to wszystko piszę z nudów, a nie na jakiś konkurs ...

Pozdrawiam

P.S - czy Twoja rodzina nie ma związków z Gorlicami?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Zbigniew Polit chachachachacha 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @hollow man jest tu braterstwo z Barańczakiem!
    • @Leona okrutnie smutne... i bolesne. Ufam, że PL ma się dobrze, naprawdę.
    • Moją równowagą jest smutek  Moją powagą jest smutek Moją prostotą jest smutek    Taki niski   Kiedyś w złych sytuacjach bardzo chciałem być radosny    Są antydepresanty  Ale nie ma tabletek na wywoływanie płaczu    Nie rozumiem tego a to dużo mówi    Ta złość która żyje we mnie musi odejść  Ta frustracja  Ta niezgoda    Ostatnio smutek nawiedził mnie w romantycznym okresie mojego życia młodości  Byłem outsiderem    Teraz smutek przychodzi do nienawiści, jakby przywołany przez nienawiść    Jest, mam wrażenie tyle nieodkrytych sfer w moim odczuwaniu    Po kolei, było tak: nienawiść potem bunt i złość, potem użalanie się nad sobą i bycie ofiarą   Potem destrukcja, potem znowu złość i cierpienie    Teraz poddanie się i smutek.   Najpiękniejszy, najdelikatniejszy on nie stwarza fałszu, on mi pokazuje prawdę taką jaką jest , wybacza zamiast karać.   A gdzie jest teraz sumienie i wewnętrzny krytyk?    Niewiem jak to osiągnąłem, pozwoliłem sobie na uczucie miłości i wdzięczności w relacji przyjacielskiej   Dla mnie smutek jest wolnością  Jest powrotem zakochanego    Teraz to widzę - upadek nastał kiedy niegdyś zacząłem szukać pocieszenia    Czy możliwe że..... skoro teraz mam wiek Chrystusowy to można to interpretować tak, że zaczyna się dobre życie a ten smutek jest związany z nadchodzącym opuszczeniem ukochanego Człowieka, Bliźniego?   I.... może momentem samowiedzy, iż śmierć nie jest dla mnie końcem, przejściem ani nowym początkiem    Jest opuszczeniem ukochanego Człowieka.              
    • z trudnością się wyrasta przy małej ilości światła każdy zakalec wie dokładnie jak bardzo trzeba się naszarpać o odrobinę miejsca   wzdłuż wszerz w górę   mechanizmy tego klimatu nie są zbyt skomplikowane chelicery hoduje się własne a posila się bardzo rzadko na wstręt już nie zauważając   ani na własną okrutność   bo w ciemnym świecie żyje zwykle ciemne pożywienie i niejasne są przypadłości jakimi kieruje się posiłek znajdujący się tuż obok   może szuka odskoczni   gdzie wino nabiera mocy a na półkach obok niego kurzą się graty pośrupane imadło lub emaliowany garnek które nie chcą urosnąć   i nigdy nie potrzebowały  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...