Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

to co pewne

Stary_Kredens
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Stary_Kredens

Stary_Kredens

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

wieszczę sobie nielekko

bo już dużo wiem

brzemię wiedzy dźwigać ciężko

chociaż mówią że życie

jest snem

 

tak być może

czasem pięknie się śni

może w nagrodę za poprzednie

życie

a czasem rykoszetem odbija się

niejedna przewina

 

cóż stąd

pewności nie można mieć żadnej

tylko ta godzina ta godzina

jej istnienie tak  pewne

zabiera snu złudzenie

i pewność trwania

brutalnie nam

kradnie

Edytowane przez Stary_Kredens (wyświetl historię edycji)
1
Saint Germaine

Saint Germaine

Opublikowano
Opublikowano

O tym życiu śnie dobrze napisał Poe w wierszu The raven( zresztą i film o takim tytule o ostatnich dniach jego życia ciekawy ) a Budda powiedział tak: ten kto dobrze przeżył życie nie musi obawiać się śmierci.

Niby ta godzina jest pewna ale nie oczywista gdyż ogólnie całość przypomina rozstanie z jakąś rzeczą tych co do niej się przywiązali zaboli inni rozstaną się z radością.

Mogłbym zdradzić co jest dalej ale to zepsułoby niespodziankę:-)

Ciekawy wiersz który też można różnie interpretować

Pozdrawiam

Stary_Kredens

Stary_Kredens

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No śmierci na pewno i... podatków , ale wiersz rzeczywiście nie tylko o tym

Dzięki za czytanie i taki piękny bo dociekliwy jedyny w swoim rodzaju na tym forum komentarz

pozdrawiam Kredens

1
azk

azk

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

boli, kiedy jeszcze jesteśmy pełni pragnień i marzeń

a byłem w stanie, w którym to było obojętne, skwitowane japońskim sajonara

 

Pozdrawiam :)

1
Stary_Kredens

Stary_Kredens

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

musiałam przetłumaczyć- saronaja - żegnaj , tak? czy wtedy obojętność ? ona bywa słodka gdy się cierpi , ale tak naprawdę jest obojętnai to wcale nie smakuje dobrze

pozdrawiam Kredens

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • andrew
      jeszcze nie teraz

      Przez andrew · Opublikowano

      @Poet Ka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Charismafilos
      Książkowa twarz

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Trollformel fandom czuwa !!!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      nie używam twarzoksiążki, ale znany jest mi ten rozpędzony roll'n'scroll- er. I nawet chyba wiem o co chodzi w wierszu 
    • Charismafilos
      ego i jego alter

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @EsKalisia podoba się! Pokazujesz ciekawą stronę... siebie, jak już wspomniał przedmówca

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dobra liryka
    • Leszek Piotr Laskowski
      Wisło – Matko Polskości.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Wisło – Matko Polskości”   Wczoraj, w zadumie nad twoim brzegiem siedziałem, patrzyłem, jak z nurtem niesiesz srebrzyste wody, i dzieje twego istnienia w milczeniu rozważałem, widząc płynące, pełne liści, gałązki i kłody.   Jeszcze wczoraj, wśród lasów, pośród górskich skał, w szalejącej burzy srogiej, gdzie ulewa i gromy, dziś już płyniesz wśród ludzi, dokąd twój szlak cię wiódł, i spokojnie rozpościerasz się nad krajem znajomym.   Cicha jesteś w płynięciu, pełna dumy i harmonii, gdy słońce złoci fale twojej wieczornej wody. Lecz pod pozorem łagodności, pod zwierciadłem toni, skrywasz nieokiełznane wiry i kaprysy pogody.   Z mgieł Babiej Góry wzniosłej, z urwisk skalnych świtu, wyruszasz szmerem potoków i pieśnią kaskady, z rosy leśnych polan, ze źródlanego wykwitu, ze stromych zboczy, gdzie dojść nie da się rady.   Ileż istnień zabrałaś w swym nurcie głębokim, przez wieki byłaś świadkiem ludzkiego przemijania, ile wspomnień ukryłaś pod zwierciadłem szerokim: radości i zwycięstw, bólu oraz pożegnania.   Pamiętasz dawnych królów i polskości zaranie. Nad twymi wodami patrioci pieśniami śnią, gdy rodziło się państwo i narodowe trwanie, a ich słowa do dzisiaj w twoim szumie wciąż brzmią.   Bielą się twoje plaże w letnim słońca złocie, malują ciebie artyści na płótnach i kartach, poeci odnajdują uśmiech w twej różnorodności splocie, choć w twoich głębinach nie ma miejsca na żarty.   Wisło, rzeko pamięci, potężna i szeroka, rzeko ścieżek miłości i spacerów we dwoje, jak historia narodu — nieopisywalnie głęboka, swą dostojnością zdobisz naszych dziejów obyczaje.   Od źródeł aż po Bałtyk przez polską ziemię płyniesz, łączysz miasta i wsie, pokolenia w jedności, z każdym kilometrem majestatu przyczyniasz do opowieści splecionej z pamięci i polskości.   Płyń więc, Wisło, przez wieki, niezmienna w swoim biegu, niosąc świadectwo dziejów zapisanych w narodzie. Bo dopóki twe fale szumią na polskim brzegu, dopóty żyć będzie Polska — w pamięci, sercu i zgodzie.   Leszek Piotr Laskowski
    • hollow man
      kapsułki

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Charismafilos Może w tym wypadku prawd jest wiele, żadna zupełna? Albo prawda jest rezultatem różnych wektorów? A może złożeniem perspektyw z każdego punktu kuli?  - Synku, jak zbudowana jest ludzka osobowość? - To musisz sobie Tato wyobrazić kulę, której środek jest wszędzie, a obwód - nigdzie. Z innej strony są teorie, które mówią, że jedynym istotnym rozróżnieniem na poziomie osobowości jest aktywacja/brak aktywacji.    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...