Zburzyć jak domek z kart

[Waldemar_Talar_Talar]

zawrócić dobro pomyślny

wiatr miłe chwile  które

zniekształcił zły los

 

zawrócić wszystkie myśli

które tylko lepsze

budowały

 

zatrzymać bezmyślność 

z której nie tylko jeden

zbudowano mur

 

zatrzymać to wszystko

czym człowiek psuje

zburzyć jak domek z kart

 

lecz kto tego ma dokonać

skoro my jeszcze tego

nie umiemy 

 

wiem może Bóg pomoże 

a zresztą skąd mam 

o tym wiedzieć

 

skoro on ciągle  ciszą się

otacza nie chce się

ujawnić

 

co bardzo mnie dziwi

a zresztą jak słyszę

nie tylko mnie

 

a jakby to zrobił pogroził

Bożym palcem to może

by zaprzestali 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 2 Marca 2018 przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)

[Bolesław_Pączyński]

Ciekawy wiersz, ciężko się buduje, zburzyć zawsze można łatwo.

Pozdrawiam Waldemarze:)

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam i dziękuje za słówko - 

                                                                                                                                                                        Zdrówka życzę i ciepła

[azk]

Myślę, że bardzo drobnymi krokami podążamy w kierunku zbudowania lepszego społeczeństwa. Ale bardzo powoli, niedostrzegalnie z zasięgu wzroku jednego pokolenia. Pozdrawiam :)

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam  - i ja tak myślę  miły Kocie - dzięki.

                                                                                             Pozd.