Continuum niepamięci

[Saint Germaine]

zatrzymany na skraju jutra

wędruję w niewidzialnym

horyzoncie zdarzeń

 

istnieję jako mgliste wspomnienie

zakurzonych obrazów

które niczego nie odkrywają

 

nocami spoglądając w bezchmurne niebo

odlatuję do martwych gwiazd i czarnych planet

zwiedzam ruiny starożytnych cywilizacji

zdmuchniętych ogniem eksplodujących słońc

 

przeszłość i przyszłość toczą się po powierzchni kuli

z której wiją się świetliste nitki nowych ścieżek

alternatywnych równoległych wszechświatów multiwersum

sen odradza się w kolejnym śnie otwierając następne drzwi

 

nie pamiętam kim jestem i nie chcę tego wiedzieć

twardo lądując w ziemskiej ciężkiej grawitacj

marzę jedynie o śnie bez snu i jakichkolwiek wyjść

Edytowane 25 Lutego 2018 przez Saint Germaine (wyświetl historię edycji)

[azk]

Minimalnie opowiedziałbym to inaczej z subiektywnością swojego języka. Ale wiersz pokazuje, że mamy wspólny obszar symboli i refleksji. Z tym, że daruję nam obu propozycje wygładzenia narracji, chociaż w moim odczuciu warto gdzieniegdzie zajrzeć z pędzlem czy gumką. Chociaż to ostatnie zdanie nie sugeruje, że narracja jest nieudolna. A tylko troszeczkę inna od mojego sposobu opowiadania i nie przesądzam, że to co inne musi być złe. Nie jesteśmy klonami. Fajnie, że pojawiają się tutaj i takie wiersze. Pozdrawiam :)

[Saint Germaine]

Połączyłem dwa teksty w jeden bo były tematycznie podobne.Wyszło nieco chaotycznie teraz widzę że trzeba przenieść trzeci wers od końca w inne miejsce i nieco zmienić a będzie płynniej i jeszcze połączyć ten z odradzaniem się snów w multiwersum.

Czytałem niedawno na innym portalu 20 tekstów jeden po drugim i po 4 pojąłem że jak to się mówi na jedno kopyto napisane to o psach to o kotach to o deszczu to o drzewach itp itd. Głowa mnie zaczęła boleć w końcu bo takie nudy że coś okropnego.

Mało osób podejmuje tematy naprawdę istotne a reszta zadowala się ot takimi przyziemnymi duperelami jak to nazywam.One są też ważne ale już tyle wierszy na takie tematy powstało że każdy następny jest nudniejszy niczego nie odkrywa i są coraz bardziej podobne w stylu pisania do siebie.

Może zedytuję później i te wersy zmienię:-)

Pozdrawiam

 

[azk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W codziennym kieracie rzadko jest czas na zadzieranie głowy do góry i roztrząsanie czy horyzont zdarzeń rzeczywiście istnieje, czy jest tylko niesprawdzoną doświadczalnie hipotezą, nagięciem dla podparcia jakiejś teorii, a zdaje się, że na to wyjdzie.  Sporo osób nie jest w stanie zrozumieć o czym mówisz w tym utworze, bo nie zaprzątają sobie głowy takimi problemami. A psy czy koty, kwiatki, motylko ich bardzo obchodzą. Ale oczywiście wszystko z umiarem. Pozdrawiam :)

[Saint Germaine]

O kotach można pisać bo to interesujące stworzenia o pszczołach też bo są niezbędne w ekosystemie planety o motylach można bo są ładne ...ale o psach nie bo tylko leją i ... a właściciele po nich nie sprzątają.Powinno być jak we Francji wysoki mandat za pupilka:-)

Ludzie nie muszą spoglądać w górę wystarczy popatrzeć na budowle starożytnych stoją tysiące lat na przekór kataklizmom a dzisiejsze zawalają się od byle wiatru czyli kiedyś ludzie byli mądrzejsi.

Dwóch fizyków niedawno stworzyło teorię o energetycznym bycie po śmierci ciała teraz wystarczy że zbudują urządzenie do pomiarów tej energii i te religie pójdą do lamusa oczywiście nie będzie negacji istienia Boga ale to inna bajka.

Ludzie mają czas tylko wolą grać w czołgi:-)

Pozdrawiam

[Luule]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj. Rzeczywiście widać zlepek dwóch wierszy, choćby po formie. Te pierwsze 2 zwroty oszczędne, tamte bardziej rozbudowane, ale ja osobiście nic do tego nie mam. Podoba mi się metaforyka i pomysł tego zacytowanego fragmentu, bardzo. Reszta też. A sen bez snu kojarzy z buddyzmem lub innymi przebudzeniami.

 

Co do poruszonego przez Ciebie tematu z komentarza, to moja wizja jest taka, że wszystko jest nam potrzebne, byle z równowagą. Zależy co się kryje pod postacią wiersza, może zgoła prostego/trywialnego, ale mimo wszystko o uczuciach lub jakiejś obserwacji... I zależy kto ma jaką głowę, nie każdy ma na to siłę i moc, by w ogóle próbować mierzyć się z tematem kosmosu albo nie każdemu nie wybuchnie przy ciągłym dłubaniu w nim. Wtedy dobrze odpocząć, może np. wyrywając chwasty w ogródku, albo i coś mniej pożytecznego? Byleby całe życie nie lecieć bezrefleksyjnie 'w kulki' :) Ale też nie patrzeć na wszystkich z góry, bo to też jest jakaś forma energii, niekoniecznie pozytywnej. Czasem potrzebny jest taki mediator, jak być może i Ty, który bardziej pojmie kosmos i spróbuje się tym podzielić, w łatwiejszej formie:) Każdy ma jakąś swoją, indywidualną cząstkę, predyspozycje lub ich brak. Na szczęście nie wszyscy takie same. Ale nie bronię wszystkich, ktoś dobrze to ujął mówiąc 'O czym są dzisiaj teksty!? O czym są całe życia!?'. No i trochę tak jest, ale nie generalizowałabym. Pozdrawiam:)