Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

sejm baj nejm

jan_komułzykant
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
jan_komułzykant

jan_komułzykant

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano

Nie chciał obijać fal, gdzieś na Helu,

wolał „za członka” być w PSL-u.

I nic, że czasem w uszach aż chlupie,

lecz w PSL-u już tkwi, już łupież.

 

Każdego ranka gębę drze Rysiek:

- Ja się zabiję! (śni coś o PiS-ie).

Powtarzam: - Chłopie, nie masz wyboru

i po raz szósty ściągam go z torów.

 

Koło dwudziestej nastąpił przełom,

dawny kolega flirt skończył z PO.

Wszyscy się cieszą, że zmienił flankę,

tymczasem, mamy koleżankę.

 

Nad brzegiem Wisły jedzą dwa kraby

cztery potężne tłuste żaby.

I teraz zgadnij, kto kogo je

- zaufaj prawdzie. Wprawdzie

           ktoś wie.

12
azk

azk

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Wiersz z pazurkiem i z humorem.
Jednak kot przed telewizorem
dni nie trawi,
więc w tej sprawie,
nie wydaje jakoś mi się
żebym wiedział kim jest Rysiek.
Ale jedną rzecz uściślę:
autor tu nie ściemnia aby?
W Wiśle kraby?
Kraby w Wiśle?

 

Dzisiaj coś ponad odcisk łapki,

wiersz fajny, ale ja nie kumam bazy.

 

Pozdrawiam :)

Edytowane przez kot szarobury (wyświetl historię edycji)
jan_komułzykant

jan_komułzykant

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pięknie dziękuję  :)

 

 

nie wiesz ile tracisz, świetne a właściwie niewyczerpalne źródło do żartów,

limeryków, powiedzonek, sentencji  ;)))

Dzięki.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  jassneee, że podać :))))

Dzięki.

Maria_M

Maria_M

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To nie Charon Wisłę mrozi,

tylko polska zima skrycie

abyś mógł na drugą stronę

przejść na Wiejską

tam zobaczysz inne życie.

 

Miłego :))

Jacek_Suchowicz

Jacek_Suchowicz

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

poleciałeś pobieżnie :

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a dzisiaj Misiek też w PSL-u

jak niegdyś Witos dąży do celu

zaś Władka wzięli na przesłuchanie

no przecież widać że to są "dranie"

 

starego członka targać po sądach

i jak to wszystko dzisiaj wygląda

martwi się Lechu z gdańskiej rubieży

lecz dzisiaj jemu już nikt nie wierzy

....

Pozdrawiam

 

Edytowane przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)
jan_komułzykant

jan_komułzykant

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ja tam Lechowi we wszystko wierzę,

w te sto milionów, na których leżę

i w skok przez bramę (na filmie o nim),

chociaż nie muszem, lecz kto mi broni?

 

gubi się Lechu, pogrąża Władek,

szKODzą splamieni alimenciarze.

sypie się system (Windows XP???),

więc jest nerwówka i wszystko w(g)rze.

 

trzęsą dupamy* w miękkich fotelach,

z krętactw przejęcia krwiobieg miast wciela

iloraz wzbiera czerwony rodem,

by razem z KODem miedź, w ustach wodę.

-

Jacku, przepraszam, nie „poleciałem”,

bo już na wstępie z nim Cię poznałem.

;)

* z piosenki "Ordynacka" _"Piersi"  (niestety nie ma na Youtube) poniżej w zastępstwie:

"Powróć że komuno"

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki, pozdrawiam.

Edytowane przez jan_komułzykant (wyświetl historię edycji)
2

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Whisper of loves rain
      Nikt nie zapytał

      Przez Whisper of loves rain · Opublikowano

      W izbie ciemnej, gdzie dym pod strzechą się snuje, Gdzie piec od dawna już ciepła nie daje, Siedziało dziecko — tak ciche, że ledwie się czuje, Jakby i ono w cień domu wsiąkało po trochu.   Nie płakało już — łzy wyschły prędzej niż siły, Nie wołało — bo któż by je słyszeć tu miał? Tylko patrzyło, jak myszy po kątach chodziły, I liczyło dni głodem, co wracał jak żal.   Matkę wynieśli — pamiętała ludzi i ciszę, I ziemię, co spadła na wieko z głuchym odgłosem, Ojciec odszedł — czy wróci, czy zginął gdzieś w świecie — Nie pytała. Zbyt wcześnie pojęła już los ten.   Chodziła potem po progu, po błocie, po śniegu, Do drzwi obcych — z rękami zbyt lekkimi, pustymi: „Dajcie chleba…” — szept cichy, jakby ze wstydu, z lęku, Lecz drzwi się zamykały. I milczano nad nimi.   A gdy przyszła noc jedna — jak wszystkie, a cięższa — Bo mróz szczypał ostrzej, a wiatr był jak nóż, Usiadła przy murze, gdzie ściana od wiatru ją strzegła, I skuliła się cicho, nie doczekała zórz.   Nazajutrz ktoś rzekł tylko: „Zmarzło biedactwo…” Ktoś inny przeżegnał się szybko i odszedł do pracy. Ktoś trzeci przykrył ją płótnem — bez słów, bez świadectwa — Bo takich jak ona nie liczy się w świecie.   I tylko ślad drobnych stóp w śniegu jeszcze został, Lecz i ten wiatr zawiał — i nie ma już nic. Tak kończą dzieci nie przez wolę Boga — Lecz przez ludzi, co patrzą — i mijają jak nic.
    • violetta
      Nietrafiona…

      Przez violetta · Opublikowano

      @KOBIETA no ja nie mam:) @KOBIETA mam sezamki :)
    • bazyl_prost
      morze absolutu

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      jesteście niepoprawni :-)(
    • KOBIETA
      Przez miłość, do siebie

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @FaLcorN  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Berenika97
      Myśli z brzegu

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Nata_Kruk   Bardzo poruszający wiersz. Trafnie oddaje ten słodko-gorzki ciężar naszej historii, który wszyscy w sobie nosimy. Końcówka z "twarzami false" zostawia z mocnym niepokojem o to, co dopiero przed nami. Daje do myślenia.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...