*** (Lubię metafory)

[Luule]

Lubię metafory

Gry cieni w świetle wieczora

Piękno i myśl czystą

Nad pejzażem życia pochyloną

Jednak niknie wszystko

Gdy obok ciebie odegra się farsa

Na trzy złe emocje i trzy brudne buty

Na jasnym dywanie utkanym czułością

 

Tak łatwo zrównują się z ziemią

Budowle pod słońca wezwaniem

I głębia ulatuje jak wyschnięte morze

Widzisz już tylko suchy pył kanionu

I szkielety wielkich lecz za mało cwanych

 

Więc tylko pluskwy i karaluchy przetrwają?

 

W bajkach uczą, by dążyć ku słońcu

Pomimo strachu o litery cztery blade

Ale

Czasem to trud daremny

Znajdą sposób jak szybko

Wypływającą oliwę zamieść pod dywan

 

Niesprawiedliwość

To chyba gorsze niż prawo dżungli

Edytowane 11 Lutego 2018 przez Luule (wyświetl historię edycji)

[Alicja_Wysocka]

Bardzo poetycznie, pozdrawiam :)

[beta_b]

Z grubsza mi pasuje.

Jedynie czuję potrzebę zmiany pierwszych liter w wersach na małe / lub duże, w zależności od ważności (bądź nowego zdania).
W tej postaci odczuwam démodé (choć w realu nie podążam za modą, ba nawet nie wiem o co w niej chodzi, prócz watku podążania za grupą). 

b

 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj -  niesprawiedliwości i prawo dżungli - super zamknięcie.

Alicja ma racje czuć tu poezje.

Twój najlepszy wiersz.                                                                                                                                                                                                                                                                                      Radosnego dnia zyczę

 

Edytowane 11 Lutego 2018 przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)

[bajaga1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bajki - życie jak sen gdzie dobro nie zawsze nim jest, nie wiem czy znam ich wiele. Te zapamiętane z dzieciństwa to opowieści o Fantynie i jej małej córeczce Kozecie... Naprawde lubiałam jak mama opowiadała...

 

Wiesz jestem niepoprawną optymistką chyba to pozwoliło mi przetrwać, a moja myśl przewodnia *to że życie jest podłe i trzeba ciężko pracować lecz kiedyś będzie lepiej ,a nie zawsze jest źle*

 

To [iękno to na osłodę by nie zapominać o słońcu, to obrazy , wiersze, miłość

  pozdrawiam

[Luule]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję Alicjo i Waldemarze, miło mi, że trafiłam w gusta. Pozdrawiam

[Luule]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja to z tymi pierwszymi literami mam różnie. Są wiersze, gdzie małe mi nie pasują, wcześniej pisałam głównie pisząc duże jakby od nowego zdania. Pytanie czy robię tymi dużymi jakiś błąd, czy tylko kwestia, że to pase. Dzięki za uwagę :)

[Luule]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bajki tutaj jako stare, nowe, a nawet metafora wyidealizowanych filmów, legend o odważnych, którym mimo przeszkód udaje się ukazać prawdę światu. Wiele prawd nie ujrzało światła dziennego, a przypadkowych świadków lub dążących do ich wyjawienia, w jakiś sposób 'uciszono'. 

Nie są to moje osobiste przeżycia, póki co nie musiałam z niczym walczyć, ot taka refleksja. Nie myślę o życiu tylko w tych kategoriach, ale niestety takie tematy nurtują mnie często. Na przemian z porywającym pięknem świata, życia, ludzi:)

Dzięki za komentarz, pozdrawiam:)

[Bolesław_Pączyński]

Podobaśki i słowa puenty takie prawdziwe.

pozdrawiam:))

[Enchant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jakoś tak mnie ujęło.

Dla mnie to wiersz o Marzeniu skontrastowanym z rzeczywistością. I to rzeczywistością sterowaną. 

[Oxyvia]

Metaforę trzeba odróżniać od kłamstwa i od "nowomowy", w której celowo używa się "metafor" przekłamujących rzeczywistość (jak np. w reklamach albo w propagandzie politycznej).

Bardzo trudny wiersz i nie wiem, czy domyśliłabym się jego sensu, gdyby nie naprowadziły mnie komentarze pod spodem. Ale rzeczywiście coś ma w sobie, przyciąga, jest poezją.

[Luule]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj. No mniej więcej tak :) Pozdrawiam

[Luule]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, miło słyszeć takie słowa (z ost zdania). 

Ten wiersz to taka fala myśli, więc może się to jakoś logicznie nie zazębiać. Zaczynając od poczucia szczęścia, piękna, tworzenia w sobie harmonii, przez kontrast np. z nagłą negatywną i prawdziwą sytuacją, której jest się świadkiem - wtedy te miłe refleksje nagle się rozmywają i rzeczywistość rozbija nasz ciepły świat 'oddaleń', metafor, iluzji. 

Potem nagle skok od szkieletów dinozaurów do karaluchów - i wylądowałam tam gdzie z reguły ląduję w myślach - jak często kończą ci, co chcieli sprzeciwić się tym 'nieuczciwym', silniejszym, wpływowym... Pozdrawiam

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Och, to teraz już nic nie rozumiem. :)))

Pozdrawiam.

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cześć, Luule, piękny wiersz, a tę zwrotkę powyżej zabiorę sobie, urzekła mnie. Na pewno będzie u mnie bezpieczna. :))

[Luule]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję:) Zupełnie się nie spodziewałam takiego odbioru tego wiersza;)

[Justyna Adamczewska]

Luule, :))

[Jacek_Suchowicz]

nad formą bym jeszcze popracował

 

przy pluskwach i karaluchach

blask słońca intensywnieje

zaś dywan sam się rozkrusza

na wierzchu oliwa jaśnieje

:)))

[Luule]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No, jest to logiczne, oj, gdyby tak to działało... Ale niektóre dywany jakieś magiczne. I do tego można w ich rulonie zmieścić ciało...  (Rym nie był celem). Pzdr.