Kalendarz i drzwi

[Waldemar_Talar_Talar]

jutro od siebie użyczę miłości

by ozdobić innym kolejne dni

którymi częstuje kalendarz

by nie były już takie puste

 

które uwielbiały niekochanie 

krążyły  od drzwi do drzwi

pukając  do nich  smutkiem

zamieniającym się w łzy

 

mam nadzieje że bliscy wybaczą

że chce innych miłością zarażać

by nie pokonała   ich samotność

by uśmiechał się kalendarz i drzwi

 

Edytowane 30 Stycznia 2018 przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)

[Maria_M]

O, zapraszam, zapraszam, drzwi otwieram na kalendarz nie zerkam. Każda pora dobra na wizytę, interesujące zestawienie drzwi i kalendarza.

:))

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ten wers mi jakoś tak nie pasuje,

psuje kompozycję.

Chyba dwie literówki powyżej :)

 

Poza tym,

podziwiam dobroć Peela :)

 

Pozdrawiam :)

[Oxyvia]

Piękny wiersz i piękne przesłanie, Waldemarze.

Od razu przypomniałeś mi bardzo dawno nie czytany przeze mnie wiersz, który przecież kocham od wczesnej młodości, a najbardziej - zaznaczoną strofę:

 

Kornel Makuszyński

 

Inwokacja

 

Żem Ciebie wspomniał dziś, Najświętsza Panno,

Będzie mi wszelka darowana wina

I spokój gwiazdą mi rozbłyśnie ranną

Po nocy, która płacze i przeklina.

 

Może się łaską Twą na chleb zamieni

Me słowo, że nim nakarmić potrafię,

Albowiem cisi są błogosławieni...

Wszak tak, Najświętsza Panno na ryngrafie?

 

Naucz modlitwy serce moje młode

Na głód wskazując pragnień, wspomnień chłostę,

O jednym bowiem marzy w snów pogodę:

Oto chce szczere być i chce być proste.

 

Albowiem człowiek, co na swym zegarze

Ujrzał, że młodość ginie mu zdradziecko,

Zaczyna marzyć, o czym ja dziś marzę:

Aby się znowu dobry stał, jak dziecko.

 

Spojrzyj w me serce, Najjaśniejsza Pani,

I choć przez chwilę usłysz, co w nim śpiewa,

A ujrzysz wielką miłość w tej otchłani,

Co kocha ludzi, kamienie i drzewa.

 

O, jakże bardzo kochać chcę, jak bardzo,

Nie to, co w bisior stroi się. i złoto,

Lecz to, czym nawet najnędzniejsi gardzą,

Co głodem żywię, poi się tęsknotą.

 

Chcę serce moje jako bochen chleba

Pokrajać dla tych, których głód uśmierca,

Ty zasię spraw to, o Panienko z nieba,

Aby dla wszystkich mi starczyło serca.

 

Przeto je ozdrów, położywszy ręce

I pobłogosław jak zoraną niwę,

A ja słów kłosy własną krwią poświęcę

I pójdę dzielić między nieszczęśliwe.

 

Bo chociaż lichy-m jest i nędzny człowiek,

Co nicość kryje blaskiem pióropusza,

Lecz gdy choć jedna padnie łza spod powiek

Szczera i czysta — ożyje ma dusza.

 

Błogosławiłaś, Panno święta, przecie

Wielkim eposom, co rozbłysły cudem:

Błogosław dzisiaj lichemu poecie,

Co biedne słowa w rym zwołuje z trudem.

 

Ja Ci zaś za to już za dni niemało,

Zmieszany między pasterze i grajki,

Przyniosę książkę jako gołąb białą,

Abyś Synowi z niej czytała bajki.

[Bolesław_Pączyński]

Dobry wiersz taki ciepły ujmujący.

Pozdrawiam Waldemarze:)

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj -  miło że jesteś -  interesujące mówisz a ja dodam że trafne  a jak zapytasz czemu odpowiem  -  dzięki wielkie.

                                                                                                                                                                      Czarującego dnia zyczę 

Edytowane 31 Stycznia 2018 przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czy ja wiem czy psuje - ale pomyślę - może coś wymyślę -  dziękuję że czytasz -  Życzę pomyślności 

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam i dziękuje za tę  głębie rozważania-  miło że jesteś.

                                                                                                                                                                                       Wszystkiego co naj...życzę

Edytowane 31 Stycznia 2018 przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam  -  no to się cieszę  Bolesławie -  chciałem żeby taki był i jak widzę się udało.

                                                                                                                                                                     Pozd.