Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zegar

Iwa-Iwa
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Iwa-Iwa

Iwa-Iwa

Opublikowano
Opublikowano

Pokazuje nam minuty,

sekundy godziny.

Często wybija północ gdy,

spać chodzimy.

Zegar to taki przedmiot,

który ułatwia w życiu nam.

Wybijając godziny co mamy,

robić w danym czasie pokazuje nam.

Czasem ma schowaną kukułkę.

Zegar, czasu nie cofnę, 

lecz o pewnych rzeczach,

nie zapomnę.

1
ja_bolek

ja_bolek

Opublikowano
Opublikowano

*

" Nie  ujdziesz   śmierci - babuli

zawita  na  czas,

czyś  mandaryn,  czy  też  kulis,

nie  ujdziesz  śmierci  - babuli.

 

Do  łona  swego  przytuli

każdego  wśród   nas  -

nie ujdziesz  śmierci - babuli

zawita  na  czas."

 

*  aforyzm chiński słowami  Remigiusza  Kwiatkowskiego,

dlaczego  cytuję?  mnie  się  podoba   Twój  sposób   pisania

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Pewność

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @orkan11   Widzę w tym wierszu kogoś, kto naprawdę lubi to, co robi.  To ciepły i piękny wiersz - czuć w nim kogoś, kto znalazł sens w towarzyszeniu innym, pewnie w pracy z ludźmi (dziećmi?). To „podążanie na gapę" i „bezbronny uśmiech" są bardzo obrazowe. 
    • tetu
      Gorączka

      Przez tetu · Opublikowano

      @Berenika97 to kawał gęstej, dusznej, brutalnej, dobrej poezji.  Siła wyrazu Twojego słowa jest bardzo odczuwalna. Tutaj jest dosłownie wszystko:   1) Ból, nie tylko fizyczny, ale i psychiczny, emocjonalny, taki który zgniata od środka. 2) Dymanika — pulsowanie, palenie, pękanie, falowanie...  3) Bardzo mocna, sugestywna puenta.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

          A powyższa strofa to dla mnie clou wiersza. Zamykasz w niej niemal wszystko to, o czym pisałam wyżej; falowanie, ból, męczeństwo...  Gratuluję nie tylko wiersza, ale i wyczucia, bo tutaj łatwo można było przekroczyć cienką linię i zamiast falować, pulsować i pękać, po prostu zapaść się w banał. Twój kunszt i nos nie zwiódł Cię na manowce. Dobrze było znów poczytać Autorkę. Pozdrawiam.    
    • Berenika97
      Cierpienie starego Waltera

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Proszalny   czytam nie tłumacząc zostawiam słowa tam gdzie są - na powierzchni metr wody to dużo i mało   nie sięgam dna żeby nie mącić
    • tetu
      Cierpienie starego Waltera

      Przez tetu · Opublikowano

      Przyciągnął tytuł i to do niego tak zwyczajnie puszczam oko ;) Treść w porządku.  Jestem kimś obcym — jestem ogrodem... Widać i czuć przemianę jaka w się w peelu dokonała, choćby na chwilę, ale jednak. Pod sam koniec robi się smutno. Mam wrażenie, że peel zbyt mocno wszedł w rolę i teraz ciężko z tego stanu wyjść. Czuje przesyt, albo samego siebie i tego kim się na tę krótką chwilę stał, na co sobie pozwolił, albo przesyt tego, co wokół. To co się nagromadziło, stało się ciężarem. Strefa komfortu  była okamgnieniem. Tak sobie poczytałam. Pozdrawiam. 
    • Berenika97
      Walter

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Proszalny   To naprawdę mocny tekst, napisany z dużą samoświadomością i z wyraźnym bólem egzystencjalnym. Spełnienie potrafi boleć bardziej niż brak. Dla mnie, na obecnym etapie życia, konkluzja  jest również zaskakująca.  Świetna proza.    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...